رکن چهارم: ایمان به پیامبران و هدف از بعثتشان
رکن چهارم: ایمان به پیامبران و هدف از بعثتشان موضوع: ایمان تاریخ انتشار: 2017-04-06 | بازدید: 674

رکن چهارم: ایمان به پیامبران و هدف از بعثتشان

 

همه می دانیم که عقیده ی اسلامی بر شش رکن تأسیس شده که عبارتند از: ایمان به الله تعالی، ایمان به فرشتگان، ایمان به کتاب های آسمانی، ایمان به پیامبران، ایمان به روز آخرت، ایمان به قضا و قدر و خیر و شر.

 

و این شش رکن همان اصول عقیده ی اسلامی صحیح را تشکیل می دهند که کتاب الله تعالی یعنی قرآن و پیامبر اسلام یعنی رسول الله صلی الله علیه و سلم برای دعوت به آن فرستاده شده اند.

 

همانطور که گفتیم چهارمین رکن ایمان؛ ایمان به پیامبران است که در این مقاله به صورت مفصل به آن خواهیم پرداخت.

 

ایمان به پیامبران یعنی:

ایمان می‌ آوریم به اینکه الله متعال پیامبران و رسولانی بر خلق و جهانیان فرستاد: (آنان پیامبرانی که بشارت ‏دهنده و بیم ‏دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر الله باقی نماند، [و بر همه اتمام حجت شود؛] و پروردگار، توانا و حکیم است)[1].

 

و ایمان می ‌آوریم به اینکه نخستینِ این پیامبران، نوح و آخرین آنها محمّد صلی الله علیه و سلم می ‌باشد؛ الله عزوجل می ‌فرماید: (ما به تو وحی فرستادیم؛ همان ‌گونه که به نوح و پیامبران بعد از او وحی فرستادیم)[2].

 

و در آیه ی دیگر می ‌فرماید: (محمد پدر هیچ‌ یک از مردان شما نبوده و نیست؛ ولی رسول الله و ختم‏ کننده ی پیامبران است)[3].

 

بهترین و برترین آنها محمد صلی الله علیه و سلم، سپس ابراهیم، سپس موسی، سپس نوح و عیسی فرزند مریم می ‌باشد؛ چنان‌ که الله متعال آنان را به طور ویژه‌ ای در این آیه مبارکه ذکر نموده است: (هنگامی را که از پیامبران پیمان گرفتیم، و [همچنین] از تو و از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی بن مریم، و ما از همه ی آنان پیمان محکمی گرفتیم)[4].

 

و ما معتقدیم که دین و شریعت محمد صلی الله علیه و سلم مشتمل است بر تمامی فضیلت‌های شریعت پیامبرانی که سرشار از فضل بودند؛ چنان ‌که می‌ فرماید: (آیینی را برای شما تشریع کرد که به نوح توصیه کرده بود؛ و آنچه را بر تو وحی فرستادیم و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم، این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید)[5].

 

و ایمان می ‌آوریم به اینکه همه پیامبران، بشر و مخلوق هستند و در وجود هیچ‌ یک از آنان صفات الله متعال وجود ندارد. الله تعالی از زبان نوح؛ می ‌فرماید: (من هرگز به شما نمی ‏گویم خزائن الهی نزد من است، و غیب هم نمی ‏دانم، و نمی‏ گویم من فرشته‏ ام)[6].

 

الله متعال به خاتم ‌الانبیاء محمد صلی الله علیه و سلم فرمان داد تا بگوید: (بگو: من نمی ‏گویم گنجینه‌ های الله نزد من است؛ و من [جز آنچه الله به من بیاموزد،] از غیب آگاه نیستم، و به شما نمی‏ گویم من فرشته‏ ام)[7].

 

و اینکه بگوید: (من مالک سود و زیان خویش نیستم، مگر آنچه را خدا بخواهد)[8].

 

و بگوید: (بگو: من مالک زیان و هدایتی برای شما نیستم*بگو: [اگر من نیز بر خلاف فرمانش رفتار کنم] هیچ‌ کس مرا در برابر او حمایت نمی‌ کند، و پناهگاهی جز او نمی ‌یابم)[9].

