فضایل اهل بیت در قرآن کریم
فضایل اهل بیت در قرآن کریم موضوع: اهل بیت و صحابه تاریخ انتشار: 2016-01-24 | بازدید: 846

بسم الله الرحمن الرحیم

 

فضایل اهل بیت در قرآن کریم

 

الله عزوجل می‌فرماید: {ای نبی، به همسرانت بگو: اگر زندگی دنیا و زیور آن را می‏ خواهید، بیایید تا شما را بهره مند سازم و به شیوه‏ ای نیکو رهایتان کنم. و اگر مشتاق الله و رسولش و سرای آخرت هستید، الله به نیکو کارانتان پاداشی بزرگ آماده کرده است. ای همسرانِ نبی ، هر کدام از شما مرتکب گناه آشکاری گردد، مجازاتش دو چندان خواهد بود و این بر الله آسان است. و –متقابلاً – هر کدام از شما فرمانبردار الله و رسولش باشد و به شایستگی عمل کند، پاداش او را دو برابر خواهیم داد، و رزق و روزی فاخر و ارزشمندی برایش فراهم کرده ایم. ای همسران نبی! شما مانند هیچ یک از زنان عادی دیگر نیستید، اگر پرهیزگاری کنید، پس در گفتارتان، ناز و نرمش به کار نبرید که بیمار دل به طمع افتد و به شیوه ‏ای شایسته سخن گویید. در خانه‏ هایتان بمانید و به شیوه ی جاهلیت نخستین، زینت هایتان را آشکار نکنید و نماز برپا دارید و زکات بدهید و از الله و رسولش اطاعت کنید؛ همانا الله می ‏خواهد پلیدی را از شما اهل بیت دور نگاه دارد و شما را پاک و منزّه گرداند؛ و از آیات الله و دانشِ توأم با بینش که در خانه‏ های شما خوانده می ‏شود، یاد کنید؛ که الله باریک بین و آگاه است}[1].

 

این سخن الله متعال: {همانا الله می ‏خواهد پلیدی را از شما اهل بیت دور نگاه دارد و شما را پاک و منزّه گرداند}[2] بیانگر فضیلت خویشاوندی با رسول الله صلی الله علیه وسلم است، یعنی همان کسانی که زکات بر آنها حرام است، به ویژه همسران و فرزندان رسول الله صلی الله علیه وسلم.

 

این آیات بیانگر فضایل دیگری از فضایل همسران رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌ باشد که اولین آنها: این است که آنان میان انتخاب دنیا و زینت‌ های آن و انتخاب الله و پیامبرش و سرای واپسین مخیر شدند، و الله و پیامبرش و سرای واپسین را برگزیدند؛ الله از آنها راضی باد و آنها را خوشنود سازد.

 

و سخن الله جل وعلا: {و همسران او مادران آنان هستند}[3] همچنین بیانگر فضیلت و برتری آنهاست، چرا که الله آنها را مادران مؤمنان توصیف نموده است.

 

اما قول صحیح درباره ی مفهوم این سخن الله عزوجل: {بگو: از شما پاداشی بر رسالتم نمی‏ خواهم، جز مودّت خویشاوندی}[4] این است که مراد از آن طایفه‌ های قریش است، همان گونه که در صحیح بخاری از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما روایت شده است.

 

امام بخاری رحمه الله می ‌فرماید: "محمد بن بشار برای ما حدیث گفت: که محمد بن جعفر گفت: که شعبه از عبدالملک بن میسره  نقل می کند که گفت: از طاووس شنیدم که از ابن عباس روایت کرده که: او درباره ی سخن الله: ﴿جز مودّت خویشاوندی﴾ پرسیده شد پس سعید بن جبیر گفتند: قربی، آل محمد صلی الله علیه وسلم است؛ ابن عباس رضی الله عنهما فرمود: شتاب کردی؛ هیچ یک از طایفه‌ های قریش نیست مگر اینکه با وی خویشاوندی دارد. پس فرمودند: {پاداشی از شما نمی‌ خواهم} مگر اینکه خویشاوندی‌ میان من و خودتان را پیوسته دارید"[5].

 

ابن کثیر رحمه الله در تفسیر این آیه می ‌فرماید: «یعنی ای محمد – صلی الله علیه وسلم – به مشرکان و کفار قریش بگو: در مقابل این ابلاغ و دلسوزی ام نسبت به شما، درخواست مالی ندارم و تنها از شما می ‌خواهم که شر خود را از من باز دارید و بگذارید من پیام‌ های پروردگارم را ابلاغ کنم، اگر مرا یاری نمی ‌کنید به خاطر قرابتی که میان من و شما وجود دارد آزارم نرسانید». سپس روایت سابق از ابن عباس رضی الله عنهما را ذکر می نماید.

