امام معصوم و پنهان کردن حقایق با تقیه!!
امام معصوم و پنهان کردن حقایق با تقیه!! موضوع: مهتدون (هدایت شدگان) تاریخ انتشار: 2017-03-05 | بازدید: 134

امام معصوم و پنهان کردن حقایق با تقیه!!

 

قبل از هرچیز لازم است این نکته را یاد آوری کنیم که امامان شیعه، در نزد اهل سنت از اهل سنت بوده اند و متأسفانه بر آنها مدعیان تشیع و محبت اهل بیت، دروغ های بسیار زیادی نسبت داده شده است. در این مقاله به موضوع تقیه می ‌پردازیم که از خلال بحث ثابت می‌ شود؛ امامان شیعه، مثل اهل سنت بوده و موافق آرای فقهی آنان فتوا داده و سخن گفته اند، اما روافض هرجا که امامان شیعه اقوال و سخنانشان گرچه سند آن اقوال نیز صحیح باشد، مادام که موافق با اهل سنت باشد آن سخنان و روایات را حمل بر تقیه نموده اند و به این شیوه عقاید اصلی امامان شیعه که موافق اهل سنت بوده است را با حمل بر تقیه، از اعتبار ساقط کرده و در مقابل هر آنچه که مخالف با عقاید اهل سنت باشد را به دروغ به امامانشان نسبت داده اند و به این گونه بر این بزرگان ظلم نموده اند.

 

همانطور که گفتیم، یکی از حیله های روافض این است که هرجا روایات صحیح ائمه موافق با معتقدات اهل سنت باشد، آن را حمل بر تقیه می ‌کنند!!! و اگر چه سند آن روایات نیز صحیح باشد!!! ما بارها گفتیم که امامان شیعه، اصلا از تشیع بریء و بیزار بوده اند و آنها نیز مسلمانانی از مسلمانان اهل سنت بوده اند که بعضی از آنها حتی فقیه ویژه و نخبه ای نیز نبوده اند بلکه در حد معمولی بوده اند. اما روافض، روایات بسیار زیادی را از زبان آنها جعل کرده اند، ولی جالب است که در بین این روایات جعل شده، بعضی روایات از حقیقت ایمان و اعتقادات آنها سخن می‌ گوید، اما چون سند این روایات صحیح است، حیله شرعی زشت تقیه را به کار برده و می ‌گویند امام تقیه کرده است!!!

 

حتی در بعضی از روایات، هیچ شخص سنی مذهبی نیز حضور ندارد که بگوییم در مقابل عوام تقیه کرده باشد! آیا امام شیعه با خود شیعیان نیز تقیه می ‌کند؟ در اینجا تعدادی از روایات که درباره وضو و بعضی موضوعات دیگر می ‌باشد را ذکر می ‌کنیم و مشاهده کنید که چگونه تنها به علت موافقت با مذهب اهل سنت، این روایات را اگر چه سند آنها هم صحیح باشد، حمل بر تقیه کرده اند!! در واقع طبق حیله روافض در تقیه، امام معصوم شیعه حقایق را با تقیه کردن کتمان کرده و فتوای صحیح به مردم نداده است؛ بلکه مردم را با فتواهای غیر حقیقی و پوشانده شده با تقیه، گمراه کرده است.

 

و اینک بعضی از این روایات:

1ـ (در مورد شخصی که وضوی کاملی می ‌گیرد جز پاهایش که در آب فرو می‌ برد، از امام صادق سؤال شد، جواب داد: وضویش درست است. طوسی می ‌گوید: از روی تقیه گفته شده است)[1].


2ـ (از صادق درباره ی مردی سؤال شد که عمامه بر سر دارد و با انگشتانش از پشت، سرش را مسح می ‌نماید آیا کفایت می ‌کند؟ گفت: آری. طوسی می ‌گوید: احتمال دارد این حکم از روی تقیه صادر شده باشد)[2].

 

3ـ  (از صادق نقل شده که: هرگاه وضو گرفتی بالا و پایین پاهایت را مسح کن. طوسی می ‌گوید: حمل بر تقیه می ‌شود)[3].

 

4ـ   (زید بن علی از نیاکانش نقل می‌ کند که علی علیه السلام گفته: نشستم وضو بگیرم که پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم آمد … تا آنجا که می‌ گوید: پاهایم را شستم فرمود: ای علی! میان انگشتانت را نیز خلال کن. طوسی می ‌گوید: این حدیث از روی تقیه صادر گشته چون موافق مذهب توده‌ی مردم بوده است)[4]

.

5ـ (از صادق درباره‌ ی مردی سؤال شد که صورتش را با دستمال خشک می‌ کند، گفت: اشکالی ندارد، در روایتی آمده: امام صادق وضو گرفت سپس صورتش را با پایین پیراهنش خشک کرد و گفت: اینگونه کن که من نیز اینگونه می ‌کنم. مجلسی و عاملی گفته‌ اند که شاید اخبار مزبور بخاطر تقیه بوده‌ اند)[5]

.

6ـ (کاظم می ‌گوید: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: چشمانتان را به هنگام وضو باز کنید امید است آتش را نبینید، در روایت دیگری چنین است: چشمانتان را آب بنوشانید. مجلسی گفته: بعید نیست هر دو حدیث از روی تقیه گفته شده باشند)[6].