 

و ایمان می‌ آوریم که تمام پیامبران، بنده‌ای از بندگان الله عزوجل هستند و پروردگار آنان را با [برگزیدن به مقام] پیامبری، بزرگ داشته است، و ایشان را به بندگی در بلندترین مقام مدح و وصف نموده است؛ چنان‌ که درباره ی اولینِ آنها نوح؛ می‌ فرماید: (ای فرزندان کسانی که با نوح [بر کشتی] سوار کردیم، او بنده ی شکر گزاری بود)[10].

 

و پروردگار متعال درباره ی آخرینِ آنها محمّد صلی الله علیه و سلم می‌ فرماید: (بزرگ [و خجسته‌] است کسی که بر بنده ی خود، فرقان را نازل فرمود، تا برای جهانیان هشدار دهنده‌ ای باشد)[11].

 

و نیز الله سبحانه وتعالی درباره ی پیامبران دیگر می ‌فرماید: (و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن، صاحبان دستها ] ی توانمند[ و چشمها ]ی بینا[)[12].

 

(و بنده ی ما داوود رابه خاطر بیاور، صاحب قدرت، که او بسیار توبه ‏کننده بود)[13].

(ما سلیمان را به داوود بخشیدیم؛ چه بنده خوبی! زیرا همواره به سوی الله بازگشت می‏ کرد [و به یاد او بود])[14].

 

الله عزوجل درباره ی عیسی، پسر مریم، می‌ فرماید: (مسیح فقط بنده ‏ای بود که ما نعمت به او بخشیدیم و او را نمونه و الگویی برای بنی‌ اسرائیل قرار دادیم)[15].

 

و ایمان می‌ آوریم که الله متعال، رسالت‌ ها را با پیامبری محمد صلی الله علیه و سلم پایان داد و او را بر همه جهانیان فرستاد؛ چنان‌ که می ‌فرماید: (بگو: ای مردم، من فرستاده ی الله به سوی همه ی شما هستم؛ همان پروردگاری که حکومت آسمان‌ها و زمین، از آنِ اوست؛ معبودی به حق جز او نیست؛ زنده می‏ کند و می‏ میراند؛ پس ایمان بیاورید به الله و فرستاده اش [یعنی] آن پیامبرِ درس‌ نخوانده‏ ای که به الله و کلماتش ایمان دارد؛ و از او پیروی کنید تا هدایت یابید)[16].

 

و ایمان می ‌آوریم به اینکه شریعت و آیین محمد صلی الله علیه و سلم همان دین اسلام است که الله متعال، آن را برای بندگان خود پسندید، و غیر از اسلام، هیچ دینی را از هیچ‌ کس نمی ‌پذیرد؛ چنان ‌که می‌ فرماید: (دین [پسندیده] در نزد الله اسلام است)[17].

 

و می ‌فرماید: (امروز، دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین [جاودان] شما پذیرفتم)[18].

 

و می ‌فرماید: (و هر کس جز اسلام [و تسلیم در برابر فرمان حق] آیینی برای خود انتخاب کند، از او پذیرفته نخواهد شد؛ و او در آخرت از زیانکاران است)[19].

 

معتقدیم که اگر کسی [یعنی مسلمانی] ادعا کند که امروز دینی غیر از دین اسلام ـ مانند دین یهود یا مسیحیت یاهر دین دیگرـ در نزد الله تعالی مقبول است، کافر است و باید از او خواست تا توبه کند؛ وگرنه به جرمِ ارتداد کشته خواهد شد؛ زیرا قرآن را انکار کرده است.

 

و ما بر این باوریم که هر کس به رسالت جهانی محمد صلی الله علیه و سلم کافر شود، در حقیقت، به تمام پیامبران کافر شده است؛ حتی اگر به پیامبری که ادعا می ‌کند به او ایمان دارد و پیرو اوست باور داشته باشد؛ چنان‌ که پروردگار می‌ فرماید: (قوم نوح، رسولان را تکذیب کردند)[20].

 

و آنان را تکذیب ‌کننده ی همه ی پیامبران دانسته است؛ در حالی که قبل از نوح؛ پیامبری فرستاده نشده بود، و نیز الله تعالی فرموده: (کسانی که الله و پیامبران او را انکار می ‏کنند و می ‏خواهند میان الله و پیامبرانش تبعیض قائل شوند و می ‏گویند: به بعضی ایمان می ‏آوریم، و بعضی را انکار می ‏کنیم، و می‏ خواهند در میان این دو، راهی برای خود انتخاب کنند* آنها کافرانِ حقیقی ‏اند؛ و برای کافران، مجازاتی خوار کننده فراهم ساخته ‏ایم)[21].

