چرا کلام رسول الله صلی الله علیه و سلم حجت است؟
چرا کلام رسول الله صلی الله علیه و سلم حجت است؟ موضوع: سنت و بدعت تاریخ انتشار: 2017-02-06 | بازدید: 141

چرا کلام رسول الله صلی الله علیه و سلم حجت است؟

حدیث اثری است از رسول الله صلی الله علیه و سلم که این اثر می تواند قولی، فعلی، تقریری و یا صفتی باشد.

 

و این اثر یا تأکید کننده آنچه است که در قرآن آمده مانند امر به نماز، زکات و بسیاری از احکام دیگر و یا تفصیل کننده احکامی باشد که در قرآن به صورت اجمالی آمده است مانند عدد رکعات نماز، ونصاب زکات، و یا صفت حج و مانند آن. و یا هم می تواند بیان کننده ی حکمی باشد که قرآن درباره ی آن سکوت کرده است مانند تحریم عقد نمودن هم زمان زن و خاله اش یا عمه اش. 

و به راستی که الله عزوجل قرآن را بر رسولش محمد صلی الله علیه و سلم نازل کرد و به ایشان دستور داد تا آن را برای مردم بیان کند؛ چنان که در قرآن می فرماید: (و (ما این) قرآن را بر تو نازل کردیم تا برای مردم روشن سازی، آنچه را که به سوی آنها نازل شده است، و باشد که آنها بیندیشند)[1].

 

و حدیث رسول الله صلی الله علیه و سلم وحیی است از طرف الله سبحانه و تعالی چنان که در کتابش به آن اشاره نموده: (یار شما (محمد) گمراه نشده و راه را گم نکرده است* و از روی هوای نفس سخن نمی گوید* این نیست جز آنچه به او وحی می شود)[2].  

 

و بدون شک الله سبحانه و تعالی رسولش محمد صلی الله علیه و سلم را برای دعوت مردم به سوی عبادت الله یگانه و انکار کردن خدایانی غیر از او همراه با بشارت به جنت؛ و انذار به جهنم فرستاد؛ چنان که می فرماید: (ای پیامبر! ما تو را گواه، و بشارت دهنده و بیم دهنده فرستادیم* و دعوت کننده به سوی الله به فرمان او، و چراغی روشنی بخش قرار دادیم)[3].

 

و رسول الله صلی الله علیه و سلم آن چنان بر این امت حریص بودند که امتش را به سوی هر خیر و خوبی راهنمایی می کردند و از هر شری برحذر می داشتند؛ چنان که الله تعالی می فرماید: (یقیناً پیامبری از (میان) خودتان به سویتان آمد که رنجهای شما بر او دشوار (و گران) است، و بر (هدایت) شما سخت اصرار دارد، و(نسبت) به مؤمنان روؤف ( و) مهربان است)[4] .

 

و از آنجایی که چون هر پیامبری خاص برای قومش مبعوث شده بود اما الله تعالی رسولش محمد صلی الله علیه و سلم را رحمتی برای همه ی مردم فرستاده است؛ پس احادیثش حجت است؛ چنان که در قرآن آمده: (و (ای پیامبر!) تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم)[5].  

 

و همچنین از آنجایی که رسول الله صلی الله علیه و سلم مبلغ کننده ی آنچه است که به ایشان وحی شده بنا بر این اطاعت و پیروی از ایشان هم واجب است؛ تا جایی که اطاعت از رسول اطاعت از الله عزجل است؛ همانطور که در قرآن آمده: (کسی که از پیامبر اطاعت کند در حقیقت الله را اطاعت کرده است)[6].    

علاوه بر این اطاعت از الله متعال و رسولش راه نجات و پیروزی و سعادت در دنیا و آخرت است؛ چنان که در این آیه آمده: (و هرکس که از الله و پیامبرش اطاعت کند؛ یقیناً به کامیابی عظیمی نائل شده است)[7].   

پس بر اساس آنچه ذکر شد طاعت از الله تعالی و رسولش بر تمام انسان ها واجب گشته زیرا باعث پیروزی و نجاتشان می شود: (و الله و پیامبر را اطاعت کنید، تا مورد رحمت (الله) قرار گیرید)[8]. 

 

و هر کسی که از الله عزوجل و رسولش روی گرداند و از آنها پیروی نکند؛ بدون شک به خودش ضربه و ضرر رسانده است نه به پروردگارش؛ همانطور که در قرآن آمده: ( هر کس از الله و پیامبرش نافرمانی کند و از حدود او تجاوز کند، وی را در آتشی وارد می کند که جاودانه در آن خواهد ماند، و برای او عذاب خوار کننده ای است)[9]. 

 

و هرگاه الله تبارک و تعالی و رسولش در مسئله ای حکم کردند؛ دیگر هیچ کس حق انتخاب و اعتراض ندارد؛ بلکه فقط بر وی واجب است که از آن پیروی کند و به آن ایمان حقیقی داشته باشد: (و برای هیچ مرد مؤمن و زن مؤمنه روا نباشد که چون الله و رسول او امری را حکم کنند ایشان برای خودشان اختیار امری کنند و آن که الله و رسول او را عصیان کند بتحقیق به ضلالت افتاده؛ ضلالتی آشکارا)[10].