 

7ـ (و نیز از او درباره ‌ی مردی سؤال شد که وضو گرفته و شستن دست چپش را از یاد برده است، گفت: تنها آن قسمت را می ‌شوید و شستن دیگر اعضا را تکرار نمی ‌کند. مجلسی می ‌گوید: ممکن است از روی تقیه گفته باشد)[7].

 

همانطور که می‌ بینید هرجا موافق با عامه باشد ولو که روایت صحیح هم باشد، حمل بر تقیه می ‌کنند!! حال بعضی دیگر از روایات که صرفا چون موافق با اعتقادات اهل سنت است را نگاه کنید که چگونه حمل بر تقیه می‌ کنند!!

 


1ـ (در مورد چگونگی تیمم از صادق سؤال شد؟ او نیز، کف دستش را روی زمین گذاشت و صورت و دستانش را تا آرنج با آن مسح کرد. طوسی و عاملی گفته‌ اند: درست اینست خبر مزبور را بر گونه ‌ای از تقیه حمل نماییم زیرا موافق مذاهب عامه (اهل سنت) می‌ باشد)[8].

 

 2ـ صادق از باقر از نیاکانش از حضرت علی علیه السلام روایت می ‌کند که: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: بهترین کفن قبا است. طوسی گفته: درست آن است این حدیث را بر تقیه حمل کرد زیرا با مذهب توده مردم سازگاری دارد)[9].

 

3ـ (از صادق نقل شده که: « وقت المغرب إذا غربت الشمس فغاب قرصها»: یعنی «هنگام نماز مغرب وقتی است که قرص خورشید ناپدید شده باشد». مجلسی می‌ گوید: اخبار معتبر بسیاری مبنی بر رأی دوم یعنی ناپدیدشدن قرص خورشید وجود دارد، ولی شاید ترک کردن آن از سوی بیشتر علما بخاطر سازگاری با اهل سنت بوده و بدین خاطر حمل بر تقیه کرده ‌اند)[10].

 

4ـ (از سماعه نقل شده که: به ابوعبدالله گفتم: ما گاهی وقتی نماز مغرب را بجای می‌ آوریم که احتمال می‌ دهیم خورشید پشت کوه قرار گرفته و آنرا پنهان کرده باشد. گفت: بر تو واجب نیست که از کوه بالا بروید و واقعیت غروب یا عدم غروب خورشید را دریابید. مجلسی و عاملی می ‌گویند: بهتر آن است اخبار مربوطه بر تقیه حمل گردند)[11].

 

5ـ (از صادق روایت شده که: هر کس نماز مغرب را تا به هم پیوستن ستاره‌ها بدون معذرت به تأخیر اندازد، من به سوی خدا از او برائت می‌ جویم. مجلسی می ‌گوید: در اینجا نیز ممکن است تقیه در کار باشد)[12].

 

6ـ (از ابوالعرندس نقل شده: امام کاظم را در رمضان دیده که هنگامی ‌که مؤذن گفته الله اکبر، خدمتکارش به او آب داده و نوشیده است. مجلسی گفته: ممکن است بر تقیه حمل گردد)[13]

.

7ـ  (از باقر روایت شده که: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم می‌ فرماید: آرامگاه مرا قبله و مسجد قرار ندهید، زیرا خداوند آنانی که آرامگاه پیامبرانشان را مسجد قرار دادند نفرین نموده است. مجلسی می‌ گوید: بعید نیست اخبار در برگیرندۀ منع، بر تقیه حمل گردد)[14]

.

 8ـ (از باقر نقل شده که: پدرم در منزل خود جمله‌ ی «الصلاه خیر من النوم، یعنی نماز بهتر از خواب است» را سر می ‌داد، و اگر آن را تکرار نمایی اشکالی ندارد. مجلسی و طوسی گفته‌ اند: یاران آن را بر تقیه حمل نموده‌ اند)[15]

.

9ـ (صادق از پدرش نقل می ‌کند که: پیامبر خدا صلی الله علیه وسلم نمازی را به صورت جهری خواند، وقتی نماز را تمام کرد به یارانش فرمود: آیا چیزی را از قرآن ترک کردم؟ کسی جواب نداد، فرمود: آیا ابی بن کعب میانتان است؟ گفتند: بله. فرمود: آیا چیزی را ترک نمودم؟ ابی گفت: بله ای پیامبر خدا! فلان و فلان آیه را ترک کردی. مجلسی گفته: ممکن است این خبر بر تقیه حمل گردد)[16].

 

10ـ (از مهدی «منتظر» سؤال شد که آیا در دو رکعت اخیر نماز، قرآن خواندن بهتر است یا سبحان الله گفتن؟ در پاسخ قرائت قرآن را بهتر دانسته است. عاملی گفته: امکان دارد در این خبر تقیه‌ ای در کار باشد)[17].

 

11ـ (از صادق سؤال شد که قنوت در کدام نمازها خوانده می ‌شود؟ گفت: فقط در نماز صبح. طوسی گفته: احتمال تقیه در آن وجود دارد زیرا با مذهب عامه (اهل سنت) سازگار است)[18].

 

12ـ (از صادق سؤال شد: روزه ‌داری که به عمدی خود را در آب فرو می‌ برد آیا باید آن روز را قضا نماید؟ گفت: نه قضایی بر او واجب نمی ‌باشد. طوسی می ‌گوید: راه چاره در این اخبار آن است که بر تقیه حمل گردند چون با مذهب اهل سنت سازگاری دارند…..)[19].

