حفظ وقت در ماه رمضان
حفظ وقت در ماه رمضان موضوع: روزه و رمضان تاریخ انتشار: 2016-06-17 | بازدید: 1246

حفظ وقت در ماه رمضان

 

بدون شک وقت انسان در حقیقت عمرش وماده حیات ابدی وی است که این حیات ابدی یا نعمت های پایدار خواهد بود و یا عذاب های دردناک.

 

و زمان مانند ابرها به سرعت در حال گذشتن است. و شب و روز نمی گذرد مگر اینکه از عمر انسان می کاهد و انسان را به پایان راه نزدیک و نزدیکتر می کند.

 

همین شب و روز نوح و عاد و ثمود را همراهی کرد و از آن زمان تا به امروز قرن های زیادی گذشته اما تمام کسانی که در این بین بوده اند به سوی پروردگارشان باز گردانده شدند و اعمالشان به نزدشان آورده شده و اینگونه عمرشان به پایان رسید. و فقط برای امت های بعد از آنها همین شب و روز باقی مانده که با چشمانی بسته از هر کسی می گذرد.

 

الله تعالی می فرماید: (و او "همان" کسی است که شب و روز را در پی یکدیگر قرار داد برای کسی که بخواهد متذکر شود یا بخواهد شکر گذاری کند)[1].

 

بنا بر این شایسته است که مسلمان به خصوص در این ماه مبارک و عظیم و گرانبها از تمام شب و روزی که می گذرد پند و عبرت گیرد. چه رمضان های بسیاری را دیدیم که بسیار سریع آمده اند و گذشته اند.  

 

روز و شب دور را نزدیک می کند و عمر را به پایان می رساند و کودک را جوان و جوان را پیر و به پایان عمرش می رساند. و تمام اینها نشانه و علامتی است از گذر این دنیا و رسیدن آخرت.

 

امیر المؤمنین علی بن ابی طالب رضی الله عنه می فرماید: (دنیا پشت کرده می رود و آخرت روی آورده می آید و هر یک از این دو را فرزندانی است، شما از فرزندان آخرت باشید و از فرزندان دنیا نباشید. و امروز عمل است بدون حساب، اما فردا حساب است بدون عمل)[2].

 

و عمر بن عبد العزیز رحمه الله فرموده: دنیا دار آخرت شما نیست، بلکه داری است که الله تعالی فنا را برایش نوشته؛ و برای اهل آن نیز رفتن را برگزیده است. پس به خوبی از آن نقل مکان کنید بهتر از نقل مکان در دنیا. و خود را آماده کنید و بدانید که بهترین توشه ی سفر تقواست.

 

انسان از همان لحظه خروج از شکم مادرش در حال انهدام کردن عمرش است. بدین گونه که وقتی یک شبانه روز به پایان می رسد در واقع جزئی از عمر انسان به پایان رسیده و انسان به پایان راه نزدیکتر می شود، بلکه هر ساعتی که می گذرد انسان به اجلش نزدیک و نزدیکتر می شود.

 

و صحابه و تابعین و کسانی که به راه آنان ادامه دادند به وقت و زمان بسیار اهمیت می دادند و سعی می کردند که بهترین اعمال را انجام دهند.

 

امام حسن بصری رحمه الله می فرماید: (کسانی را دیدیم که از حرص شما بر دراهم و دنانیر بیشتر به وقت و زمان خویش حریص بودند).

 

بنا بر این روزها و شبها سرمایه ودارایی انسان در حیات و سود و فایده اش بهشت و زیان و ضررش آتش است. و سال مانند درختی است که ماه ها و روزها شاخه های آن و ساعت ها برگ های آن و  نَفْس ها ثمره آن را تشکیل می دهد.

 

در نتیجه کسی که نفْسش در راه اطاعت از الله سبحانه و تعالی باشد پس ثمره ای پاک و مبارک دارد که طعم شیرینی دارد. اما کسی که نفْسش در راه معصیت و سرپیچی از الله سبحانه و تعالی باشد پس دارای ثمره ای خبیث است که طعم تلخ و بدی دارد.

