ازدواج متعه و رد بر کسانی که آن را مباح می دانند
ازدواج متعه و رد بر کسانی که آن را مباح می دانند موضوع: ازدواج تاریخ انتشار: 2017-06-01 | بازدید: 381

ازدواج متعه و رد بر کسانی که آن را مباح می دانند

 

متعه یا ازدواج موقت ازدواجی است که مرد با زن برای مدت زمان معینی با پرداخت مبلغی معین ازدواج می کند.

 

و همه می دانیم که هدف از ازدواج استمرار و دوام است. ازدواج موقت یا متعه در ابتدای اسلام مباح بوده سپس نسخ شده است و تا روز قیامت حرام خواهد بود.

از علی رضی الله عنه روایت شده که فرمود: (رسول الله صلی الله علیه و سلم از نکاح متعه و گوشت الاغ اهلی در زمان خیبر منع کردند).  و در روایت دیگر: (از متعه ی زنان در روز خیبر و از گوشت الاغ اهلی نهی کردند)[1].

  

و ربیع بن سبرة الجهنی روایت کرده که پدرش فرمود: روزی همراه رسول الله صلی الله علیه و سلم بودم که فرمودند: (ای مردم! من به شما اجازه داده بودم که با زنان، ازدواج موقت نمایید؛ بدانید که الله متعال این کار را تا روز قیامت، حرام گردانیده؛ لذا هر کس از این زنان صیغه ‌ای دارد، او را آزاد کند و از آنچه که به آنان داده‌ اید، چیزی نگیرید)[2].

 

و الله سبحانه و تعالی ازدواج را از جمله آیاتی قرار داده که به تفکر و تأمل دعوت می دهد. و نیز بین زوج وفاداری و رحمت و مهربانی قرار داده. به گونه ای که زن سکنی است برای مرد و وی را به ذریه و فرزند آوردن ترغیب می کند. و نیز برای زن عده و میراث قرار داده در حالی که تمام این موارد در ازدواج موقت که حرام است منتفی است.

 

زن نزد کسانی که این ازدواج حرام را جایز می دانند مانند روافض؛ وقتی به نکاح مرد در می آید؛ نه همسر آن مرد به حساب می آید و نه کنیزش. در حالی که الله سبحانه وتعالی در قرآن چنین فرموده: (و آنها که شرمگاهشان را حفظ می کنند * جز بر همسران شان یا (بر) کنیزان شان، پس بی گمان اینان (در بهره گیری از آنان) ملامت نمی شوند * پس کسی که فراتر از این بخواهد، آنانند که تجاوز گرند)[3].

 

و روافضی که به مباح بودن ازدواج متعه می گویند به دلایلی استدلال می کنند؛ که استدلال به آنها جایز نیست؛ از جمله:

1ـ به این آیه ی قرآنی که می فرماید: (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ )[4]؛ یعنی: (پس آنچه بهره بردید از آن زنان، مزد ایشان را بدهید ).

 

می گویند: این آیه دلیل بر مباح بودن متعه است، بدین گونه که (أُجُورَهُنَّ) دلیلی است بر اینکه منظور از (اسْتَمْتَعْتُمْ) متعه است.

اما در جواب می گوییم: الله سبحانه وتعالی در آیه قبل از این آیه درباره ی زنانی که مردان حق نکاح آنان را ندارند؛ صحبت می کند، سپس در این آنچه برای وی حلال است را ذکر نموده و دستور داده که مهر زن به ازدواج در آمده باید داده شود.

 

و اوج و لذت ازدواج را در اینجا به استمتاع (بهره بردن) تعبیر کرده است که مانند آن در سنت هم هست مانند حدیث ابی هریره رضی الله عنه که از رسول الله صلی الله علیه و سلم چنین روایت می کند: (زن مانند استخوان پهلو است که اگر بخواهی آن را راست کنی می شکند و اگر بخواهی از وی بهره مند گردی، بهره مند می گردی و در وی کجی است) [5].