 

و صد ها روایت دیگر؛ با اینکه سند آن روایات از نظرشان صحیح بوده و به راویان همان روایات در دیگر روایات عمل می ‌کنند؛ و لذا چون امکان تضعیف روایت را ندارند، آن را حمل بر تقیه می‌ کنند!!

 

بعضی از تقیه های امامان شیعه را که به دروغ در روایات ذیل ببینید از تعجب شاخ در می ‌آورید!!!

 

زراره از ابوجعفر(امام باقر) نقل می ‌کند که: (درباره‌ی موضوعی از امام باقر پرسیدم و پاسخی به من داد، سپس یک نفر دیگر آمد و درباره‌ی همان موضوع از او سوال کرد ولی پاسخی دیگری به دو داد، سپس یکی دیگر آمد و باز در مورد همان مسأله از ایشان پرسید و این بار هم پاسخی داد که با هر دو پاسخ پیشین تضاد داشت، وقتی آن دو نفر بیرون رفتند گفتم: ای پسر پیامبر خدا! دو نفر از عراقی‌های دنباله ‌رو شما آمدند و سوال کردند و در جواب هر کدام پاسخی دادید که با دیگری همسان نبود این یعنی چه؟ گفت: ای زراره! این برای ما بهتر است و باعث بیشتر ماندن ما و شما خواهد بود. سپس به ابو عبدالله (امام جعفر) گفتم: پیروانتان وقتی نزد شما می‌ آیند گونه‌ ای هستند که اگر آنان را بر سر نیزه‌ها حمل و یا به آتش اندازید اجرا می ‌کنند ولی وقتی بیرون روند اختلاف پیدا می‌ کنند؟ زراره می ‌گوید: او نیز همانند پدرش باقر، جوابم داد)[20]. و می ‌گوید : (لو کان الاختلاف إنما وقع لموافقه العامه لکفی جواب واحد لما هم علیه)؛ یعنی: اگر چند گانگی در جواب بخاطر هماهنگی با توده بود، یک جواب برای حالتی که در آن بسر می ‌بردند، کافی بود.

 

 
سبحان الله!!! امام معصوم شیعه به پیروانش دروغ می‌گوید.

البته اهل سنت این روایات را قبول ندارد، بلکه شیعه را به آنچه خود از باب تقیه وضع کرده است ملزم می ‌کند و امامان شیعه را از این اتهامات تبرئه می ‌نماید. و طبق این روایات می‌ بینیم که امام معصوم شیعه، به هر یک از پیروانش که می ‌آیند یک جواب دلبخواهی و متفاوت از دیگری می ‌دهد! آیا با توجه به تقیه کردن امامان شما، آیا چنین اشخاصی واقعا امام و معصوم هستند؟؟ ولی من می‌ گویم امام های مذکور فرسنگ ها از شما روافض دور بوده اند و این روایات کذب را شما دشمنان به آنها نسبت داده اید. اما چون شما روافض به این روایات ایمان دارید و در کتب معتبرتان از جمله کافی این روایات را آورده اید، پس شما را به نسبت این روایات متناقض و سخیف، ملزم و نقد می ‌کنیم.

 

الله سبحانه و تعالی به پیامبرش می‌ فرماید: ترجمه: (ای پیامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، (به مردم) برسان، و اگر (این کار را) نکنی، رسالت او را نرسانده ای، و پروردگار تو را از (شر) مردم حفظ می‌ کند، همانا الله تعالی گروه کافران را هدایت نمی ‌کند)[21].

 

آیا واقعا امامان شما پیرو رسول الله صلی الله علیه وسلم بوده اند؟؟؟ آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم، به اصحابش به صورت متناقض جواب می ‌دادند؟؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم در مکه و تحت شدید ترین فشار ها، سوره تبت یدا ابی لهب را می ‌خواند!!! پس چرا از باب تقیه چنین سوره ای را ترک نکرد؟؟؟ چرا مثل امام معصوم شما استدلال نیاورد و نگفت: (إن هذا خیر لنا وأبقی لنا ولکم: این برای ما بهتر است و باعث بیشتر ماندن ما و شما خواهد بود).!؟ روایتی دیگر:
موسی‌ بن اشیم می ‌گوید: (پیش امام جعفر صادق بودم مردی آمد و درباره ی آیه ‌ای از او پرسید، او جوابش را داد، سپس دیگری آمد و همان آیه را از او پرسید ولی این بار جوابی متضاد با جواب اولی داد. موسی ادامه می ‌دهد: بر اثر آن جریان پریشانی و اضطرابی سراسر وجودم را فرا گرفت، گویا قلبم با چاقو پاره پاره گشته، با خودم گفتم: ابو قتاده را در شام ول کردم که حتی در یک حرف و او نیز اشتباه نمی ‌کرد و پیش این یکی آمده‌ام که اینگونه به خطا می‌ رود، در این فکرها بودم که نفری دیگر آمد و راجع به همان آیه از او سوال نمود، جوابی را به او داد که هم با جواب من و هم با جواب آن نفر پیشین تفاوت داشت، دلم آرام گرفت و دریافتم که آن کار از روی تقیه بوده است)[22].

