عظمت و بزرگی الله عزوجل
عظمت و بزرگی الله عزوجل موضوع: ایمان تاریخ انتشار: 2015-10-11 | بازدید: 1284

بسم الله الرحمن الرحیم

عظمت و بزرگی الله عزوجل

 

الحمدلله رب العالمین وصلی الله وسلم علی نبینا محمد وعلی آله وأصحابه أجمعین.

شکوه و عظمت الله تعالی را هیچ کس جز خودش نمی داند. اما به اندازه درک و فهم ما دلایلی را که نشان دهنده ی عظمت و بزگواریش میباشد را بیان نموده است. هرچه علم و دانش ما نسبت به عظمت الله سبحان و تعالی بیشتر شود می توانیم او را به نحو شایسته تری عبادت کنیم.

 

محمد بن عبد الوهاب رحمه الله می فرماید: "اگر از تو بپرسند چگونه پرودگارت را شناختی؟ بگو: با نشانه ها و مخلوقاتش. {و از نشانه های او، شب و روز، و خورشید و ماه است}[1] و از دیگر مخلوقاتش آسمان ها و زمین های هفت گانه و آنچه که بین آن دو قرار گرفته می باشد".

 

اگر در جهان هستی تأمل و تفکر کنی به عظمت، قدرت، حکمت و رحمت الله عزوجل پی خواهی برد؛ {بگو: بنگرید که چه چیزی در آسمان ها و زمین است؟ اما آیات و بیم دادنها به گروهی که ایمان نمی آورند سودی نمی بخشد}.[2] الله تعالی دستور داده است در آنچه که خلق نموده تفکر و تأمل کنیم. خردمندان زمانی که در آن تأمل می کنند می گویند: {پروردگارا این ها را باطل نیافریدی تو والا و منزهی ما را از عذاب آتش حفظ نما}[3] شخص عاقل باید به خوبی در خلقت آسمان ها، زمین، دریاها و خشکی ها و حتی در آفرینش خودش نیز بیندیشد؛ {و (نیز) در وجود خودتان، آیا نمی بینید؟}[4]، همچنین باید در آیات قرآنی بیندیشیم و از طریق آن به عظمت الله حق و تعالی پی ببریم؛ او کسی است که کتابی را نازل نموده که در آن منافع بندگانش نهفته و برای تمامی عصرهای گذشته، حاضر و آینده مناسب است؛ {در هیچ چیزی از این کتاب اهمال و کوتاهی نکردیم}[5] و همچنین باید در سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم که خود وحیی از سوی الله متعال است تأمل کنیم؛ {و از روی هوای نفس سخن نمی گوید. این نیست جز آنچه به او وحی می شود}[6]. در جای دیگر الله جل و شأنه می فرماید: {کتابی است پر برکت، که آن را بر تو نازل کردیم، تا در آیاتش تدبّر کنند، و خردمندان پند گیرند.}[7]

 

هدف از حفظ کردن قرآن فقط برای تلاوت و خوش صدایی نیست بلکه برای تأمل کردن در آیات و اسرار آن است تا بدین وسیله به عظمت خالق جهانیان پی  ببریم. او در قرآن کریم برخی از نام ها و صفاتش را ذکر نموده تا وی را بشناسیم و آنگونه که شایسته است وی را عبادت کنیم. می فرماید: {و برای الله، نام های نیک است، پس با آنها او را بخوانید، و کسانی را که در نام هایش تحریف (و کجروی) می کنند، رها کنید، بزودی آنها کیفر آنچه را می کردند، خواهند دید.}[8] در مرور کردن آیات قرآن عجله نکن تا آن را بیش از چند بار و سریع، ختم کرده بدون اینکه در آن تفکر کنی؛ زیرا با این روش در آخر به نتیجه ای دست نمی یابی. هر کس به اندازه ی توان فهمی که الله تعالی به وی عطا نموده قرآن را درک می کند و از آن استفاده می برد؛ اما مهمترین چیز برای تلاوت قرآن، حضور قلب و دوری از غفلت است، {قطعا در آنچه که ذکر شد تذکر و عبرتی است برای آن که دلی دارد و با حضور قلب گوش فرا دهد}[9].

