فضلیت تسبیح و تحمید، و تهلیل، و تکبیر
فضلیت تسبیح و تحمید، و تهلیل، و تکبیر موضوع: ایمان تاریخ انتشار: 2013-06-21 | بازدید: 1363

 فضلیت تسبیح و تحمید، و تهلیل، و تکبیر

 

254/1 رسول الله صلی الله علیه و سلم  می‏فرماید: «مَنْ قَالَ:  سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ فِی یَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَایَاهُ وَلَوْ کَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ». البخاری 7/168 ومسلم 4/2071،

(هرکس روزانه صد بار «سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ» بگوید، گناهانش بخشیده می‏شوند اگر چه به اندازه‏ی کف دریا باشند).

255/2 و می‏فرماید: هرکس دعای زیر را ده بار بخواند مانند کسی است که چهار تن از فرزندان إسماعیل ؛ را آزاد کرده است: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیْکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیْرٌ». البخاری 7/67 ومسلم با همین لفظ 4/2071،

(هیچ معبودی به جز الله «بحق» وجود ندارد، یکتاست و شریکی ندارد، پادشاهی و ستایش از آنِ او است، و او بر هر چیز تواناست).

256/3 و می‏فرماید: دو کلمه وجود دارد که راحت به زبان می‏آیند و در ترازوی اعمال، سنگین اند، و نزد خدای رحمان محبوب‏اند: «سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِیْمِ». البخاری 7/168ومسلم 4/2072.

(الله پاک و منزّه است، و او را ستایش می‏کنم، خداوند عظیم، پاک و منزّه است).

257/4 و می‏فرماید: اگر من «سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ ِللهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَاللهُ أَکْبَرُ» بگویم، نزد من از آنچه که خورشید بر آن طلوع کرده است (یعنی همه‏ی دنیا) دوست داشتنی‏تر است). مسلم 4/2072.

258/5 و می‏فرماید: «أَیَعْجَزُ أَحَدُکُمْ أَنْ یَکْسِبَ کُلَّ یَوْمٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ، فَسَأَلَهُ سَائِلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ کَیْفَ یَکْسِبُ أَحَدُنَا أَلَفَ حَسَنَةٍ؟ قَالَ:«یُسَبِّحُ مِائَةَ تَسْبِیحَةٍ، فَیُکْتَبُ لَهُ أَلْفُ حَسَنَةٍ أَوْ یُحَطُّ عَنْه ُ أَلَفُ خَطِیئَةٍ». مسلم 4/2073.

(آیا کسی از شما نمیتواند روزانه هزار نیکی بدست آورد؟ یکی از کسانی که در جلسه حضور داشت پرسید: چگونه یکی از ما می‏تواند هزار نیکی بدست آورد؟ فرمود: (هرکس صد بار سبحان الله بگوید برایش هزار نیکی نوشته می‏شود، یا هزار گناه از او بخشیده می‏شود).

259/6 هر کس «سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِیمِ وَبِحَمْدِهِ» بگوید: یک درخت خرما برایش در بهشت کاشته می‏شود. الترمذی 5/511 والحاکم 1/501 و آنرا صحیح دانسته، و ذهبی با حاکم موافقت کرده است، ونگا: صحیح الجامع 5/531 وصحیح الترمذی 3/160.

260/7 رسول الله صلی الله علیه و سلم  فرمودند: «یَا عَبْدَ اللهِ بْنِ قَیْسٍ أَلاَ أَدُلُّکَ عَلَی کَنْزٍ مِنْ کُنُوزِ الْجَنَّةِ؟ فَقُلْتُ: بَلَی یَا رَسُولَ اللهِ، قَالَ: «قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بَاللهِ». البخاری مع الفتح 11/213 ومسلم 4/2076.

(ای عبدالله بن قیس! آیا تو را به گنجی از گنج‏های بهشت، راهنمایی نکنم؟) گفتم: بلی یا رسو الله! فرمود: (قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بَاللهِ).

268/8 و رسول الله صلی الله علیه و سلم  فرمودند: «أَحَبُّ الْکَلاَمِ إِلَی اللهِ أَرْبَعٌ: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهِ، وَاللهُ أَکْبَرُ، لاَ یَضُرُّکَ بَأَیَّهِنَّ بَدَأْتَ». مسلم 3/1685.

(چهار کلمه نزد خداوند از همه‏ی کلمات محبوب‏تر‏اند: سَبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهِ، وَاللهُ أَکْبَرُ، با هر یک از آنها که شروع کنی اشکالی ندارد).

 

262/9 بادیـه نشینی نـزد رسـول الله ص آمـد و گفت: جمله‏ای به من بیاموز تا آنرا وِرد خود سازم، رسول الله ص فرمود: بگو: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِیْکَ لَهُ، اللهُ أَکْبَرُ کَبِیْراً، وَالْحَمْدُ ِللهِ کَثِیْراً، سُبْحَانَ اللهِ رَبِّ الْعَالَمِیْنَ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَزِیْزِ الْحَکِیْمِ». آن مرد گفت: این جملات از آنِ پروردگار است، برای خود چه بگویم؟ رسول الله ص فرمود: بگو: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیْ، وَارْحَمْنِیْ، وَاهْدِنِیْ، وَارْزُقْنِیْ». مسلم 4/ 2072 و أبوداود  اضافه کرده که: هنگامی که به صحرانشین این دعا را آموخت و آن مرد بیرون رفت پیامبر ص فرمود: «لَقَدْ مَلأ َ یَدَیْهِ مِنَ الخَیْرِ» (دستانش را از خیر پر کرد)1/220.

یعنی: (بار الها! مرا ببخش، و به من رحم کن، و مرا هدایت کن، و به من روزی عنایت فرما).