 

موسی بن اشیم، ابوقتاده در شام را رها کرده که حتی در یک واو نیز خطا نمی ‌کرد و نزد امام معصومی‌ آمده که منشأ سرگردانی و گمراه کردن مردم با دادن فتواهای ضد و نقیض است!!!
مردم بیچاره نیز به خیال اینکه نزد معصوم می‌آیند و جوابی که می ‌گیرند درست و حقیقی است، به امام اعتماد می‌ کنند، امام نیز به هر بنده خدایی به یک جواب متفاوت با دیگری می‌ دهد!!! به یکی می‌ گوید بخور به دیگری می‌ گوید نخور! به یکی می ‌گوید حرام است به دیگری می ‌گوید حلال!!! آن یکی را امر می ‌کند و دیگری را نهی!!! به یکی دیگر چنین و چنان می ‌گوید و به آن یکی دیگر بر عکس آن!!!

 

آیا چنین امامی، سر منشأ تمام گمراهی ها و ضلالات نیست؟؟؟ آیا چنین امامی ‌می ‌تواند مردم را هدایت کند؟؟؟ آیا امامی‌ که تا این حد ترس داشته که از بیان حقیقت به این شیوه فرار می کرده، واقعا می ‌توانیم از چنین شخصی مسائل فقهی را بگیریم؟؟؟
بیچاره طوسی شیخ طائفه شان حق داشته که می ‌گوید: (اختلاف عملی که از فرقه ی محقه صادر شاده دلیلی است بر جواز عمل به این اخباری که به آنها اشاره کردیم، من آنها را در احکام همانند مذاهب مختلف می ‌بینم. از باب طهارت تا باب دیات از عبادات و احکام و معاملات و فرائض و جمیع ابواب فقه، هیچ کدام فتوای دیگری را تکرار نمی ‌کند، بلکه فتوایی را صادر می‌ نماید که دیگری بدین گونه فتوا نداده است. مانند اختلاف آنها در اینکه آیا تلفظ به سه طلاقه یک طلاق به حساب می آید یا اینکه  هر سه طلاق محسوب می‌ شود. و همچنین اختلاف در مورد مقدار آبی که هیچ چیزی آن را نجس نمی ‌کند. و همانند اختلاف آنها در مورد برداشتن آب جدید برای مسح سر و پاها. و اختلاف آنها در مورد آخرین مدت برای زن نافسه و اختلاف آنها در مورد عدد و رقم عبارتهای اذان و اقامه. و مسایل دیگر مختلف در سایر ابواب فقه که هیچ بابی خالی از این اختلافات نمی ‌باشد و حتما علما در مسایلی با هم اختلاف یافته اند و فتاوای متفاوتی در مورد آن صادر نموده اند)[23].

 

و در کتاب « تهذیب الاحکام» می ‌گوید: (بعضی از دوستان – خداوند آنها را مؤید نماید – از آنهایی که حق خود را بر ما واجب گرداند ما را به احادیث اصحابمان یادآوری دادند و در مورد اختلاف و تباین و منافات و تضادی که حتما در مقابل هر خبری، خبر دیگری وجود دارد که با آن رو در رو می ‌باشد و هیچ حدیثی سالم نمی ماند مگر اینکه در مقابل، حدیث دیگری وجود دارد که آن را نفی می نماید؛ حتی مخالفین ما این را از بزرگترین طعنه در مذهب ما قرار داده‌اند و از این طریق به بطالت عقیده ی ما راه یافته اند و اعلام می‌ دارند که اساتید و علمای سلف و خلف شما – یعنی شیعه – به خاطر وجود اختلاف در دینداری برای خداوند به مخالفین خویش طعنه وارد می ‌کنند و به خاطر افتراق کلمه – عدم اتحاد – در فروع، مخالفین خویش را به باد انتقاد می‌ گیرند و می ‌گویند: این چیزی است که عبادت خداوند به این روش جایز نمی ‌باشد و عمل به این اختلافات برای خالق حکیم مباح نمی‌ باشد. و شما را می‌ بینیم که از مخالفین خود – اهل سنت – بیشتر به دام اختلاف افتاده اید و وجود این اختلاف همراه با اعتقاد بطلان آن، دلیلی است برای اینکه اصل هم باطل باشد. حتی جماعتی از آنهایی که قوه ی علمی زیادی نداشتند و بر اختلاف نظر و معانی الفاظ اطلاع کافی نداشت، وقتی این اختلافات برای او حل نشدنی نمایان شد و از حل آن عاجز ماند، این افراد از اعتقاد به عقیده ی حق – یعنی مذهب تشیع –  بیرون رفتند.
همانطور که می بینید علمای بزرگ شیعه بطور غیر مستقیم اعتراف می کنند که منشأ ضلالت و گمراهی، امامان معصوم شیعه بوده اند که با تقیه ای که داشتند و صادر کردند فتواهای مختلف و متضاد با هم، باعث سرگردانی پیروانشان شده و از اعتقاد به این مذهب خارج شده اند!)[24].