 

همان طور که ذکر شده الله تعالی دارای نام های نیکوی فراوانی است که فقط برخی از آن ها را در قرآن کریم ذکر نموده است. برخی از این نام ها در آیت الکرسی بیان شده که با عظمت ترین آیه در قرآن محسوب می شود. این آیه از هشت جمله تشکیل شده که صفات کمال را برای الله تعالی اثبات و صفات نقص و عیب را نفی می کند. {معبود به حقی جز الله وجود ندارد}[10]، یعنی عبادت کردن هرچیز دیگری جز الله حق تعالی باطل است. در اینجا شرک ورزیدن به الله تعالی را باطل می داند و توحید و یگانگی را اثبات می کند. {زنده و پایدار است}[11] صفت زنده بودن را اثبات و خوابیدن و چُرت زدن و از بین رفتن را نفی می کند. او زنده ای است که آغاز و پایانی ندارد و ابدی و ازلی است. {پایدار است} یعنی وی هیچ نیازی به دیگران ندارد اما دیگران محتاج و نیازمندش هستند؛ {ای مردم، همه ی شما به الله نیازمندید و اوست بی نیاز و ستودنی}[12] در اینجا بیان می کند که ثروتمند و فقیر، جن و انس همگی به الله متعال نیازمندند. تمامی نام ها و صفات الله متعال در این دو اسم (الحی القیوم = زنده ی پایدار) خلاصه می شود. زیرا "زنده" شامل تمامی صفات ذات، مانند: شنوایی، بینایی، زندگی و قدرت و .. می شود و "پایدار" شامل جمیع صفات فعلی مانند: خلقت، معیشت، زنده کردن و از بین بردن می شود. به همین دلیل است که می گویند "الحی القیوم" اسم اعظمی است که اگر با آن الله عزوجل را بخوانی دعایت را مستجاب می نماید.

 

بر بنده واجب است که در عبادت الله تعالی شریکی قرار ندهد و در هنگام ترس، امید، وحشت، آرزو، توکل، پناه بردن، یاری خواستن، نماز، زکات، روزه، حج و عمره و دیگر عبادت های قولی، فعلی و قلبی، باید الله تعالی را به یگانگی یاد کند و نباید مانند مشرکان، کسی دیگر را با وی شریک قرار دهد؛ {و غیر از الله چیزهایی را می پرستند که نه به آنها زیانی می رساند و نه سودشان می بخشند، و می گویند: اینها شفیعان ما نزد الله هستند. بگو: آیا الله را به چیزی که در آسمان ها و در زمین نمی داند، خبر می دهید؟! منزه است او، و از آنچه با او شریک می سازند برتر است}[13] آنان بر الله تعالی افترا بستند؛ زیرا الله متعال به آنان دستور نداده بود که شفیعی بین خود و پروردگارشان قرار دهند بلکه از آنان خواسته که وی را طور مستقیم و بدون هیچ واسطه ای بخوانند؛ زیرا تنها او مستجاب کننده ی نزدیک است. برای دوری از چنین اموری بر ما واجب است که به عظمت و بزرگی الله تعالی پی ببریم و برایش در عبادت شریکی قرار ندهیم زیرا او تنها یگانه ای است که مستحق عبادت و پرستش کردن است و دیگران، مخلوق و نیازمند و محتاج او هستند.

 

شناخت عظمت الله باعث می شود که وی را بیشتر شکر و سپاس گفته، از یادش غافل نشویم و مغفرتش را خواستار طلب کنیم. در تمام اوقات به یاد او باشیم و کبریا و بزرگی وی را به خاطر آوریم. {آسمان های هفتگانه و زمین و هر کس که در آنهاست همه تسبیح او می گویند، و هیچ چیز نیست؛ مگر آنکه به ستایش او تسبیح می گوید، ولیکن شما تسبیح آنها را در نمی یابید}[14]، {آیا ندیدی که همه ی آنان که در آسمان ها و زمین هستند، و پرندگان پر گشوده، الله را تسبیح می گویند. (خداوند) نماز و تسبیح هریک از آنها را می داند}[15] انسان ها سزاواترند که وی را تسبیح کنند. یاد الله عزوجل حیات و آرامش قلب را به ارمغان می آورد؛ {آن کسانی که ایمان آورده و دلهایشان به یاد الله آرامش پیدا می کند، بدانید که دلها با نام الله آرام می گیرند}[16] و در حدیثی آمده است: "مَثَل کسی که پروردگارش را یاد می کند و کسی که پروردگارش را یاد نمی کند مانند زنده و مرده است"[17].

