اقسام حدیث از لحاظ عمل کردن به آن
اقسام حدیث از لحاظ عمل کردن به آن موضوع: حدیث نبوی تاریخ انتشار: 2016-12-14 | بازدید: 1232

بسم الله الرحمن الرحیم

اقسام حدیث از لحاظ عمل کردن به آن

 

الحمد لله والصلاة والسلام علی رسول الله وعلی آله وصحبه أما بعد:

احادیث از لحاظ عمل کردن به آنان به چهار دسته تقسیم می شوند:

حدیث صحیح: حدیثی است که سندش توسط اشخاص عادل تام ضبط[1] و متصل باشد و مخالف راویان حدیث قویتر از خودشان نباشد و همچنین در آن عیب و عله ای وجود نداشته باشد.
حدیث حسن: حدیثی است که شروط حدیث صحیح در آن وجود دارد جز اینکه ضبط روایان آن کمتر از روایان حدیث صحیح است.

عمل کردن به این دو قسم از احادیث واجب است؛ زیرا در حجیت با هم مشترک اند جز اینکه مرتبه ی حدیث صحیح بالاتر از حدیث حسن است.

حدیث ضعیف: حدیثی است که در آن صفات و ویژگی های قبول و پذیرش در آن جمع نشده است.

به این دسته از احادیث نباید در امور اعتقادی و حلال و حرام احتجاج کرد.

حدیث موضوع: سخن دروغی است که شخصی آن را از خود به وجود آورده و با دروغ و افترا به رسول الله صلی الله علیه وسلم نسبت داده است.

برای هیچ کس جایز نیست که این دسته را با نسبت دادن به رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت کند درحالی که از موضوع و دورغ بودن آن آگاه است. زیرا سَمُرَه بن جُنْدُب رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که ایشان فرمودند: "مَنْ حَدَّثَ عَنِّی، بِحَدِیثٍ یُرَی أَنَّهُ کَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْکَاذِبِینَ"[2] ترجمه: هرکس از من سخنی را روایت کند که می داند آن دورغ است پس آن شخص نیز یکی از دروغ گویان است.

در جای دیگر می فرمایند: "لا تَکْذِبُوا عَلَیَّ فَإِنَّهُ مَنْ کَذَبَ عَلَیَّ فَلْیَلِجِ النَّارَ"[3] ترجمه: سخنی را به دروغ به من نسبت ندهید؛ زیرا کسی که به دروغ، سخنی را به من نسبت دهد، وارد آتش می ‌شود.

همچنین می فرمایند: "مَنْ یَقُلْ عَلَیَّ مَا لَمْ أَقُلْ فَلْیَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"[4] ترجمه: کسی که به من سخنی را نسبت دهد و من آن را نگفته باشم، باید جای خود را در آتش، آماده کند.

"إِنَّ کَذِبًا عَلَیَّ لَیْسَ کَکَذِبٍ عَلَی أَحَدٍ، مَنْ کَذَبَ عَلَیَّ مُتَعَمِّدًا فَلْیَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ"[5] ترجمه: نسبت دادن سخن دروغ به من، مانند نسبت دادن دروغ به هرکسی نیست. هرکس، سخن دروغی را به من نسبت دهد، جایش را در دوزخ، آماده نماید.

سخاوی رحمه الله می فرماید: "فقط همین جمله که وعد شدیدی در آن برای کسی است حدیث روایت می کند و می داند که آن دروغ است، کافی است"[6].

خطیب بغدادی رحمه الله می فرماید: "بر روایت کننده ی حدیث واجب است که چیزی از سخنان و اخبار ساختگی و احادیث باطل و موضوع را روایت نکند، پس هرکس چنین کند دچار گناه آشکاری شده و در زمره ی دروغ گویان قرار گرفته است"[7].

 

ترجمه شده همراه با تصرف

ام احمد

http://fatwa.islamweb.net

 

 

 

 

[1] یعنی شخصی که حافظه ی خوبی دارد و حدیث را همان طور که شنیده روایت کند.

[2] روایت مسلم.

[3] روایت بخاری.

[4] روایت بخاری.

[5] روایت بخاری.

[6] فتح المغیث بشرح ألفیة الحدیث: ص/100

[7] الجامع لأخلاق الراوی وآداب السامع:2/99

 

 

    منبع: islamtape

 

نصیحت و حکمت

قال الحسن: «ضحک المؤمن غفلة من قلبه». وقال: «کثرة الضحک تمیت القلب».

امام حسن بصری رحمه الله فرمودند: «خنده ی (زیاد) مؤمن، غفلتی از قلبش است».

و فرمود: «خنده ی زیاد قلب را می میراند».

الحلیة الأولیاء؛ أبی نعیم اصفهانی

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.