رفتار تازه مسلمان با خانواده ی غیر مسلمانش
رفتار تازه مسلمان با خانواده ی غیر مسلمانش موضوع: متفرقه تاریخ انتشار: 2017-01-02 | بازدید: 30

بسم الله الرحمن الرحیم

رفتار تازه مسلمان با خانواده ی غیر مسلمانش

 

بر کسی که الله او را به اسلام هدایت نموده واجب است برای رساندن این نور به زندگی خانواده و خویشاوندانش مبادرت ورزد؛ زیرا آنان برای دعوت شدن در اولویت قرار دارند. اگر در میان آنان کسی را یافت که نسبت به اسلام جبهه نمی‌ گیرد این نعمت بزرگی است و مسلمان باید از آن استفاده نماید و اسلام را به بهترین روش به او عرضه کند و در راه دعوت وی هر راه جایزی را در پی بگیرد، مانند دادن سخنرانی های صوتی و تصویری، کتاب، معرفی سایت‌ های مناسب، دعوت کردن شخصیت‌ های تأثیرگذار دعوتگر، دادن هدایا، اخلاق و رفتار نیک و دوری از تندی و همچنین همیشه برای هدایت و توفیق آنان دعا کردن.

 

زمانی که الله متعال دستور به نیکی و احسان کردن در حق پدر و مادری داده که فرزند خود را به کفر دعوت می ‌کنند و در این راه به سختی کوشش می ‌کنند، من باب اولی باید در حق کسانی که راضی به اسلام آوردن او هستند و در این راه مانع شما نشده‌ اند نیکی و محبت بیشتری نمود.

 

الله تبارک و تعالی می ‌فرماید: {و به انسان درباره ی پدر و مادرش سفارش کردیم، مادرش او را با ناتوانی روزا فزون آبستن بود و از شیر باز گرفتنش طی دو سال است؛ - آری، سفارش کردیم - که برای من و برای پدر و مادرت شکر به جای آور که باز گشت به سوی من است(14)و اگر آن دو تلاش کنند که تو چیزی را که بدان علم نداری شریک من قرار دهی، پس از آنان اطاعت نکن و در دنیا با آنان به شایستگی رفتار کن و از راه کسی پیروی کن که توبه کنان به سوی من باز آمده است}[1].

 

ابن جریر طبری رحمه الله در مورد تفسیر این آیه می فرماید:

"ای انسان! اگر پدر و مادرت، تو را وادار نمودند که با قرار دادن کس دیگری با من در عبادتت به من شرک ورزی درحالی که نمی ‌دانی او را شریک من قرار داده ای ـ او شریکی ندارد و والا و برتر است ـ پس در آنچه می ‌خواهند یعنی شرک ورزیدن به من از آنها اطاعت نکن {وَصَاحِبْهُمَا فِی الدُّنْیَا مَعْرُوفًا} می گوید: و در دنیا از آنان اطاعت کن به جز در گناه و آنچه که میان تو و پروردگارت هست از آنان پیروی کنی"[2].

 

ابن کثیر رحمه الله نیز می ‌گوید:

"یعنی: اگر تمام کوشش خود را کردند تا پیرو دین ‌شان شوی از آنان نپذیر، اما این در دنیا مانع رفتار خوب و نیکت با آنان نشود، یعنی نسبت به آنان نیکوکار باش {وَاتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنَابَ إِلَیَّ} یعنی پیرو مؤمنان باش"[3].

 

از علمای کمیسیون دائمی فتوا پرسیده شد:

من خانواده ی مشرکی دارم، جز خواهرم که مسلمان است. آیا جایز است با آن ‌ها زندگی کنم و خوردن و نوشیدنم با آنان باشد و اگر جایز باشد، آیا جایز است که به آنان صراحتاً بگویم که کافرند و از دین الله خارج اند؟ با وجود اینکه آنان را دعوت داده ‌ام اما متردد هستند، نه به این سو گرایش دارند و نه به آن سو، اما به شرک نزدیک‌ ترند و من جایی برای زندگی ندارم مگر نزد آنها.