 

در روایتی دیگر چنین آمده است: از عمر بن ریاح نقل شده که: (او درباره مطلبی از امام باقر سوال کرده و پاسخی به او داده، سپس سال بعد آمده و همان موضوع را از او پرسیده ولی بر خلاف پاسخ سال قب به وی جواب داده است، از او سوال کرده که این، بر خلاف پاسخ سال گذشته می‌ باشد، در جواب گفته: گاهی پاسخ‌ها از روی تقیه می‌ باشد. عمر در مورد اعتبار و امامت به تردید افتاد. یکی از یاران ابو جعفر را به اسم محمد بن قیس دیده و کل ماجرا را برایش بازگو می ‌کند و در ادامه اظهار داشته که خدا می‌ داند که من آن مسأله را بدین خاطر از او پرسیدم چون اعتقاد داشتم ایشان فردی با تقوا و محتاط در فتوا دادن و گفته اش پذیرفتنی و سزاوار به اجرا در آوردن است، پس دلیلی ندارد که او آنگونه با من برخورد کند و تقیه بکار برد محمد بن قیس گفته: شاید کسی دیگر حضور داشته که تقیه را در برابر او بکار بسته باشد. عمر گفته هر دو بار هیچ کس جز من وجود نداشت، نه ولی هر دو جوابش شانسی بوده و جواب سال گذشته را به یاد نداشته که همان را تکرار کند. عمر از اعتقاد به امامت او بر گشته و گفت: نباید امام به هیچ وجه فتوای باطل بدهد، یا از روی تقیه خلاف حق و واقع بگوید و یا پرده را در افکند و در را ببندد و جز بیرون آمدن، امر به معروف و نهی از منکر از او بر نمی ‌آید و شایسته او نیست)[25].

 

همانطور که می‌ بینید امامان معصوم شیعه به سر منشأ ضلالات و گمراهی ها تبدیل شده و سببی گشته که مردم از دینشان برگردند!!! خوب طبیعی هم هست. همه پیروانشان که نادان نیستند؛ به هر حال می ‌فهمند که یک مسأله فقهی باید یک حکم داشته باشد نه صد حکم!!! و نمی ‌شود که امسال درباره ی حکم یک مسأله از او سوال کند و به نوعی جواب دهد و سپس سال بعد مجدداً از او سوال بپرسد و یک شکل دیگری جواب بدهد!!!

 

و همانطور که عمر بن رباح استدلال می ‌کند، پس امام معصوم نه تقوا داشته و نه محتاط در فتوا دادن بوده است! علت این همه اختلاف در مذهب شیعه نیز همین است و هیچ مسأله ای در نزد شیعه وجود ندارد، مگر اینکه قولی دیگر متضاد با آن در کنارش یافت می‌ شود
و به راستی که الله عزوجل فرمود: (اگر از سوی غیر الله بود، قطعاً اختلاف بسیار در آن می ‌یافتند)[26].

 


اگر واقعا مذهب شیعه آن هم با کمک دوازده امامش، نتواند بر یک مسأله مشخص جمع شوند و اختلافاتشان تا این حد زیاد باشد، پس حکم به باطل بودن آن سزاوار است و حقیقتا جز گمراهان از این مذهب گمراه کننده پیروی نمی ‌کنند. البته اهل سنت امامان شیعه را از مذهب شیعه پاک و مبراء می ‌دانند و بین این امامان و عقاید شیعه فرسخ ها فاصله وجود دارد. بلکه این افراد را جزوی از مسلمانان اهل سنت می ‌داند که به زور و بهتان توسط عده ای کذاب و شیاد، به آنها دروغ بسته شده است. و در آخر روایتی از امام صادق رحمه الله را نقل می ‌کنم که امید است شیعیانی که تا به امروز فریب این مذهب باطل را خورده بودند، بیدار شوند و به آغوش اهل سنت و قرآن و سنت برگردند.

 

امام صادق رحمه الله چنین می‌ گوید: (قاسم شریک مفضّل که مردی راستگو بود می ‏گوید: از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می ‏فرمود: حلقه ‏هایی در مسجد تشکیل می ‏شود که هم ما را مشهور می ‏کنند و هم خود را، نه آنها از مایند و نه ما از آنها، من می‏ روم و نهان می ‏شوم و پرده بر خود می‏ افکنم ولی آنها پرده ما را می‏ درند، الله پرده ایشان را بدرد. می‏ گویند: امام، به الله سوگند من امام نیستم مگر برای آن کس که از من فرمان برد ولی امام کسی که از فرمان من سر بتابد نیستم. چرا اینها به نام من می ‏آویزند؟ چرا نام مرا از زبانشان نمی‏ افکنند؟ به الله سوگند، پروردگار من و آنها را در یک سرای گرد نیاورد)[27].


سبحان الله !!! ببینید چگونه امام صادق از این شیادانی که ادعای پیروی از امام صادق را دارند اعلام برائت و بیزاری می‌ کند! اگر واقعا پیرو امام صادق بودند، روایاتش را حمل بر تقیه نمی ‌کردند. امام از دست این شیادان فرار می ‌کند و خود را قایم می ‌کند، ولی باز این کذابان به نام او حلقه ها تشکیل می‌ دهند و روایات جعلی از او نقل می ‌کنند.

منبع: islamtxt.net

 

 


[1] ـ (عن الصادق فی رجل یتوضأ کله إلا رجلیه ثم یخوض بهما فی الماء، قال: اجزأه ذلک، قال الطوسی: الخبر محمول علی التقیه). التهذیب، ۱/۶۶، الإستبصار، ۱/۶۵، الوسائل، ۱/۴۲۱.

[2] ـ (عن الصادق فی الرجل یمسح راسه من خلفه وعلیه عمامه باصبعه أیجزیه ذلک؟ فقال: نعم، قال الطوسی: یحتمل ان یکون الخبر خرج مخرج التقیه).التهذیب: ۱/۹۱، الإستبصار: ۱/۶۰.

[3] ـ (عن الصادق: إذا توضأت فأمسح قدمیک ظاهرهما وباطنهما، قال الطوسی: الخبر محمول علی التقیه). التهذیب، ۱/۹۲، الإستبصار، ۱/۶۱،۶۲، الوسائل: 1/415.

