آیا تا به حال مرتکب انجام گناه کبیره شده ای؟!
آیا تا به حال مرتکب انجام گناه کبیره شده ای؟! موضوع: گناهها و محرمات تاریخ انتشار: 2015-09-02 | بازدید: 953

بسم الله الرحمن الرحیم

آیا تا به حال مرتکب انجام گناه کبیره شده ای؟!

 

الحمد لله، والصلاة والسلام علی رسول الله، أما بعد:

خیلی وقت ها خواسته یا ناخواسته، مرتکب گناهان کبیره می شویم بدون آنکه به این امر توجهی داشته باشیم و یا حتی اگر متوجه هم باشیم برای آن عذر و بهانه ای می آوریم. بیشتر گناهان کبیره به دلیل عدم مواظبت و نگهداری زبان رخ می دهد. زیرا بسیاری از گناهان کبیره متعلق به زبان اند.! برای همین است که هنگام سخن گفتن باید مراقب و مواظب زبانمان باشیم؛ تا مبادا به دلیل کلامی که از دهانمان خارج می شود مرتکب گناهی بس بزرگ شویم.

 

در اینجا وصیت من برای تمام مسلمانان این است که در تمامی حالات تقوای الله را پیشه کنند. و زبانشان را از تمام سخن ها حفظ کنند مگر کلامی که در آن مصلحتی بوده و رضایت الله در آن نهفته باشد؛ زیرا گاهی اوقات حتی کلام های مباح، انسان را به سوی حرام و یا مکروه می کشاند. الله می فرماید: {مَا یَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ}[1] ترجمه: هیچ سخنی را بر زبان نمی آورد، مگر اینکه نزدش مراقبی حاضر (و آماده ی نوشتن) است.

 

و در جای دیگر می فرماید: {وَلَا تَقْفُ مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ کُلُّ أُولَٰئِکَ کَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا}[2] ترجمه: و از آنچه به آن علم نداری، پیروی نکن، بدون شک گوش و چشم و دل، هر یک از این ها از آن باز خواست خواهند شد.

 

و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: "من کان یؤمن بالله والیوم الآخر فلیقل خیرا أو لیصمت"[3] ترجمه: هر کس به الله و روز آخرت ایمان دارد، یا نیک بگوید یا سکوت کند.

 

برخی از چیزهایی است که به زبان می آوریم از گناهان کبیره محسوب می شوند پس باید از آن ها بحذر باشیم و دوری جوییم زیرا غضب و خشم الله متعال را به همراه دارد. و عذابش بسیار دردناک خواهد بود. و بسیار از این گناهان کبیره به طور گسترده در جامعه شیوع یافته اند از جمله ی این موارد:

 

غیبت: یعنی یاد کردن برادرت به چیزی که اگر آن را بشنود خوشایند نمی گردد و آن را دوست ندارد. فرقی نمی کند که آن چیز، نقصی در بدن، نسب، اخلاق، کار، کلام، دین و یا دنیایش باشد؛ حتی اگر نقصی باشد که در لباس، خانه و یا وسیله ی سواری اش دیده باشی.! رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: "أتدرون ما الغیبة؟ قالوا: الله ورسوله أعلم، قال: "ذکرک أخاک بما یکره، قال: أفرأیت إن کان فی أخی ما أقول؟ قال: إن کان فیه ما تقول فقد اغتبته، وإن لم یکن فیه ما تقول فقد بهته"[4] ترجمه: آیا می دانید غیبت چیست؟ گفتند: الله و رسولش بهتر می دانند. فرمود: یاد کردن برادرت بدان چه که دوست ندارد. یکی گفت: آگاهم کن! خوب اگر آنچه را که می گویم واقعا در وی باشد؟ فرمودند: اگر آنچه را که می گویی در وی باشد به راستی که غیبت کرده ای، و اگر آنچه را که می گویی در وی نباشد به راستی که تهمت زده ای.

 

غیبت کردن به هر دلیلی که باشد حرام است؛ فرقی نمی کند که برای رفع کُدورَت باشد یا از روی حسن نیت در مجلسی می خواهی دیگران را در حرف زدن کمک کنی، یا از روی حسادت، شوخی، بیهوده گویی، و یا برای وقت گذرانی عیب های دیگران را ذکر کنی و بخندی. الله از انجام چنین کاری منع می نماید و می فرماید: {یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖوَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضًا ۚ أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّـهَ ۚ إِنَّ اللَّـهَ تَوَّابٌ رَحِیمٌ}[5] ترجمه: ای مؤمنین از بسیاری از گمان‌ ها اجتناب کنید به راستی که بعضی از گمان‌ ها گناه اند و در کار دیگران کنجکاوی نکنید و بعضی از شما غیبت بعضی دیگر را نکند، آیا دوست می ‌دارد یکی از شما گوشت مرده ی برادر خودش را بخورد؟! پس آن را ناپسند و ناخوشایند می دانید، و از الله بترسید به راستی که الله توبه‌ پذیر و رحیم است.

