بیماریی که می توان در آن افطار کرد
بیماریی که می توان در آن افطار کرد موضوع: روزه و رمضان تاریخ انتشار: 2017-06-14 | بازدید: 249

بیماری که می توان در آن افطار کرد

 

اکثر علما از جمله ائمه‌ ی اربعه بر این رأی هستند که بیمار [به صرف بیماری] اجازه ‌ی افطار در رمضان را ندارد مگر آنکه بیماری ‌اش شدید باشد.

و منظور از بیماری شدید یعنی:

۱ـ روزه باعث بدتر شدن بیماری شود.

۲ـ شفای بیمار به سبب روزه به تاخیر افتد.

۳ـ بیمار در اثر روزه دچار سختی شدید شود، اگر چه باعث بیشتر شدن بیماری یا تأخیر شفا نشود.

۴ـ علما حالت کسی که ممکن است در اثر روزه بیمار شود را نیز به همین حکم ملحق کرده‌اند.

ابن قُدامه ـ رحمه الله ـ در «المغنی» می‌ فرماید: (مرضی که روزه نگرفتن را مباح می‌ کند بیماری شدیدی است که با روزه بدتر می ‌شود یا بیم آن است که شفایش به تأخیر افتد. به امام احمد گفته شد: کی بیمار حق دارد افطار نماید؟ گفت: اگر نتوانست. گفتند: مانند تب؟ گفت: چه بیماری‌ ای از تب سخت ‌تر است؟!

 

و صحیح آن است که آنکه می ‌ترسد بر اثر روزه بیمار شود در اباحه‌ ی افطار مانند بیماری است که می‌ ترسد [بر اثر روزه] بیماری ‌اش بدتر شود؛ زیرا بیمار برای آن روزه نگرفتن در حقش مباح است که بیم بدتر شدن یا طولانی شدن بیماری‌ اش می ‌رود، بنابراین ترس از بازگشت بیماری نیز در معنای آن است)[1].

 

امام نووی رحمه الله در «المجموع» می فرماید: (مریضی که به سبب یک بیماری که امید شفایش هست توانایی روزه را ندارد، روزه گرفتن برایش لازم نیست... و این در صورتی است که به سبب روزه دچار مشقتی آشکار شود. و شرط نیست که به حالتی برسد که توانایی روزه را نداشته باشد، بلکه اصحاب ما گفته ‌اند: شرط اباحه‌ ی روزه نگرفتن این است که به سبب روزه دچار مشقتی طاقت‌ فرسا شود). (منظور مشقتی است که تحملش سخت باشد نه غیر ممکن)[2].

برخی از علما نیز بر این رأی هستند که روزه نگرفتن برای هر بیماری جایز است اگر چه به سبب روزه دچار مشقت نشود. اما این قولی است شاذ که جمهور علما آن را رد کرده‌اند.

 

امام نووی رحمه الله می فرماید: (اما بیماری آسانی که به مشقت آشکار منجر نمی ‌شود روزه نگرفتن به سبب آن بی ‌هیچ اختلافی نزد ما جایز نیست).

 

شیخ ابن عثیمین در این باره می فرماید: (بیماری که از روزه متأثر نمی ‌شود (دچار مشقت نمی ‌شود) مانند سرماخوردگی ساده یا سردرد خفیف و دندان درد و مانند آن، برای اینگونه موارد حلال نیست که روزه نگیرد، اگر چه برخی از علما گفته ‌اند با استناد به آیه‌ ی ﴿وَمَن کَانَ مَرِیضًا﴾ حلال است که روزه نگیرد. اما می ‌گوییم: این حکم به یک علت مربوط است و آن این است که روزه نگرفتن برایش آسانتر باشد، اما آنکه از روزه متأثر نمی ‌شود افطار برایش جایز نیست و واجب است که روزه را ادا کند)[3].

منبع: islamqa.info

 

 

 

[1] ـ المغنی: (4/403).

[2] ـ المجموع: (6/261).

[3] ـ الشرح الممتع (۶/ ۳۵۲).

 

 

    منبع: نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت
نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.