[4] ـ (عن زید بن علی عن آبائه عن علی علیه السلام قال: جلست أتوضأ واقبل رسول الله صلی الله علیه وسلم حین إبتدأت فی الوضوء… تا آنجا که می‌گوید: وغسلت قدمی فقال لی: یا علی خلل مابین الأصابع، قال الطوسی: هذا الخبر ورد مورد التقیه لأنه موافق للعامه . التهذیب، ۱/۹۳   الإستبصار، ۱/۶۶   الوسائل، ۱/۴۲۱).
 

[5] ـ (سأل الصادق عن الرجل یمسح وجهه بالمندیل قال: لا بأس به، وفی روایه ان الصادق توضأ للصلاه ثم مسح وجهه بأسفل قمیصه ثم قال افعل هکذا فإنی هکذا افعل، قال المجلسی والعاملی: یمکن حمل تلک الأخبار علی التقیه.البحار، ۸۰/۳۳۱   وکذا قال العاملی  الوسائل: 1/475).

[6] ـ (عن الکاظم قال: قال رسول الله صلی الله علیه وسلم: إفتحوا عیونکم عند الوضوء لعلها لا تری النار، وفی روایه: أشربوا اعینکم الماء، قال المجلسی: لا یبعد حمل الخبرین علی التقیه. البحار، ۸۰/۳۳۷).
 

[7] ـ (وعنه ایضا أنه سئل: عن رجل توضأ ونسی غسل یساره، قال: یغسل یساره وحدها ولا یعید وضوء شیء غیرها، قال المجلسی: ربما یحمل علی التقیه . البحار، ۸۰/۳۵۸).
 

[8] ـ (وعن الصادق أنه سئل عن التیمم؟ فوضع یده علی الأرض فمسح بها وجهه وذراعیه الی المرفقین، قال الطوسی: فالوجه فی هذا الخبر ان نحمله علی ضرب من التقیه لأنه موافق لمذاهب العامه، وکذا قال العاملی . الإستبصار، ۱/۱۷۰   وکذا قال العاملی،  الوسائل، ۳/۳۶۲،۳۶۵).
 

[9] ـ (عن الصادق عن الباقر عن آبائه عن علی علیهم السلام قال: قال رسول الله r: نعم الکفن الحله، قال الطوسی: فالوجه فی هذا الخبر ان نحمله علی التقیه لأنه موافق لمذاهب العامه . الإستبصار، ۱/۲۱۱).

[10] ـ (وعن الصادق: وقت المغرب إذا غربت الشمس فغاب قرصها، قال المجلسی: الأخبار المعتبره الکثیره تدل علی القول الثانی وهو إستتار القرص، ولعل الأکثر إنما عدلوا عنها لموافقتها لمذاهب العامه فحملوها علی التقیه .البحار، ۸۳/۵۱).
 

[11] ـ (عن سماعه قال: قلت لأبی عبدالله علیه السلام فی المغرب: انا ربما صلینا ونحن نخاف ان تکون الشمس خلف الجبل أو قد سترها الجبل فقال: لیس علیک صعود الجبل، قال المجلسی والعاملی: الأولی حمل الخبر علی التقیه.البحار، ۸۳/۸۵   الوسائل،۴/۱۹۸).
 

[12] ـ (عن الصادق قال: من أخّر المغرب حتی تشتبک النجوم من غیر عله فأنا الی الله منه بریء، قال المجلسی: یمکن حملها علی التقیه ایضا . البحار، ۸۳/۶۰).
 

[13] ـ (عن أبی العرندس أنه رأی الکاظم فی رمضان حین قال المؤذن: الله أکبر صب له غلامه فناوله وشرب، قال المجلسی: یمکن حمله علی التقیه .البحار، ۸۳/۶۲٫).

[14] ـ (عن الباقر قال: قال رسول الله صلی الله علیه وسلم لا تتخذوا قبری قبله ولا مسجدا فإن الله لعن الذین إتخذوا قبور أنبیائهم مساجد، قال المجلسی: لا یبعد حمل أخبار المنع علی التقیه.البحار، ۸۳/۳۱۴).
 

[15] ـ (و عن الباقر قال: کان أبی ینادی فی بیته الصلاه خیر من النوم، ولو رددت ذلک لم یکن به بأس، قال الطوسی والمجلسی: حمله الاصحاب علی التقیه . البحار، ۸۴/۱۶۸ وکذا قال الطوسی التهذیب، ۲/۶۳   الإستبصار، ۱/۳۰۸   الوسائل، ۵/۴۲۷).
 

[16] ـ (و عن الصادق عن أبیه قال: صلی رسول الله r صلاه وجهر فیها بالقراءه، فلما إنصرف قال لأصحابه: هل اسقطت شیئا فی القرآن؟ فسکت القوم، فقال النبی: أفیکم أبی بن کعب؟ فقالوا: نعم، فقال: هل أسقطت فیها شیء؟ قال: نعم یا رسول الله، أنه کذا وکذا، قال المجلسی: یمکن حملها علی التقیه . البحار، ۸۴/۲۴۲   المستدرک، ۴/۱۱۱).
 

[17] ـ (وعن المهدی المنتظر أنه سئل عن القراءه افضل فی الرکعتین الأخیرتین ام التسبیح، فجاء الجواب بالقراءه، قال العاملی: هذه یمکن حمله علی التقیه . الوسائل، ۶/۱۲۷).
 