 

اگر شخصی نسبت به عظمت و بزرگی الله حق و تعالی، جاهل باشد در این صورت در برابر پروردگارش گستاخی می کند؛ الله متعال می فرماید: {و کافر پیوسته در راه سرکشی و گستاخی در برابر پروردگارش [دیگران را] پشتیبانی می کند}[18]. مشرک زمانی که غیر از الله را فرا می خواند، حق پروردگارش را به جای نیاورده است؛ {و آنها الله را چنان که سزاوار بزرگی اوست نشناختند}[19]، و به همین دلیل غیر از او را به عبادت می گیرد و همچنین کسانی که نام ها و صفات وی را انکار می کنند نیز الله را به درستی نشناخته اند و با گستاخی و سرکشی آن را انکار می کنند. الله جل وشأنه از تحریف کردن و کج روی در نام هایش بر حذر می دارد و می فرماید: {و کسانی را که در نام هایش تحریف (و کجروی) می کنند، را رها کنید، بزودی آنها کیفر آنچه را می کردند، خواهند دید}[20].

 

همچنین کسانی که گمان می کنند الله تعالی باطل را بر حق، پیروز می کند و حق از بین می رود و باطل باقی می ماند آنان نیز وی را به درستی نشناخته اند. زیرا از حکمت الله به دور است که باطل را بر حق برتری دهد؛ اما آنچه را که امروزه شاهد آن هستیم امری موقت است و تا ابد باقی نخواهند ماند، در واقع آنچه که پیش آمده به دلیل دور شدن انسان ها از الله تعالی است. اگر ما توبه کرده و به سوی وی باز گردیم عزت و کرامت را بار دیگر به دست خواهیم آورد. هر کس گمان کند که باطل بر حق پیروز شده است در حقیقت وی الله تعالی را عاجز می داند که نتوانسته حق را پیروز کند. این مصیبت های پیش آمده حاصل نقص و خللی است که در ما به وجود دارد؛ اگر ما این نقص ها را جبران کنیم دوباره می توانیم جایگاه و عزت اولیه ی خود را به دست آوریم. زیرا الله عزوجل می فرماید: {و سرانجام نیک برای پرهیز گاران است}[21]، {و سرانجام از آن پرهیزگاری است}[22].

 

همچنین زمانی که منافقین که از رفتن به جهاد امتناع کردند با عذر و بهانه به نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمدند و گفتند: {دارایی و خانواده هایمان، ما را از جنگ بازداشتند، پس برای ما آمرزش بخواه؛ آنان به زبان چیزی می گویند که در دلشان نیست. بگو: اگر الله برایتان زیانی بخواهد یا سودی بخواهد، چه کسی می تواند در برابر الله آن را دگرگون کند؟! بلکه اوست که به کارهایتان آگاه است. بلکه  می پنداشتید که پیامبر و مؤمنان هرگز نزد خانواده هایشان باز نخواهند گشت و به این گمان دل خوش کرده بودید.}[23] کسی که گمان می کند الله عزوجل باطل را بر حق پیروز می گرداند نسبت به الله گمانی بدی کرده و او را آنگونه که سزاوار است نشناخته.

 

همچنین کسانی که قیامت، زنده شدن دوباره، حساب و کتاب، بهشت و جهنم و ... را انکار می کنند هیچ یک از آنان الله تعالی را به درستی نمی شناسند و حق و حقوقش را نمی دانند.

 

به یاد آوردن چنین اموری باعث ذکر عظمت و بزرگی خالق هستی می شود کسی که نیازمند دیگری نیست و دیگران همه محتاج اویند. پس زمانی که عظمت وی را به یاد آوردی اعمال نیک و صالح را انجام بده، در انجام خیر و نیکی تلاش و از گناهان و بدی ها دوری کن. این از فایده ای است که از پی بردن به عظمت و بزرگی الله جل و شأنه حاصل می شود.