 

پاسخ کمیسیون چنین است:

"بر شما واجب است که به نصیحت و یادآوری آنان ادامه دهی و به نیکی با آنان رفتار کنی و به نرمی با آنان سخن بگویی. اگر از نظر مالی توانایی داری به آنان کمک کنی، چه بسا که الله سبحانه و تعالی دل آنها را گشوده و بصیرتشان را روشن گرداند. الله حق تعالی می ‌فرماید: {و اگر آن دو تلاش کنند که تو چیزی را که بدان علم نداری شریک من قرار دهی، پس از آنان اطاعت نکن و در دنیا با آنان به شایستگی رفتار کن و از راه کسی پیروی کن که توبه کنان به سوی من باز آمده است}[4]. در جستجوی راه ‌های گوناگون برای رساندن حق به آنان باش؛ از طریق رسائل دعوی، کتاب و نوار و.."[5].

 

اعضای کمیسیون شیخ عبدالعزیز بن باز، شیخ عبدالرزاق عفیفی، شیخ عبدالله بن غدیان.

شیخ صالح بن فوزان الفوزان حفظه الله می‌ گوید:

"الله سبحانه و تعالی نیکی به والدین و احسان به آنان را واجب گردانده ولو اینکه کافر باشند و فرموده است: {و به انسان درباره ی پدر و مادرش سفارش کردیم، مادرش او را با ناتوانی روزا فزون آبستن بود و از شیر باز گرفتنش طی دو سال است؛ - آری، سفارش کردیم - که برای من و برای پدر و مادرت شکر به جای آور که باز گشت به سوی من است (14) و اگر آن دو تلاش کنند که تو چیزی را که بدان علم نداری شریک من قرار دهی، پس از آنان اطاعت نکن و در دنیا با آنان به شایستگی رفتار کن و از راه کسی پیروی کن که توبه کنان به سوی من باز آمده است}[6]. بنابراین بر شما واجب است که در امور دنیا به پدر و مادرت نیکی کنی، اما در امور دین از دین حق پیروی کن اگرچه مخالف دین پدرانت باشد و در همین حال از باب مکافات و پاداش به پدر و مادرت نیکی کن. پس تو به آن ‌ها خوبی می‌ کنی و نیکی آنها را با نیکی پاسخ می‌ دهی اگرچه کافر باشند. پس مانعی ندارد که با پدرت رابطه داشته باشی و به او نیکی کنی و نیکی او را جبران نمایی، اما در معصیت الله عزوجل از او اطاعت نکن"[7].

 

برگرفته از:  https://islamqa.info

ام احمد

 

 

 

 

[1] {وَوَصَّیْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَیٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِی عَامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصِیرُ﴿١٤﴾وَإِنْ جَاهَدَاکَ عَلَیٰ أَنْ تُشْرِکَ بِی مَا لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖوَصَاحِبْهُمَا فِی الدُّنْیَا مَعْرُوفًا ۖوَاتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنَابَ إِلَیَّ} لقمان:14-15

[2] تفسیر الطبری: 20139

[3] تفسیر ابن کثیر:6/139

[4] لقمان:15

[5] فتاوی اللجنة الدائمة:12/255-256

[6] لقمان:14-15

[7] المنتقی من فتاوی الفوزان:2/257 سؤال شماره ی 226

 

 

    منبع: islamtape

 

نصیحت و حکمت

«اللهم انی اعوذ بک من علم لا ینفع و من قلب لا یخشع و من نفس لا تشبع و من دعوةلا یستجاب لها». ‏مسلم (2722).‏

 «بار الها! از دانشی که سودی نداشته باشد و از قلبی که از تو نترسد و از وجودی که قانع نشود و از دعایی که پذیرفته نشود به تو پناه می‌برم».

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.