 

و در حدیثی آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: "کل المسلم علی المسلم حرام دمه وماله وعرضه"[6] ترجمه: جان و مال و "عِرض"[7] هر مسلمانی بر مسلمان دیگر حرام است. و نباید نسبت به آن بی حرمتی کند.

 

و در خطبه اش در حجة الوداع فرمودند: "فَإِنَّ دِمَاءَکُمْ وَأَمْوَالَکُمْ وَأَعْرَاضَکُمْ بَیْنَکُمْ حَرَامٌ کَحُرْمَةِ یَوْمِکُمْ هَذَا، فِی شَهْرِکُمْ هَذَا، فِی بَلَدِکُمْ هَذَا"[8] ترجمه: همانا مال و جان و عِرض شما، مانند این روز و این ماه و این سرزمین، حرمت دارد و کسی حق ندارد که به ناحق، حرمت مال و جان برادر مسلمان خود را پایمال کند.

 

و احادیث وارد شده در تحریم غیبت کردن بسیار زیاد اند. و تمامی آن ها اشاره به این دارند که غیبت کردن حرام است.

 

نمیمه: سخن چینی؛ رساندن سخن یک شخص به شخص دیگر؛ یا از یک گروه به گروه دیگر، و یا از یک قبیله به قبیله ی دیگر که باعث ایجاد فساد و جدایی انداختن بین آنان می شود. و آن فاش کردن چیزی است که یکی از دو طرف و یا هر دوی آنان از این چیز کراهیت دارند و فاش شدن آن را دوست ندارند. حتی اگر این فاش شدن از طریق کلام، نوشتن، و یا رمز و اشاره باشد. و فرقی نمی کند که چیز فاش شده سخن آن شخص باشد یا فعل وی، و یا درباره ی عیب و نقص باشد یا چیز دیگر. پس واجب است که انسان از بازگو کردن هر آنچه که در زندگی و احوال مردم می بیند، خود داری نماید مگر اینکه بیان کردن آن باعث نفع رسانی و دور کردن ضرری باشد.

 

دلیل خبر چینی ممکن است به خاطر کینه و کراهیتی باشد که سخن چین نسبت به آن شخص دارد و یا برای آشکار کردن محبتی است که نسبت به شخصی دارد که برایش خبر را آورده است. و یا ممکن است که وی از سخن چینی و دخالت کردن در امور دیگران لذت می برد. اما باید دانست که تمامی این دلایل، باطل بوده و سخن چینی حرام است. همچنین شخصی که این اخبار به وی می رسد، بر وی واجب است که آن را تصدیق نکند؛ زیرا شخص خبرچین، انسان فاسقی محسوب می شود و شهادت وی باطل و مردود است.

 

و همچنین بر وی واجب است که سخن چین را از این عملش باز دارد و نصیحتش کند. الله تعالی می فرماید: {وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ}[9] ترجمه: و به نیکی دستور ده و از بدی باز دار.

 

و به خاطر الله از شخص خبرچین دوری کند و از برادرش که خبرهایش را به وی رسانیده کینه به دل نگیرد و گمان نیک به او داشته باشد. به خاطر اینکه الله تعالی می فرماید: {یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ}[10] ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری از گمان ها دوری کنید به راستی که برخی از آنان گناه محسوب می شوند.

 

و رسول الله صلی الله علیه وسلم که می فرماید: "إیاکم والظن فإن الظن أکذب الحدیث"[11] ترجمه: از گمان بد، اجتناب کنید زیرا گمان بد، بدترین نوع دروغ‏ است.

 

و همچنین باید وی درباره ی آنچه که به وی رسیده است تجسس نکند و از رساندن آن به دیگران خودداری نماید. اما دلیل بر تحریم خبر چینی در قرآن و سنت بسیار زیاد است. الله تعالی می فرماید: {وَلَا تُطِعْ کُلَّ حَلَّافٍ مَهِینٍ ﴿١٠﴾ هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ}[12] ترجمه: ‏از فرومایه‌ ای که بسیار سوگند می ‌خورد، پیروی مکن.‏ بسیار عیبجویی که دائماً سخن‌ چینی می کند.

 

و در جای دیگر می فرماید: {وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ}[13] ترجمه: ‏وای به حال هرکس که عیبجو و طعنه‌ زن باشد!‏

و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: {لا یدخل الجنة نمام}[14] ترجمه: سخن چین وارد بهشت نمی شود.