 

 

 

 

 

 

 

[1] "وَمِنْ آیَاتِهِ اللَّیْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ" فصلت:37.

[2] "قُلِ انْظُرُوا مَاذَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚوَمَا تُغْنِی الْآیَاتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَا یُؤْمِنُونَ" یونس:101

[3] "رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ" آل عمران:191

[4] "وَفِی أَنْفُسِکُمْ ۚأَفَلَا تُبْصِرُونَ" ذاریات:21

[5] "مَا فَرَّطْنَا فِی الْکِتَابِ مِنْ شَیْءٍ" انعام:38

[6] "وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَیٰ﴿٣﴾إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَیٰ" نجم:3-4

[7] "کِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَیْکَ مُبَارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ وَلِیَتَذَکَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ" ص:29

[8] "وَلِلَّـهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَیٰ فَادْعُوهُ بِهَا ۖوَذَرُوا الَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی أَسْمَائِهِ ۚسَیُجْزَوْنَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ" اعراف:180

[9] "إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَذِکْرَیٰ لِمَنْ کَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَی السَّمْعَ وَهُوَ شَهِیدٌ" ق:37

[10] "اللَّـهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ" بقره:255

[11] "الْحَیُّ الْقَیُّومُ" بقره:255

[12] "یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَی اللَّـهِ ۖوَاللَّـهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ" فاطر:15

[13] "وَیَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّـهِ مَا لَا یَضُرُّهُمْ وَلَا یَنْفَعُهُمْ وَیَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّـهِ ۚقُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّـهَ بِمَا لَا یَعْلَمُ فِی السَّمَاوَاتِ وَلَا فِی الْأَرْضِ ۚسُبْحَانَهُ وَتَعَالَیٰ عَمَّا یُشْرِکُونَ" یونس:18

[14] "تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِیهِنَّ ۚوَإِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰکِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِیحَهُمْ" اسرا:44

[15] "أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّـهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّیْرُ صَافَّاتٍ ۖکُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِیحَهُ" نور:41

[16] "الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّـهِ ۗأَلَا بِذِکْرِ اللَّـهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ" رعد:28

[17] "مثل الذی یذکر ربه والذی لا یذکر ربه مثل الحی والمیت" صحیح بخاری.

[18] "وَکَانَ الْکَافِرُ عَلَیٰ رَبِّهِ ظَهِیرًا" فرقان:55

[19] "وَمَا قَدَرُوا اللَّـهَ حَقَّ قَدْرِهِ" زمر:67

[20] "وَذَرُوا الَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی أَسْمَائِهِ ۚسَیُجْزَوْنَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ" اعراف:180

[21] "وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ" قصص:83

[22] "وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَیٰ" طه:132

[23] "شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚیَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِمْ مَا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ ۚقُلْ فَمَنْ یَمْلِکُ لَکُمْ مِنَ اللَّـهِ شَیْئًا إِنْ أَرَادَ بِکُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِکُمْ نَفْعًا ۚبَلْ کَانَ اللَّـهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا﴿١١﴾بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ یَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَیٰ أَهْلِیهِمْ أَبَدًا وَزُیِّنَ ذَٰلِکَ فِی قُلُوبِکُمْ" فتح:11-12

 

 

    منبع: islamtape.com

 

نصیحت و حکمت

قال الحسن رحمه الله : «أکثروا من الاستغفار فی بیوتکم وعلی موائدکم وفی طرقکم وفی أسواقکم وفی مجالسکم وأینما کنتم ؛ فإنکم ما تدرون متی تنزل المغفرة» "جامع العلوم والحکم " (ص : 412).

امام حسن بصری فرمودند: «تا می توانید در خانه هایتان و در وقت سختی و بلایا و در راه و در کوچه و بازار و در مجالس خود و هرجایی که بودید زیاد استغفار کنید، چرا که شما نمی دانید چه وقت مغفرت الهی نازل می شود».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.