 

و مهر را در اینجا به اجر تعبیر کرده و مقصود از آن مالی نیست که به زنی که از طریق متعه به ازدواج در می آید؛ داده می شود. زیرا در قرآن در جای دیگر هم مهر را اجر نامیده است؛ چنان که می فرماید: (ای پیامبر، ما همسرانت را که مهرشان داده ‌ای بر تو حلال کرده ایم) [6].

 

و اگر هم فرض کنیم که آیه دلالت بر مباح بودن متعه نازل شده؛ باز هم دلیلی بر جواز آن نیست  زیرا سنت صحیح ثابت می کند که آن منسوخ شده زیرا در احادیث ثابت شده که متعه تا روز قیامت حرام است.

 

ب ـ و همچنین به روایاتی استدلال می کنند که برخی از صحابه خاصتا ابن عباس آن را جایز می دانسته است.

در جواب می گوییم شما که صحابه ی رسول الله صلی الله علیه و سلم را کافر می دانید چگونه در این مورد به فعل آنان استدلال می کنید و این دقیقا  دلالت دارد بر اینکه شما پیرو هوی و نفس خویش هستید زیرا اگر چنین نبود در موارد دیگر هم به افعال آنان استدلال می کردید.

 

ثانیا از کسانی که جواز این نکاح روایت شده بدین خاطر است که نص تحریم به آنان نرسیده بود. به عنوان مثال علی بن ابی طالب و عبد الله بن زبیر قول ابن عباس را که بر جایز بودن این ازدواج بوده رد کرده اند.

 

روایت شده که علی رضی الله عنه شنید ابن عباس درباره ی متعه آسان می گیرد؛ ایشان فرمودند: ( رسول الله صلی الله علیه و سلم روز خیبر، از متعه ‌ی‌ زنان (صیغه کردن) و خوردن گوشت الاغ‌ های اهلی، منع فرمود)[7].

بنا بر این استدلال هایی که روافض به آن می کنند؛ کاملا مردود است. و ازدواج موقت یا همان متعه حرام است.

 منبع: islamqa.info

مترجم: ام محمد

 

 

 

 

[1] ـ صحیح بخاری و مسلم: (أن رسول الله صلی الله وسلم نهی عن نکاح المتعة وعن لحوم الحمر الأهلیة زمن خیبر) و در روایت دیگر: (نهی عن متعة النساء یوم خیبر وعن لحوم الحمر الإنسیة).

[2] ـ صحیح مسلم: (یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی قَدْ کُنْتُ أَذِنْتُ لَکُمْ فِی الاِسْتِمْتَاعِ مِنْ النِّسَاءِ، وَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ ذَلِکَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ، فَمَنْ کَانَ عِنْدَهُ مِنْهُنَّ شَیْءٌ فَلْیُخَلِّ سَبِیلَهُ، وَلاَ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَیْتُمُوهُنَّ شَیْئًا).

[3] ـ مؤمنین:5-7: (وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ * إِلَّا عَلَیٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ * فَمَنِ ابْتَغَیٰ وَرَاءَ ذَٰلِکَ فَأُولَٰئِکَ هُمُ الْعَادُونَ ).

[4] ـ نساء:24.

[5] ـ صحیح بخاری و مسلم: (المرأة کالضِّلَع إن أقمتَها کسرتَها، وإن استمتعتَ بها استمتعتَ بها وفیها عوج).

[6] ـ احزاب:50: (یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَکَ أَزْوَاجَکَ اللَّاتِی آتَیْتَ أُجُورَهُنَّ).

[7] ـ صحیح مسلم: (عن علی أنه سمع ابن عباس یلیِّن فی متعة النساء فقال : مهلا یا ابن عباس فإن رسول الله صلی الله علیه وسلم نهی عنها یوم خیبر وعن لحوم الحمر الإنسیة).

 

 

    منبع: نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت
نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.