کفر شک
کفر شک موضوع: تکفیر تاریخ انتشار: 2018-01-20 | بازدید: 1113

بسم الله الرحمن الرحیم

کفر شک

کسی که در مورد الله، یا ملائکه، یا پیامبران، یا در مورد قیامت، یا در مورد بهشت یا جهنم یا هر خبری که از الله یا پیامبرش به او رسیده شک کند کافر است.

الله متعال می‌ فرماید:

{و درحالی که به خود ستمکار بود، در باغ خویش داخل شد، و گفت: من باور نمی کنم هرگز این باغ نابود شود (35) و باور نمی کنم که قیامت بر پا گردد و اگر به سوی پروردگارم باز گردانده شوم - به فرض این که قیامتی باشد - قطعاً جایگاهی بهتر از این خواهم یافت (36) دوست وی درحالی که با او گفتگو می کرد به او گفت: آیا به آن کسی که تو را از خاک، سپس از نطفه آفرید، آنگاه تو را مردی کامل قرار داد، کافر شدی؟!}[1].

ابوهریره از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت کرده که فرمودند: "گواهی می ‌دهم که معبودی به حق جز الله نیست، و اینکه من فرستاده‌ ی الله هستم، هیج بنده‌ ای با این دو ـ بدون هیج شکی در آن ـ به دیدار الله نمی‌ رود مگر آنکه وارد بهشت می‌ شود"[2].

همچنین رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده اند: "به من وحی شده که شما در قبرهایتان مورد آزمایش قرار می‌ گیرید؛ گفته می‌ شود: درباره ‌ی این مرد چه می دانی؟ اما مومن یا صاحب یقین می ‌گوید: او محمد فرستاده‌ ی الله است که با بینات و هدایت به نزد ما آمد و اجابت کردیم و پیروی نمودیم، او محمد است ـ سه بار ـ پس به او می‌ گویند: به خوبی بخواب، چرا که تو به آن یقین داشتی، اما منافق یا کسی که در شک است می‌ گوید: نمی ‌دانم، شنیدم که مردم چیزی می ‌گویند، من هم گفتم"[3].

شیخ عبد العزیز راجحی حفظه الله می ‌گوید:

"انسان به واسطه‌ ی شک کافر می ‌شود، اگر در مورد الله یا ملائکه یا کتاب‌ های آسمانی یا درباره ‌ی پیامبران یا در مورد بهشت یا جهنم شک کند و بگوید: نمی ‌دانم بهشتی هست یا نه؟ آتشی هست یا نه؟ با این شک کفر می‌ ورزد"[4].

رسول الله صلی الله علیه وسلم در حدیث دیگری می فرمایند: "میت در قبرش قرار داده می ‌شود، پس شخص صالح را در قبرش می‌ نشانند درحالی که ترسان و وحشت ‌زده نیست..." و در آن آمده: "و شخص بدکار را در قبرش می‌ نشانند درحالی که ترسان و وحشت‌ زده است، به او می‌ گویند: در چه حال بودی؟ می ‌گوید: نمی ‌دانم. می‌ گویند: این مرد کیست؟ می ‌گوید: شنیدم مردم چیزی می ‌گویند، من هم گفتم. سپس برایش دریچه‌ ای به سوی بهشت گشوده می ‌شود، پس به گل‌ ها و آنچه در آن است نگاه می ‌اندازد، به او می‌ گویند: ببین که الله چه چیزی را از تو دور ساخت. سپس روزنه‌ ای به سوی آتش برایش می‌ گشایند و به آن می‌ نگرد که چگونه آتش خود را می ‌خورد، پس به او گفته می‌ شود: این جایگاه توست، در شک ماندی و بر آن مُردی و بر همان ان شاء الله برانگیخته می ‌شوی"[5].

سندی رحمه الله می ‌گوید:

"این حدیث دال بر آن است که هرکس در دنیا بر یقین باشد معمولا بر همان حال از دنیا می ‌رود و همینطور در مورد شک"[6].

بنابراین کسی که در مورد اصلی از اصول ایمان شک کند و در حال شک بمیرد کافر و جاودانه در آتش است و الله از بنده‌ اش جز یقین را نمی‌ پذیرد.