 

و ایمان می ‌آوریم که هیچ پیامبر و رسولی پس از رسول الله صلی الله علیه و سلم وجود ندارد [و نخواهد داشت] و هر کس پس از او ادعای نبوت کند یا کسی که مدعی نبوت را [باور نماید] و به راستی و درستی او گواهی بدهد، کافر است؛ زیرا تکذیب الله متعال و رسول الله صلی الله علیه و سلم و اِجماع مسلمانان را کرده است.

 

و ایمان می ‌آوریم که پس از رسول الله صلی الله علیه و سلم خلفای راشدین هستند که در میان امتِ او با علم و معرفت و دعوت و و لایت، بر مؤمنان خلافت کردند و بهترین و شایسته‌ ترینِ آنها به خلافت [به ترتیب]: ابوبکر صدیق، عمر بن خطاب، عثمان بن عفّان، سپس علی بن ابی‌طالبرضی الله عنهم اجمعین می‌ باشند؛ و همچنان ‌که در خلافت به ترتیب، قدر و منزلت داشتند، در فضیلت نیز چنان بودند؛ و الله متعال که صاحب حکمت رسا و بالغ است، نخواست که در این سده‌های (قرن های) برگزیده، شخصی را به خلافت منصوب کند، در حالی که شخصی شایسته ‌تر از او نیز وجود داشته است.

 

وایمان می‌ آوریم به اینکه شخصی که فضیلت کمتری نسبت به خلیفه افضل داشت، شاید ویژگی یا فضلی داشته که آن دیگری نداشته است؛ ولی ممکن نیست صاحب فضیلت و برتری مطلق بر آنان گردد؛ زیرا علل و انگیزه‌های فضیلت و برتری، بسیار زیاد است.

 

و ایمان می‌ آوریم که امت محمدی، بهترین امت‌ ها و فاضل ‌ترینِ آنهاست؛ چنان‌ که الله متعال می‌ فرماید: ﴿شما بهترین امتی بودید که به سود انسان‌ ها آفریده شده‏اند؛ [چرا که] امر به معروف و نهی از منکر می‏ کنید و به الله ایمان دارید)[22].

 

و ایمان می ‌آوریم که بهترینِ این امت، صحابه رسول الله صلی الله علیه و سلم سپس تابعین، سپس تابعِ تابعین می‌ باشند.

 

ایمان می ‌آوریم که در این امت گروهی هستند که تا روز قیامت بر حق بوده و مخالفت و دشمنی دشمنان و مخالفان هیچ ضرری به آنها نمی ‌رساند [نمی‌ تواند مانع گردد] که فرمان و امر الهی جاری شود.

 

و ما معتقدیم که آنچه بین صحابه و یاران رسول الله صلی الله علیه و سلم از جنگ و اختلاف و فتنه رخ داد، [ناشی] از اجتهاد آنان بود. کسی از آنها که بر حق بود، دو ثواب دارد، و کسی که بر حق نبود، برایش یک پاداش، و آن هم پاداشِ اجتهاد است، و خطای او بخشوده می ‌شود.

 

و ما معتقدیم که نباید از بدی آنان سخن بگوییم، بلکه آنان را به آنچه که از مدح و ثَنا، سزاوار و شایسته ی آنند، بستاییم، و دل‌ های خود را از حسد و کینه ی  آنان پاک کنیم؛ چنان‌ که الله تعالی می ‌فرماید: (کسانی از شما که پیش از فتح [مکه، به سپاه اسلام کمک کرده ‌اند و از اموال خود] بخشیده‌ اند و [در راه الله] جنگیده‌ اند، [با دیگران] برابر و یکسان نیستند؛ آنان درجه و مقامشان فراتر از درجه ی کسانی است که بعد از فتح [مکه، در راه اسلام] بذل و بخشش نموده ‌اند و جنگیده‌ اند. اما به هر حال، الله به همه، وعده ی پاداش نیکو می ‌دهد)[23].

 

و الله متعال می‌ فرماید: ([همچنین] کسانی که بعد از آنان [یعنی پس از مهاجران و انصار] آمدند، می‌ گویند: پروردگارا، ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند، بیامرز، و در دل‌هایمان کینه‌ ای نسبت به مؤمنان قرار مده. پروردگارا تو رحیم و مهربانی)[24].

 

منبع: برگرفته از کتاب: عقیده ی اهل سنت و جماعت، تألیف: شیخ محمد بن صالح العثیمین رحمه الله، با اندکی تصرف.