 

اما اختصاص دادن ﴿ٱلۡقُرۡبَیٰۗ = خویشاوندی﴾ در این آیه به فاطمه و علی رضی الله عنهما و خاندان آنها توسط برخی از اهل هوی و هوس، نادرست است؛ زیرا این آیه مکی است و ازدواج علی با فاطمه رضی الله عنهما در مدینه بوده است.!!!

 

ابن کثیر رحمه الله می ‌فرماید: «اینکه ذکر شود آیه در مدینه نازل شده، بعید است،‌ زیرا آیه مکی بوده و در آن هنگام فاطمه رضی الله عنها هیچ فرزندی نداشته است؛ زیرا وی پس از غزوه ی بدر و در سال دوم هجری با علی رضی الله عنه ازدواج نمود و حقیقت آن تفسیری است که دانشمند این امت و مفسر قرآن،‌ عبدالله بن عباس رضی الله عنه نموده است، چنان که امام بخاری رحمه الله آن را روایت نموده».

 

سپس روایاتی از سنت و گفتار ابوبکر و عمر رضی الله عنهما در بیان فضل اهل بیت رسول الله صلی الله علیه وسلم را بیان می ‌نماید.

 

 

برگرفته از کتاب: فضیلت اهل بیت و جایگاه بلند آنها نزد اهل سنت و جماعت

نویسنده: عبدالمحسن بن حمد العباد البدر

 

ام احمد

 

 

[1] {یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْوَاجِکَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا وَزِینَتَهَا فَتَعَالَیْنَ أُمَتِّعْکُنَّ وَأُسَرِّحْکُنَّ سَرَاحًا جَمِیلًا﴿٢٨﴾وَإِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّـهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّـهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْکُنَّ أَجْرًا عَظِیمًا﴿٢٩﴾یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ مَنْ یَأْتِ مِنْکُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُبَیِّنَةٍ یُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَیْنِۚ وَکَانَ ذَٰلِکَ عَلَی اللَّـهِ یَسِیرًا﴿٣٠﴾وَمَنْ یَقْنُتْ مِنْکُنَّ لِلَّـهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَیْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا کَرِیمًا﴿٣١﴾یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِۚ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا﴿٣٢﴾وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَیٰۖ وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّـهَ وَرَسُولَهُۚ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّـهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا﴿٣٣﴾وَاذْکُرْنَ مَا یُتْلَیٰ فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ آیَاتِ اللَّـهِ وَالْحِکْمَةِۚ إِنَّ اللَّـهَ کَانَ لَطِیفًا خَبِیرًا} احزاب:28-34

[2] {إِنَّمَا یُرِیدُ ٱللَّهُ لِیُذۡهِبَ عَنکُمُ ٱلرِّجۡسَ أَهۡلَ ٱلۡبَیۡتِ وَیُطَهِّرَکُمۡ تَطۡهِیرٗا} احزاب:33

[3] {وَأَزۡوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَٰتُهُمۡۗ} احزاب:6

[4] {قُل لَّآ أَسۡ‍َٔلُکُمۡ عَلَیۡهِ أَجۡرًا إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِی ٱلۡقُرۡبَیٰۗ} شوری:23

[5] "حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِالْمَلِکِ بْنِ مَیْسَرَةَ، قَالَ: سَمِعْتُ طَاوُسًا،عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمَا، أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ: ﴿إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِی ٱلۡقُرۡبَیٰۗ﴾، فَقَالَ سَعِیدُ بْنُ جُبَیْرٍ: قُرْبَی آلِ مُحَمَّدٍ ـ صلی الله علیه وسلم ـ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: عَجِلْتَ إِنَّ النَّبِیَّ ـ صلی الله علیه وسلم ـ لَمْ یَکُنْ بَطْنٌ مِنْ قُرَیْشٍ إِلَّا کَانَ لَهُ فِیهِمْ قَرَابَةٌ، فَقَالَ: «إِلَّا أَنْ تَصِلُوا مَا بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ مِنَ الْقَرَابَةِ"

 

 

 

    منبع: islamtape

 

نصیحت و حکمت

قال رسول الله صلی الله علیه وسلم: «أعجز الناس من عجز عن الدعاء و أبخل الناس من بخل بالسلام». "صحیح الجامع الصغیر" (‏1044).

رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند: «عاجزترین مردم کسی است که از دعا کردن عاجز باشد، و بخیل ترین مردم آنکسی است که در سلام کردن بخل بورزد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.