و ایمان بنده ی مسلمان کامل نمی گردد؛ مگر با محبت الله عزوجل و رسولش. و همانطور که می دانیم محبت؛ طاعت و پیروی را مستلزم می گرداند. و هرکس که می خواهد الله تعالی او را دوست داشته باشد و گناهانش را ببخشد؛ باید از رسولش صلی الله علیه و سلم پیروی کند؛ چنان که در قرآن به آن اشاره کرده است: (بگو: اگر الله را دوست می دارید، پس ازمن پیروی کنید، تا الله شما را دوست بدارد، وگناهانتان را برایتان بیامرزد، وپروردگار آمرزنده ی مهربان است)[11].

 

و دوست داشتن رسول صلی الله علیه و سلم کلمات نیست که فقط به زبان آورده شود بلکه آن عقیده و سلوکی است که به معنای طاعت و پیروی ازدستوراتش و تصدیق اخبارش و اجتناب از منهیاتش و عبادت الله عزوجل طبق آنچه در شرع آمده است؛ می باشد.

 

و وقتی که الله تبارک و تعالی این دین را به تمام و کمال رساند و رسولش رسالت پروردگارش را ابلاغ کرد؛ رسولش را گرفت و در جوار خویش قرار داد. و رسول الله صلی الله علیه و سلم امتش را بر راهی روشن که شبش مانند روز است و از آن جز هلاک شونده منحرف نمی شود؛ رها کرد؛ چنان که در قرآن آمده: (امروز دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را (بعنوان) دین برای شما بر گزیدم)[12].

 

و الحمدلله به فضل پروردگار صحابه رضی الله عنهم احادیث رسول الله صلی الله علیه و سلم را حفظ نمودند، و بعد از آنان سلف صالح که با تدوین آن در کتاب ها حفظش کردند، تا جایی که انواع مؤلفاتی چون صحیح بخاری و صحیح مسلم و سنن اربعه و مسند احمد و موطأ مالک و غیره به وجود آمدند.

و به راستی که الله متعال دین اسلام را به تمام و کمال رساند و رسولش نیز امتش را به انجام هر خیر و نیکی تشویق نمود و از نزدیک شدن به هر بدی و شری هشدار داد. به همین دلیل هم هر کسی که بدعتی را در دین الله عزوجل به وجود می آورد؛ مردود و باطل به حساب می آید؛ زیرا رسول الله صلی الله علیه و سلم در حدیث چنین می فرمایند: (هر کس بدعتی را در دین به وجود آورد در حالی که در آن نیست مردود و باطل است)[13].

مترجم: ام محمد

منبع: islamqa.info/ar

 

 

 

 

[1] ـ نحل:44: (وَأَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ ).

[2] ـ نجم:2-4: (مَا ضَلَّ صَاحِبُکُمْ وَمَا غَوَیٰ ﴿٢﴾ وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَیٰ ﴿٣﴾ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَیٰ ﴿٤﴾ ).

[3] ـ احزاب:45-46: (یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِیرًا ﴿٤٥﴾ وَدَاعِیًا إِلَی اللَّـهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِیرًا ﴿٤٦﴾).

[4] ـ توبه:128: (لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ).

[5] ـ انبیاء: 107: (وَمَا أَرْسَلْنَاکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ ).

[6] آ نساء:80: (مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّـهَ).

[7] ـ احزاب: 71: (وَمَنْ یُطِعِ اللَّـهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِیمًا ).

[8] ـ آل عمران:132: (وَأَطِیعُوا اللَّـهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ).

[9] ـ نساء:14: (وَمَنْ یَعْصِ اللَّـهَ وَرَسُولَهُ وَیَتَعَدَّ حُدُودَهُ یُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِیهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُهِینٌ ).

[10] ـ احزاب:36: (وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَی اللَّـهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ وَمَنْ یَعْصِ اللَّـهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُبِینًا ).

[11] ـ آل عمران:31: (قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّـهَ فَاتَّبِعُونِی یُحْبِبْکُمُ اللَّـهُ وَیَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ ۗ وَاللَّـهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ ).

[12] ـ مائده:3: (الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا).

[13] ـ صحیح مسلم: (من أحدث فی أمرنا هذا ما لیس منه فهو رد).

 

 

    منبع: islamtape

 

نصیحت و حکمت

قال ميمون بن مهران: «إن العبد إذا أذنب ذنباً نكت في قلبه بذلك الذنب نكتة سوداء، فإن تاب محيت من قلبه فترى قلب المؤمن مجلي مثل المرآة، ما يأتيه الشيطان من ناحية إلا أبصره، وأما الذي يتتابع في الذنوب فإنه كلما أذنب ذنباً نكت في قلبه نكتة سوداء، فلا يزال ينكت في قلبه حتى يسود قلبه، ولا يبصر الشيطان من حيث يأتيه»."حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني.

ميمون بن مهران فرمود: «هرگاه بنده اي گناهي را مرتکب شود نقطه سياهي بر قلبش پديدار مي شود، ولي هرگاه توبه کرد آن نقطه سياه از قلبش پاک مي شود، پس قلب مؤمن مانند آينه روشن است، و شيطان (براي فريفتن او) جز با زير نظر گرفتن وي (و حيله) سراغش نمي آيد. اما آنکس که مدام در حال گناه است با هر گناهي که انجام مي دهد نقطه ي سياهي بر قلبش پديدار مي شود تا آنکه قلبش کاملا سياه مي گردد، و شيطان هرگاه سراغش برود نيازي به فريب و زير نظر گرفتنش ندارد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.