[18] ـ (وعن الصادق أنه سئل عن القنوت فی أی الصلوات؟ فقال: لا تقنت إلا فی الفجر، قال الطوسی: محمول علی التقیه لأن من العامه من یذهب الی ذلک .التهذیب، ۲/۹۱   الإستبصار، ۱/۳۴۰   الوسائل، ۶/۲۶).

[19] ـ (وعن الصادق فی رجل صائم إرتمس فی الماء متعمدا أعلیه قضاء ذلک الیوم؟ قال: لیس علیه قضاء ولا یعودن، قال الطوسی: الوجه فی هذه الأخبار حملها علی التقیه لأن ذلک موافق للعامه. الإستبصار، ۲/۸۵).
 

[20] ـ (قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ مَسْأَلَهٍ فَأَجَابَنِی ثُمَّ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْهَا فَأَجَابَهُ بِخِلَافِ مَا أَجَابَنِی ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَأَجَابَهُ بِخِلَافِ مَا أَجَابَنِی وَ أَجَابَ صَاحِبِی فَلَمَّا خَرَجَ الرَّجُلَانِ قُلْتُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ رَجُلَانِ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ مِنْ شِیعَتِکُمْ قَدِمَا یَسْأَلَانِ فَأَجَبْتَ کُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا بِغَیْرِ مَا أَجَبْتَ بِهِ صَاحِبَهُ فَقَالَ یَا زُرَارَهُ إِنَّ هَذَا خَیْرٌ لَنَا وَ أَبْقَی لَنَا وَ لَکُمْ وَ لَوِ اجْتَمَعْتُمْ عَلَی أَمْرٍ وَاحِدٍ لَصَدَّقَکُمُ النَّاسُ عَلَیْنَا وَ لَکَانَ أَقَلَّ لِبَقَائِنَا وَ بَقَائِکُمْ قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ( علیه السلام ) شِیعَتُکُمْ لَوْ حَمَلْتُمُوهُمْ عَلَی الْأَسِنَّهِ أَوْ عَلَی النَّارِ لَمَضَوْا وَ هُمْ یَخْرُجُونَ مِنْ عِنْدِکُمْ مُخْتَلِفِینَ قَالَ فَأَجَابَنِی بِمِثْلِ جَوَابِ أَبِیهِ ».. الکافی، ۱/۶۵، الحدائق الناضره، ۱/۵).

[21] ـ مائده:67: (یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ).

[22] ـ (کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ آیَهٍ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَخْبَرَهُ بِهَا ثُمَّ دَخَلَ عَلَیْهِ دَاخِلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ تِلْکَ الْآیَهِ فَأَخْبَرَهُ بِخِلَافِ مَا أَخْبَرَ بِهِ الْأَوَّلَ فَدَخَلَنِی مِنْ ذَلِکَ مَا شَاءَ اللَّهُ حَتَّی کَأَنَّ قَلْبِی یُشْرَحُ بِالسَّکَاکِینِ فَقُلْتُ فِی نَفْسِی تَرَکْتُ أَبَا قَتَادَهَ بِالشَّامِ لَا یُخْطِئُ فِی الْوَاوِ وَ شِبْهِهِ وَ جِئْتُ إِلَی هَذَا یُخْطِئُ هَذَا الْخَطَأَ کُلَّهُ فَبَیْنَا أَنَا کَذَلِکَ إِذْ دَخَلَ عَلَیْهِ آخَرُ فَسَأَلَهُ عَنْ تِلْکَ الْآیَهِ فَأَخْبَرَهُ بِخِلَافِ مَا أَخْبَرَنِی وَ أَخْبَرَ صَاحِبَیَّ فَسَکَنَتْ نَفْسِی فَعَلِمْتُ ..) الکافی، ۱/۲۶۵، الحدائق الناضره، ۱/۷،الإختصاص، ۳۳۰،البحار، ۲/۲۴۱، ۲۳/۱۸۵، ۴۷/۵۰).
 

[23] ـ (ومما یدل أیضاً علی جواز العمل بهذه الأخبار التی أشرنا إلیها ما ظهر من الفرقه المحقه من الاختلاف الصادر عن العمل بها فإنی وجدتها مختلفه المذاهب فی الأحکام. ویفتی أحدهم بما لا یفتی صاحبه فی جمیع أبواب الفقه من الطهاره إلی باب الدیات من العبادات والأحکام والمعاملات والفرائض وغیر ذلک مثل اختلافهم فی العدد والرؤیه فی الصوم واختلافهم فی أن التلفظ بثلاث تطلیقات أن یقع واحده أو لا ومثل اختلافهم فی باب الطهاره فی مقدار الماء الذی لا ینجسه شیء  ونحو اختلافهم فی حد الکر  ونحو اختلافهم فی استئناف الماء الجدید لمسح الرأس والرجلین . واختلافهم فی اعتبار أقصی مده النفاس واختلافهم فی عدد فصول الأذان والإقامه . وغیر ذلک فی سائر أبواب الفقه حتی أن باباً منه لا یسلم إلا وجدت العلماء من الطائفه مختلفه فی مسائل منه أو مسائل متفاوته الفتاوی.العده فی أصول الفقه / طوسی ج۱ص۱۳۷ ] [ معجم رجال الخوئی / ج۱ص۸۹).