والله تعالی اعلم.

https://islamqa.info

 

 

[1]  {وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِیدَ هَٰذِهِ أَبَدًا﴿35﴾وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَیٰ رَبِّی لَأَجِدَنَّ خَیْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا﴿36﴾قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ یُحَاوِرُهُ أَکَفَرْتَ بِالَّذِی خَلَقَکَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاکَ رَجُلًا﴿37﴾لَٰکِنَّا هُوَ اللَّـهُ رَبِّی وَلَا أُشْرِکُ بِرَبِّی أَحَدًا} کهف:35-37

[2] "عَنْ أَبِی هُرَیْرَةَ، عن النَّبِیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قال: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَنِّی رَسُولُ اللهِ، لَا یَلْقَی اللهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَیْرَ شَاکٍّ فِیهِمَا، إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ" روایت مسلم.

[3] عن رسول الله صلی الله علیه وسلم قال: "أُوحِیَ إِلَیَّ: أَنَّکُمْ تُفْتَنُونَ فِی قُبُورِکُمْ، یُقَالُ: مَا عِلْمُکَ بِهَذَا الرَّجُلِ؟ فَأَمَّا المُؤْمِنُ أَوِ المُوقِنُ فَیَقُولُ: هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه، جَاءَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَالهُدَی، فَأَجَبْنَا وَاتَّبَعْنَا، هُوَ مُحَمَّدٌ ثَلاَثًا، فَیُقَالُ: نَمْ صَالِحًا قَدْ عَلِمْنَا إِنْ کُنْتَ لَمُوقِنًا بِهِ، وَأَمَّا المُنَافِقُ أَوِ المُرْتَابُ فَیَقُولُ: لاَ أَدْرِی، سَمِعْتُ النَّاسَ یَقُولُونَ شَیْئًا فَقُلْتُهُ" روایت بخاری و مسلم.

[4] https://saaid.net/Minute/m51.htm

[5] "إِنَّ الْمَیِّتَ یَصِیرُ إِلَی الْقَبْرِ، فَیُجْلَسُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ فِی قَبْرِهِ، غَیْرَ فَزِعٍ، وَلَا مَشْعُوفٍ..." الحدیث وفیه: "وَیُجْلَسُ الرَّجُلُ السُّوءُ فِی قَبْرِهِ، فَزِعًا مَشْعُوفًا، فَیُقَالُ لَهُ: فِیمَ کُنْتَ؟ فَیَقُولُ: لَا أَدْرِی، فَیُقَالُ لَهُ: مَا هَذَا الرَّجُلُ؟ فَیَقُولُ: سَمِعْتُ النَّاسَ یَقُولُونَ قَوْلًا، فَقُلْتُهُ، فَیُفْرَجُ لَهُ قِبَلَ الْجَنَّةِ، فَیَنْظُرُ إِلَی زَهْرَتِهَا وَمَا فِیهَا، فَیُقَالُ لَهُ: انْظُرْ إِلَی مَا صَرَفَ اللَّهُ عَنْکَ، ثُمَّ یُفْرَجُ لَهُ فُرْجَةٌ قِبَلَ النَّارِ، فَیَنْظُرُ إِلَیْهَا، یَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا، فَیُقَالُ لَهُ: هَذَا مَقْعَدُکَ، عَلَی الشَّکِّ کُنْتَ، وَعَلَیْهِ مُتَّ، وَعَلَیْهِ تُبْعَثُ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَی" روایت ابن ماجه. آلبانی در "صحیح ابن ماجه" آن را صحیح دانسته است.

[6] حاشیة السندی علی ابن ماجه: 2/568

 

 

    منبع: https://islamqa.info

 

نصیحت و حکمت

ذم صوفیه از سوی امام شافعی رحمه الله تعالی..

قال ابن الجوزی ( تلبیس إبلیس : 447 ) : وبإسناد عن یونس بن عبد الأعلی قال : سمعت الشافعی یقول: «لو أن رجلاً تصوف أول النهار لا یأتی الظهر حتی یصیر أحمق». وعنه أیضاً أنه قال : ما لزم أحد الصوفیة أربعین یوماً فعاد عقله إلیه أبداً». اهـ.

امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" از امام شافعی رحمه الله نقل می کند که فرمود: « اگر کسی در اول روز صوفی شود هنوز ظهر آن روز نرسیده که او احمق گشته است». و باز از او نقل کرده که فرمود: «هر کس چهل روز با صوفیان بنشیند هرگز عقلش به جا نمی ماند».

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.