 

نصوص بسیار زیادی از رسول الله صلی الله علیه و سلم درباره اهمیت وقت و غنیمت شماردن آن و عدم ضایع کردن آن و اینکه از بنده در روز قیامت درباره آن سؤال می شود؛ وارد شده است. از جمله این احادیث:

 

از ابن عباس رضی الله عنهما روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: (قبل از اینکه پنج چیز به تو روی آورد، پنج چیز را غنیمت شمار: جوانی را قبل از پیری، تندرستی را قبل از بیماری، توانگری را قبل از فقر، فراغت را پیش از گرفتاری و زندگی را پیش از مرگ)[3].

 

و از ابی برزة اسلمی روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: (در روز قیامت تا لحظه ای گام های بنده میخکوب است، تا این که از عمرش پرسیده شود آن را در کدام راه فنا کرده؟ و از علمش که در آن چه کرده؟ و از مالش که آن را از کدام راه بدست آورده؟ و در کدام راه خرج کرده؟ و از جسمش که آن را در کدام راه پیر کرده است)[4].

 

و در صحیح بخاری روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند: (درباره دو نعمت، بسیاری از مردم، دچار ضرر و زیان می ‌شوند (از آنها بهره برداری نمی‌ کنند): یکی صحت و دیگری، فرا غت است)[5].

 

بنا بر این بر همگی ما واجب است که تمام لحظات زندگی به خصوص این ماه مبارک را غنیمت شماریم و تا جایی که می توانیم اعمال صالح و طاعات و عبادت الله عزوجل را انجام دهیم.

 

و خود را قبل از فرا رسیدن مرگ آماده سازیم.

مترجم: ام محمد

منبع: al-badr.net

 

 

 


[1] ـ فرقان: 62: "وَهُوَ الَّذِی جَعَلَ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یَذَّکَّرَ أَوْ أَرَادَ شُکُورًا".

[2] ـ صحیح بخاری: "ارْتَحَلَتْ الدُّنْیَا مُدْبِرَةً وَارْتَحَلَتْ الْآخِرَةُ مُقْبِلَةً وَلِکُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا بَنُونَ ؛ فَکُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ وَلَا تَکُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الدُّنْیَا فَإِنَّ الْیَوْمَ عَمَلٌ وَلَا حِسَابَ وَغَدًا حِسَابٌ وَلَا عَمَلٌ".

[3] ـ مستدرک حاکم و شیخ آلبانی آن را صحیح می داند: "اغْتَنِمْ خَمْسًا قَبْلَ خَمْسٍ : شَبَابَکَ قَبْلَ هَرَمِکَ ، وَصِحَّتَکَ قَبْلَ سَقَمِکَ ، وَغِنَاکَ قَبْلَ فَقْرِکَ ، وَفَرَاغَکَ قَبْلَ شُغْلِکَ ، وَحَیَاتَکَ قَبْلَ مَوْتِکَ".

[4] ـ سنن ترمذی: "لاَ تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ حَتَّی یُسْأَلَ عَنْ عُمْرِهِ فِیمَا أَفْنَاهُ وَعَنْ عِلْمِهِ فِیمَا فَعَلَ وَعَنْ مَالِهِ مِنْ أَیْنَ اکْتَسَبَهُ وَفِیمَا أَنْفَقَهُ وَعَنْ جِسْمِهِ فِیمَا أَبْلاَهُ".

[5] ـ صحیح بخاری: " نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِیهِمَا کَثِیرٌ مِنْ النَّاسِ ؛ الصِّحَّةُ وَالْفَرَاغُ".

 

 

    منبع: نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت

قال الحسن: «ضحک المؤمن غفلة من قلبه». وقال: «کثرة الضحک تمیت القلب».

امام حسن بصری رحمه الله فرمودند: «خنده ی (زیاد) مؤمن، غفلتی از قلبش است».

و فرمود: «خنده ی زیاد قلب را می میراند».

الحلیة الأولیاء؛ أبی نعیم اصفهانی

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.