 

[24] ـ (ذاکرنی بعض الأصدقاء أیده الله ممن أوجب حقه علینا بأحادیث أصحابنا أیدهم الله ورحم السلف منهم . وما وقع فیها من الاختلاف ، والتباین ، والمنافات ، والتضاد ، حتی لا یکاد یتفق خبر وإلا بإزائه ما یضاده. ولا یسلم حدیث إلا وفی مقابلته ما ینافیه . حتی جعل مخالفونا ذلک من أعظم الطعون علی مذهبنا. وتطرقوا بذلک إلی إبطال معتقدنا وذکروا أنه لم یزل شیوخکم السلف والخلف یطعنون علی مخالفیهم بالاختلاف الذی یدینون الله تعالی به ویشنعون علیهم بافتراق کلمتهم فی الفروع ویذکرون أن هذا مما لا یجوز أن یتعبد به الحکیم ولا أن یبیح العمل به الحلیم. وقد وجدناکم أشد إختلافا من مخالفیکم وأکثر تبایناً من مباینیکم، ووجود هذا الاختلاف منکم مع اعتقادکم بطلان ذلک دلیل علی بطلان الأصل. حتی دخل علی جماعه ممن لیس لهم قوه فی العلم ولا بصیره بوجوه النظر ومعانی الألفاظ شبه وکثیر منهم رجع عن اعتقاد الحق  لما اشتبه علیه الوجه فی ذلک وعجز عن حل الشبه فیه. تهذیب الاحکام / طوسی ج ۱ ص ۲).

 

[25] ـ (أنه سأل أباحعفرعلیه السلام عن مسأله فأجابه فیها بجواب ثم عاد إلیه فی عام آخر فسأله عن تلک المسأله بعینها فأجابه فیها بخلاف الجواب الأول فقال لأبی جعفر هذا خلاف ما أجبتنی فی هذه المسأله العام الماضی فقال له: إن جوابنا ربما خرج علی وجه التقیه فشک فی امره وإمامته فلقی رجلا من أصحاب أبی جعفر یقال له محمد بن قیس فقال له: إنی سألت أبا جعفر عن مسأله فأجابنی فیها بجواب ثم سألته عنها فی عام آخر فأجابنی بخلاف جوابه الأول قلت له لم فعلت ذلک فقال فعلته للتقیه وقد علم الله أنی ما سألته عنها إلا وأنا صحیح العزم علی التدین بما یُفتینی به وقبوله والعمل به فلا وجه لاتقائه إیای وهذه حالی فقال محمد بن قیس فلعله حضرک من اتقاه فقال ما حضر مجلسه فی المسألتین غیری، لا ولکن جوابیه جمیعا خرجا علی وجه التبخیت ولن یحفظ ما أجاب به العام الماضی فیجیب بمثله، فرجع عن إمامته وقال لا یکون إمام من یفتی بالباطل علی شیء بوجه من الوجوه ولا حال من الأحوال ولا یکون إماما من یفتی تقیه بغیر ما یجب عند الله ولا من یرخی ستره ویغلق بابه ولا یسع الإمام إلا الخروج والأمر بالمعروف والنهی عن المنکر..) فرق الشیعه ۶۰   البحار، ۳۷/۳۳   رجال الکشی، ۱۵۴.

 

[26] ـ نسا:82:(وَلَوْ کَانَ مِنْ عِندِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِیهِ اخْتِلَافًا کَثِیرًا).

[27] ـ (مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنِ الْقَاسِمِ شَرِیکِ الْمُفَضَّلِ وَ کَانَ رَجُلَ صِدْقٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ( علیه السلام ) یَقُولُ: حَلَقٌ فِی الْمَسْجِدِ یَشْهَرُونَّا وَ یَشْهَرُونَ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِکَ لَیْسُوا مِنَّا وَ لَا نَحْنُ مِنْهُمْ أَنْطَلِقُ فَأُوَارِی وَ أَسْتُرُ فَیَهْتِکُونَ سِتْرِی هَتَکَ اللَّهُ سُتُورَهُمْ یَقُولُونَ إِمَامٌ أَمَا وَ اللَّهِ مَا أَنَا بِإِمَامٍ إِلَّا لِمَنْ أَطَاعَنِی فَأَمَّا مَنْ عَصَانِی فَلَسْتُ لَهُ بِإِمَامٍ لِمَ یَتَعَلَّقُونَ بِاسْمِی أَ لَا یَکُفُّونَ اسْمِی مِنْ أَفْوَاهِهِمْ فَوَ اللَّهِ لَا یَجْمَعُنِی اللَّهُ وَ إِیَّاهُمْ فِی دَارٍ). نام کتاب : الکافی- ط الاسلامیه نویسنده : الشیخ الکلینی    جلد : ۸  صفحه : ۳۷۴٫    http://lib.eshia.ir/11005/8/374

 

 

 

    منبع: نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت

عن ابن عباس رضی الله تعالی عنه، قال: «قال لی معاویة رضی الله تعالی عنه: أنت علی ملة علی؟ قلت: ولا علی ملة عثمان، أنا علی ملة رسول الله صلی الله علیه وسلم».

عبدالله بن عباس رضی الله عنه فرمود: «معاویه رضی الله عنه به من گفت: آیا تو بر راه و روش علی هستی؟ گفتم: خیر من نه بر راه علی هستم و نه بر راه و سنت عثمان، بلکه من بر راه و سنت رسول خدا صلی الله علیه وسلم هستم».

الحلیة الأولیاء؛ أبی نعیم اصفهانی

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.