خوشبویی در اسلام
خوشبویی در اسلام موضوع: آداب و اخلاق تاریخ انتشار: 2016-02-06 | بازدید: 631

بسم الله الرحمن الرحیم

خوشبویی در اسلام

 

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: "در دنیا سه چیز برایم محبوب است: زنان، عطر، و روشنی چشمم در نماز قرار داده شده است"[1].

 

عایشه رضی الله عنها می فرماید: "برای رسول الله صلی الله علیه وسلم جامه ای از پشم سیاه درست کردم، ایشان آن را پوشیدند؛ زمانی که در آن عرق کردند بوی پشم به مشامشان رسید پس آن را بیرون آوردند زیرا ایشان خوشبویی را دوست می داشتند"[2].

 

ابن قیم رحمه الله می فرماید: رسول الله صلی الله علیه وسلم از عطر، بسیار استفاده می کردند و از بوی بد بیزار بودند و تحمل آن برایشان دشوار بود. خوشبویی غذای روح است و وسیله ای برای تقویت آن؛ همان طور که با آب و غذا، آرامش و شادی، همنشینی با دوستان نیز تقویت می شود. منظور این است که عطر و خوشبویی از محبوبترین چیزها در نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم به شمار می رفت. همچنین عطر تأثیر زیادی بر حفظ صحت و سلامتی می گذارد و بسیاری از بیماری ها و دردها را دور می کند[3].

و نووی رحمه الله می فرماید: استفاده ی عطر برای مردان هنگام رفتن به نماز جمعه، عید، مجالس و زمانی که می خواهد با همسرشان همبستر شوند، تأکید شده است.

بهترین عطرها عطر مُشک است. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: "مشک، بهترین عطرهاست"[4].

 

استفاده از عطر غالبا باید بر سر و ریش باشد. عایشه رضی الله عنها می فرماید: "گویا هم اکنون، درخشش عطر را بر فرق سر رسول الله صلی الله علیه وسلم مشاهده می‌ کنم در حالی که ایشان در احرام بسر می‌ برند"[5].

دود کردن انواع عود و بخور برای خوشبویی نیز سنت است و می توان آن برای خوشبویی لباس، زیر بغل و ریش استفاده کرد. نافع رحمه الله می فرماید: "ابن عمر رضی الله عنهما زمانی که می خواستند چیزی را بخور کنند، با أَلُوَّه – نوعی عود – بدون اینکه آن را با چیز دیگری مخلوط کنند بخور می نمود یا اینکه کافور را با الوه مخلوط می نمود و بخور می کرد. سپس فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم اینگونه عود را بخور می نمودند"[6].

هدف این است که شخص خودش را خوشبو کند و بوی خوشی از وی به مشام برسد و هرکس خود را خوشبو کند سنت را انجام داده است.

 

نکته ی مهم در این جا این است که زنان هنگام بیرون رفتن از خانه نباید خود را خوشبو کنند. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: "هر زنی عطر بزند سپس بر گروهی – از مردان – عبور کند تا بویش به مشامشان برسد، پس او زناکار است"[7]. یعنی شخصی که عمدا عطر می زند تا مردان نامحرم بویش را استشمام کنند. اما استفاده از عطری که بویش به مشام نمی رسد حرام نمی باشد زیرا شرط حرام بودن، به مشام رسیدن بوی آن است. همچنین تفاوتی ندارد که مرد نامحرم در خانه باشد یا خارج از خانه زیرا در حدیث هیچ استثنایی وارد نشده است. پس استفاده از عطر زمانی که به مشام مرد نامحرم برسد جایز نمی باشد. همچنین رسول الله صلی الله علیه وسلم در حدیث دیگری خطاب به زنان می فرمایند: "اگر یکی از شما خواست به مسجد بیاید، پس نباید به خوشبو کننده دست بزند"[8].

 

به طور کلی بیرون رفتن از خانه برای زنی که عطر زده است سه حالت دارد:

زنی که به طور قطعی می داند اگر خودش را معطر کند و بیرون برود از نزد مردان نامحرم عبور می کند و بویش به مشامشان می رسد و به طور عمد خودش را خوشبو می کند، در این صورت، عطر زدن از گناهان کبیره به شمار می آید.
 زنی که اغلب گمانش این باشد که او بر مردان عبور می کند و بویش به مشامشان می رسد، در این صورت، عطر زدنش حرام است اما کبیره به حساب نمی آید.
زنی که فقط فکر می کند ممکن است از نزد مردان نامحرم عبور کند اما غالب گمانش بر این است که این اتفاق نخواهد افتاد؛ مانند شخصی که با ماشینش از خانه خارج می شود سپس مستقیما به مجلسی که در آن فقط زنان حضور دارد وارد می شود و گمان غالب این است که از نزد مردان عبور نمی کند در این صورت، استفاده از عطر مکروه است اما حرام نمی باشد.

 

این سه حالت را اما ابن حجر هیتمی رحمه الله در کتاب "الزواجر عن اقتراف الکبائر" ذکر نموده است.

 

نویسنده: ام احمد

 

 

[1] "حُبِّبَ إِلَیَّ مِنْ الدُّنْیَا: النِّسَاءُ وَالطِّیبُ، وَجُعِلَ قُرَّةُ عَیْنِی فِی الصَّلَاةِ" روایت نسائی. حاکم آن را صحیح دانسته و ذهبی با وی موافق است. همچنین ابن حجر آن را صحیح دانسته در "فتح الباری".

[2] "عَائِشَةَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: صَنَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ بُرْدَةً سَوْدَاءَ فَلَبِسَهَا، فَلَمَّا عَرَقَ فِیهَا وَجَدَ رِیحَ الصُّوفِ فَقَذَفَهَا، وَکَانَ تُعْجِبُهُ الرِّیحُ الطَّیِّبَةُ" روایت ابوداود. آلبانی آن را صحیح دانسته است.

[3] "زادد المعاد" 4/308.

[4] "الْمِسْکُ أَطْیَبُ الطِّیبِ" روایت مسلم.

[5] "کَأَنِّی أَنْظُرُ إِلَی وَبِیصِ الطِّیبِ فِی مَفْرِقِ رأس النَّبِیِّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ" روایت بخاری و مسلم.

[6] "نَافِعٍ قَالَ: کَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا اسْتَجْمَرَ اسْتَجْمَرَ بِالْأَلُوَّةِ غَیْرَ مُطَرَّاةٍ وَبِکَافُورٍ یَطْرَحُهُ مَعَ الْأَلُوَّةِ ثُمَّ قَالَ هَکَذَا کَانَ یَسْتَجْمِرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ" روایت مسلم.

[7] "أیما امرأة استعطرت فمرت علی قوم لیجدوا من ریحها فهی زانیة" روایت نسائی و ترمذی. آلبانی آن را صحیح دانسته است.

[8] "إِذَا شَهِدَتْ إِحْدَاکُنَّ الْمَسْجِدَ ، فَلَا تَمَسَّ طِیبًا" روایت مسلم.

 

 

 

    منبع: islamtape

 

نصیحت و حکمت
نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.