263/10 هرگاه فردی مسلمان می‏شد، رسول الله ص نماز را به او می‏آموخت، سپس دستور می‏داد که با این جملات دعا کند: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِیْ، وَارْحَمْنِیْ، وَاهْدِنِیْ، وَعَافِنِی وَارْزُقْنِیْ». مسلم 4/2073 و در روایت دیگرِ مسلم: «فَإِنَّ هَؤُلاَءِ تَجْمَعُ لَکَ دُنْیَاکَ وَآخِرَتُکَ». (همانا این کلمات دنیا و آخرت را برای تو جمع می‏کنند، [و تو از آنها بهره‏مند می‏شوی]).

(بار الها! مرا ببخش، و به من رحم کن، و مرا هدایت ده، و عفو کن، و به من روزی عطا فرما).

 

264/11 «إِنَّ أَفْضَلَ الدُّعَاءِ الحَمْدُ للهِ، وَإِنَّ أَفْضَلَ الذِّکْرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ». الترمذی 5/462 وابن ماجه 2/1249 والحاکم 1/503 و آنرا صحیح دانسته و ذهبی با حاکم موافقت کرده است، ونگا: صحیح الجامع 1/362.

(بهترین دعا الحَمْدُ للهِ، و بهترین ذکر لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ است).

265/12 باقیات صالحات (نیکی‏های جاودانه) عبارتند از: سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ للهِ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَاللهُ أَکْبَرُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ». أحمد شماره‏ی 513 با ترتیب أحمد شاکر وسندش صحیح است، ونگا: مجمع الزوائد 1/297، وابن حجر در کتاب: بلوغ المرام با روایت أبو سعید آنرا به النسائی نسبت داده، وگفته: ابن حبان والحاکم آنرا صحیح دانسته‏اند.

 

شیوه‏ ی تسبیح گفتن رسول الله صلی الله علیه و سلم

266 عبدالله بن عمرو م می‏گوید: «رَأَیْتُ النَّبِیَّ ص یَعْقِدُ التَّسْبٍیحَ بِیَمِینِهِ». أبوداود با لفظ همین لفظ 2/81، والترمذی 5/521، ونگا: صحیح الجامع 4/271 شماره‏ی 4865.

(پیامبر صلی الله علیه و سلم  را دیدم که تسبیحات خود را با دست راستش می‏شمرد).

 

مجموعه‏ای از آداب نیک اجتماعی

267 «إِذَا کَانَ جُنْحَ اللَّیْلِ ـ أَوْ أَمْسَیْتُمْ ـ فَکُفُّوا صِبْیَانَکُمْ ؛ فَإِنَّ الشَّیَاطِینَ تَنْتَشِرُ حِینَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّیْلِ فَخَلُّوهُمْ، وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ، وَاذْکُرُوا اسْمَ اللهِ ؛ فَإِنَّ الشَّیْطَانَ لاَ یَفْتَحُ بَاَباً مُغْلَقَاً، وَأَوْکُوا قِرَبَکُمْ وَاذْکُرُوا اسْمَ اللهِ، وَخَمِّرُوا آنِیَتَکُمْ وَاذْکُروا اسْمَ اللهِ، وَلَوْ أَنْ تَعْرُضُوا عَلَیْهَا شَیْئاً، وَأَطْفِئُوا مَصَابِیحَکُمْ». البخاری مع الفتح 10/ 88، ومسلم 3/1595.

(هنگامی که تاریکی شب، سایه افکند ـ یا شب شد ـ کودکانتان را نگذارید بیرون بروند، زیرا در این وقت شیطان‏ها پراکنده می‏شوند، هنگامی که پاسی از شب گذشت آن‏ها را آزاد بگذارید، به شرطی که مشکل دیگری نباشد، و قبل از خوابیدن بسم الله بگویید، و درها را ببندید، زیرا شیطان درِ بسته را باز نمی‏کند، همچنین بسم الله بگویید، و دهانه‏ی مَشْکِتان را ببندید، و روی ظرف‏ها سرپوش بگذارید، اگر چه بطور کامل پوشیده نشوند، و چراغ‏هایتان را خاموش کنید).

 

گرفته شده از کتاب:  پناهگاه مسلمان (حصن المسلم من أذکار الکتاب والسنة)

تالیف: سعید بن علی بن وهف القحطانی ترجمه:  یونس یزدان پرست

مراجعه و تصحیح :إسحاق بن عبدالله دبیری

1429/1386هـ

سایت نوار اسلام

IslamTape.Com

 

 

    منبع: سایت نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت

قال میمون بن مهران: «إن العبد إذا أذنب ذنباً نکت فی قلبه بذلک الذنب نکتة سوداء، فإن تاب محیت من قلبه فتری قلب المؤمن مجلی مثل المرآة، ما یأتیه الشیطان من ناحیة إلا أبصره، وأما الذی یتتابع فی الذنوب فإنه کلما أذنب ذنباً نکت فی قلبه نکتة سوداء، فلا یزال ینکت فی قلبه حتی یسود قلبه، ولا یبصر الشیطان من حیث یأتیه»."حلیة الأولیاء وطبقات الأصفیاء" حافظ أبو نعیم اصفهانی.

میمون بن مهران فرمود: «هرگاه بنده ای گناهی را مرتکب شود نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود، ولی هرگاه توبه کرد آن نقطه سیاه از قلبش پاک می شود، پس قلب مؤمن مانند آینه روشن است، و شیطان (برای فریفتن او) جز با زیر نظر گرفتن وی (و حیله) سراغش نمی آید. اما آنکس که مدام در حال گناه است با هر گناهی که انجام می دهد نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود تا آنکه قلبش کاملا سیاه می گردد، و شیطان هرگاه سراغش برود نیازی به فریب و زیر نظر گرفتنش ندارد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.