 

و همچنین می فرماید: "ألا أنبئکم ما العضه؟ هی النمیمة القالة بین الناس"[15] ترجمه: آیا به شما نگویم که عضه چیست؟ سخن چینی و ایجاد دشمنی و خصومت میان مردم است.

یکی از دلایلی که شخص به خاطر آن عذاب قبر را خواهد چشید همین سخن چینی است. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: "إنهما یعذبان وما یعذبان فی کبیر، ثم قال: بلی، کان أحدهما لا یستتر من بوله، وکان الآخر یمشی بالنمیمة"[16] ترجمه: این دو نفر، عذاب داده می‌ شوند اما نه بخاطر گناه بزرگی. بلکه، یکی از آنان، از ادرار خود، پرهیز نمی‏ کرد[17] و دیگری، سخن چینی می کرد.

 

پس غیبت و سخن چینی به این دلیل حرام است که باعث فساد بین مردم و ایجاد جدایی و جدال بین آنان می شود و آتش دشمنی و عداوت بین آنان شعله ور می گردد. حسد و نفاق افزایش یافته و به دنبال آن مودت و رحمت در بین دو آنان کاهش می یابد و دروغ و خیانت جای آنان را می گیرد. و باعث می شود که هر یک دیگری را به بدی یاد کند و ناسزا گوید که تمام این اعمال، خشم و غضب الله تعالی را به دنبال دارد. و عذاب سختی را در پی خواهد داشت.

 

حسادت: یعنی شخصی آرزو می کند، نعمتی را که شخص دیگری دارد از بین برود. فرقی نمی کند که این نعمت دینی باشد یا دنیوی؛ که این یک نوع اعتراض بر قضاوت و داوری الله تعالی در تقسیم رزق بین بندگانش محسوب می شود. حسد باعث ایجاد کینه توزی در دل می گردد.  و شخصی که در خود حسادت را جای دهد باعث می شود که از درجه ی ایمانش کاسته شود و برای خودش مصیبت و هم و غم را به وجود آورد. الله تعالی می فرماید: {أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَیٰ مَا آتَاهُمُ اللَّـهُ مِنْ فَضْلِهِ}[18] ترجمه: آیا به مردم بر آنچه الله از فضل خویش به آنان عطا نموده حسد می ورزند؟

 

و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: "إِیَّاکُمْ وَالظَّنَّ، فَإِنَّ الظَّنَّ أَکْذَبُ الْحَدِیثِ، وَلا تَحَسَّسُوا، وَلا تَجَسَّسُوا، وَلا تَنَاجَشُوا، وَلا تَحَاسَدُوا، وَلا تَبَاغَضُوا، وَلا تَدَابَرُوا، وَکُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا"[19] ترجمه: از گمان بد، اجتناب کنید. زیرا گمان بد، بدترین نوع دروغ‏ است. و به دنبال عیوب دیگران نباشید و تجسس نکنید، قیمت کالاها را بدون اینکه نیت خرید داشته باشید[20]، بالا نبرید و به یکدیگر، حسادت نورزید. با یکدیگر، دشمنی نکنید و پشت ننمایید و برادروار، بنده الله باشید.

 

در روایتی دیگر آمده است: "إیاکم والحسد فإن الحسد یأکل الحسنات کما تأکل النار الحطب"[21] ترجمه: از حسد برحذر باشید زیرا حسد نیکی ها را می خورد همان گونه که آتش، هیزم را می خورد.

 

ظلم: یعنی ستم کردن و قرار دادن چیزی در غیر جایگاه شرعی اش. که بزرگترین نوع ظلم، شرک ورزی به الله متعال است. که مبارزه کردن ، سرپیچی کردن و مخالفت کردن با وی می باشد. الله می فرماید: {إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ}[22] ترجمه: همانا شرک، ظلم بزرگی است.

 

و در جای دیگر می فرماید: {وَالْکَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ}[23] ترجمه: و کافران، خود ظالمان اند.

 

و همچنین از دیگر انواع ظلم، گرفتن مال مردم بغیر حق و اغتصاب کردن چیزی از زمین آنان، و یا تجاوزگری بر آنان است؛ که این ها خود از گناهان کبیره به شمار می آیند. و این چیزها از قلب ظالم نشأت می گیرد و متولد می شود. زیرا اگر قلبش با نور هدایت منور می گشت، دست به چنین اعمالی نمی زد. و الله تعالی می فرماید: {مَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ حَمِیمٍ وَلَا شَفِیعٍ یُطَاعُ}[24] ترجمه: برای ستمکاران نه دوستی وجود دارد، و نه شفیعی که (شفاعتش) پذیرفته شود.

 

و می فرماید: {وَمَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ نَصِیرٍ}[25] ترجمه: و برای ستمگران هیچ یاوری نیست.