 

 

 


[1] ـ نساء:165: (رُسُلًا مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ لِئَلَّا یَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَی اللَّـهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَکَانَ اللَّـهُ عَزِیزًا حَکِیمًا).

[2] ـ نساء:163: (إِنَّا أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ کَمَا أَوْحَیْنَا إِلَیٰ نُوحٍ وَالنَّبِیِّینَ مِنْ بَعْدِهِ).

[3] ـ احزاب:40: (مَا کَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِکُمْ وَلَٰکِنْ رَسُولَ اللَّـهِ وَخَاتَمَ النَّبِیِّینَ).

[4] ـ احزاب:7: (وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثَاقَهُمْ وَمِنْکَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِیمَ وَمُوسَیٰ وَعِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِیثَاقًا غَلِیظًا).

[5] ـ شوری:13: (شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مَا وَصَّیٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ وَمَا وَصَّیْنَا بِهِ إِبْرَاهِیمَ وَمُوسَیٰ وَعِیسَیٰ ۖ أَنْ أَقِیمُوا الدِّینَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِیهِ).

[6] ـ هود:31: (وَلَا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدِی خَزَائِنُ اللَّـهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَیْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّی مَلَکٌ).

[7] ـ انعام:50: (قُلْ لَا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدِی خَزَائِنُ اللَّـهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَیْبَ وَلَا أَقُولُ لَکُمْ إِنِّی مَلَکٌ).

[8] ـ اعراف:188: (قُلْ لَا أَمْلِکُ لِنَفْسِی نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّـهُ).

[9] ـ جن:21-22: (قُلْ إِنِّی لَا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا* قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللَّـهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا ).

[10] ـ اسراء:3: (ذُرِّیَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ ۚ إِنَّهُ کَانَ عَبْدًا شَکُورًا ).

[11] ـ فرقان:1: (تَبَارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَیٰ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعَالَمِینَ نَذِیرًا).

[12] ـ ص:45: (وَاذْکُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِیمَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ أُولِی الْأَیْدِی وَالْأَبْصَارِ).

[13] ـ ص:17: (اصْبِرْ عَلَیٰ مَا یَقُولُونَ وَاذْکُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَیْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ).

[14] ـ ص:30: (وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَیْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ).

[15] ـ الزخرف:59: ( إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنَا عَلَیْهِ وَجَعَلْنَاهُ مَثَلًا لِبَنِی إِسْرَائِیلَ ).

[16] ـ اعراف:158: (قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّـهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّـهِ وَرَسُولِهِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ الَّذِی یُؤْمِنُ بِاللَّـهِ وَکَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ).

[17] ـ آل عمران:19: (إِنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّـهِ الْإِسْلَامُ).

[18] ـ انعام:3: (الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا).

[19] ـ آل عمران:85: (وَمَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلَامِ دِینًا فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِینَ).

[20] ـ الشعراء:105: (کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِینَ).

[21] ـ النساء:150-151: (إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللَّـهِ وَرُسُلِهِ وَیُرِیدُونَ أَنْ یُفَرِّقُوا بَیْنَ اللَّـهِ وَرُسُلِهِ وَیَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذَٰلِکَ سَبِیلًا* أُولَٰئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقًّا ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُهِینًا).

[22] ـ آل عمران:110: (کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّـهِ).

[23] ـ حدید:10: (لَا یَسْتَوِی مِنْکُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ ۚ أُولَٰئِکَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِینَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا ۚ وَکُلًّا وَعَدَ اللَّـهُ الْحُسْنَیٰ).

[24] ـ حشر:10: (وَالَّذِینَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنَا غِلًّا لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّکَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ).

 

    منبع: نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت

قال سفیان الثوری رحمه الله: «إذ أحببت الرجل فی الله، ثم أحدث فی الإسلام فلم تبغضه علیه فلم تحبه فی الله» الحلیة الأولیاء (7/34) 

امام سفیان ثوری رحمه الله می فرمایند: «هرگاه کسی را بخاطر الله دوست داشتی، سپس آن شخص بدعتی در اسلام ایجاد کرد و تو بخاطر آن بدعتش وی را مبغوض نداری، پس بدان که او را بخاطر خدا دوست نداشته ای».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.