 

و در جای دیگر می فرماید: {وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّـهَ غَافِلًا عَمَّا یَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا یُؤَخِّرُهُمْ لِیَوْمٍ تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصَارُ}[26] ترجمه: و گمان مبر که الله، از آنچه ظالمان انجام می دهند، غافل است، همانا آنها را برای روزی که چشمها در آن خیره می شوند، به تأخیر می افکند.

 

و همچنین می فرماید: {وَمَنْ یَظْلِمْ مِنْکُمْ نُذِقْهُ عَذَابًا کَبِیرًا}[27] ترجمه: و هرکس از شما که ظلم و ستم کند، عذاب بزرگی به او می چشانیم.

و رسول الله صلی الله علیه وسلم در حدیث قدسی روایت می کند که الله می فرماید: "یا عبادی إنی حرمت الظلم علی نفسی وجعلته بینکم محرماً فلا تظالموا"[28] ترجمه: ای بندگانم همانا من ظلم را بر خود حرام کردم و بین شما نیز حرام قرار دادم؛ پس ظلم و ستم نکنید.

 

و در جای دیگر می فرماید: "اتقوا الظلم فإن الظلم ظلمات یوم القیامة"[29] ترجمه: از ظلم کردن بترسید؛ چرا که ظلم در روز قیامت باعث تاریکی های زیادی می شود.

 

و می فرماید: "المسلم من سلم المسلمون من لسانه ویده، والمهاجر من هجر ما نهی الله عنه"[30] ترجمه: مسلمان کسی است که سایر مسلمانان از دست و زبان او در امان باشند. و مهاجر (واقعی) کسی است که از آنچه الله منع کرده است، هجرت نماید.( یعنی آن را ترک کند.)

 

این احادیث و بسیاری از احادیث دیگر که به این معنا روایت شده اند؛ دلالت بر این دارند که دوری جستن از ظلم و ستم واجب است. و باید از ظلم کردن بر جان و مال و عِرض دیگران دوری کرد. زیرا این عمل شر بوده و عواقب وخیم و فساد بزرگی را در پی دارد که باید از آن به الله پناه برد. اما کسی که مرتکب آن می شود بر وی واجب است که به درگاه الهی توبه کرده و آن را ترک کند و دیگران را نیز توصیه به ترک آن نماید.

 

از الله مهربان می خواهم که ما و شما را در داشتن اخلاق نیکو و انجام اعمال صالح یاری و توفیق دهد. و از بد اخلاقی و اعمال ناصالح دور گرداند. و ما را به راه راست هدایت نماید چرا که وی سخاوتمند و کریم و بخشنده است. و سلام دورد الله تعالی بر رسول و پیامبر گرامی ما و اهل بیت و یارانش گرامی اش باد.

 

 

 

 

 

[1] ق:18

[2] اسراء:36

[3] روایت بخاری و مسلم

[4] روایت مسلم

[5] حجرات:12

[6] روایت مسلم

[7] نفس، شرف، جسد، بدن، بزرگی و شرافت، آبرو

[8] روایت بخاری و مسلم

[9] لقمان:17

[10] حجرات:12

[11] روایت بخاری

[12] قلم:10-11

[13] همزه:1

[14] روایت بخاری و مسلم

[15] روایت مسلم

[16] روایت بخاری و مسلم

[17] یعنی خود را از ادرار به درستی پاک نمی کرد.

[18] نساء:54

[19] روایت بخاری و مسلم

[20] یعنی شخصی خود برای نفع رساندن به فروشنده، نقش مشتری را بازی می کند و قیمت را بالا می برد، در حالی که قصد خرید را ندارد و این عمل باعث ضرر رساندن به مشتری حقیقی می شود.

[21] روایت ابو داود

[22] لقمان:13

[23] بقره:254

[24] غافر:18

[25] حج:71

[26] ابراهیم:42

[27] فرقان:19

[28] روایت مسلم

[29] روایت مسلم

[30] روایت بخاری و مسلم

 

 

 

    منبع: islamtape.com

 

نصیحت و حکمت

أنس بن مالک رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت می‏‏کند که فرمودند: «ثَلاَثٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِیمَانِ أَنْ یَکُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَیْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ یُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ یُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ، وَأَنْ یَکْرَهَ أَنْ یَعُودَ فِی الْکُفْرِ کَمَا یَکْرَهُ أَنْ یُقْذَفَ فِی النَّارِ». بخاری (16) ومسلم (43).

یعنی: «کسی که این سه خصلت را داشته باشد، شیرینی ایمان را می‏‏چشد، یکی اینکه: خدا و رسولش را از همه بیشتر دوست داشته باشد، دوم اینکه: محبتش با هر کس، بخاطر خوشنودی خدا باشد. سوم اینکه: برگشتن به سوی کفر، برایش مانند رفتن در آتش، ناگوار باشد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.