آیا رقیه (دم کردن بیماران) با توکل منافات دارد؟
آیا رقیه (دم کردن بیماران) با توکل منافات دارد؟ موضوع: اذکار و ادعیه و رقیه تاریخ انتشار: 2013-07-18 | بازدید: 859

آیا رقیه (دم کردن بیماران) با توکل منافات دارد؟

 

الحمدلله،

توکل، یعنی اینکه انسان در جلب منافع و دفع ضرر فقط بر خدا توکل نماید و در ضمن از اسبابی که خدا به آن امر کرده استفاده نماید. این توکل نیست که انسان فقط به خدا توکل کند و از اسباب استفاده نکند؛ چون توکل بر خدا بدون استفاده از اسباب، عیب جویی بر خداوند و حکمت او تعالی است؛ زیرا خداوند امور را به اسباب وابسته کرده، یعنی با به کار گیری اسباب نتایج حاصل می شود. در اینجا سوالی مطرح می شود که چه کسی بیشتر از همه مردم بر خدا توکل دارد؟

پاسخ: پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم بیشتر از همه مردم بر خدا توکل داشت، آیا ایشان برای دفع ضرر از اسباب استفاده می کرد یا نه؟ پاسخ: بله، پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم وقتی که به جنگ می رفت زره می پوشید تا از تیرهای دشمن در امان بماند، پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم در جنگ احد دو زره پوشیده بود. یعنی برای جلوگیری از خطر های احتمالی احتیاط لازم را در نظر گرفته بود، پس استفاده از اسباب با توکل منافاتی ندارد به شرطی که انسان معتقد باشد که این اسباب فقط سبب هستند و بدون حکم خداوند تأثیری ندارند، از این رو حکم (دم کردن و دعا خواندن) این است که انسان بر خودش دعا بخواند، و بر برادران بیمار خود دعا بخواند و آنها را دم کند، بنابراین خواندن آیات قرآن و دعاهای شرعی و دم کردن خود و دیگران هیچ منافاتی با توکل ندارد. از پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم ثابت است که ایشان سوره های اخلاص و فلق و ناس را می خواند و بر خود دم می کرد، و همچنین آن را می خواند و بر اصحابش دم می کرد.

الشیخ محمد بن عثیمین- فتاوی العلاج بالقرآن

 

و السنة- الرقی و ما یتعلق بها، ص (15)      

 

    منبع: کتاب فتاوي علماء البلد الحرام

 

نصیحت و حکمت

قال میمون بن مهران: «إن العبد إذا أذنب ذنباً نکت فی قلبه بذلک الذنب نکتة سوداء، فإن تاب محیت من قلبه فتری قلب المؤمن مجلی مثل المرآة، ما یأتیه الشیطان من ناحیة إلا أبصره، وأما الذی یتتابع فی الذنوب فإنه کلما أذنب ذنباً نکت فی قلبه نکتة سوداء، فلا یزال ینکت فی قلبه حتی یسود قلبه، ولا یبصر الشیطان من حیث یأتیه»."حلیة الأولیاء وطبقات الأصفیاء" حافظ أبو نعیم اصفهانی.

میمون بن مهران فرمود: «هرگاه بنده ای گناهی را مرتکب شود نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود، ولی هرگاه توبه کرد آن نقطه سیاه از قلبش پاک می شود، پس قلب مؤمن مانند آینه روشن است، و شیطان (برای فریفتن او) جز با زیر نظر گرفتن وی (و حیله) سراغش نمی آید. اما آنکس که مدام در حال گناه است با هر گناهی که انجام می دهد نقطه ی سیاهی بر قلبش پدیدار می شود تا آنکه قلبش کاملا سیاه می گردد، و شیطان هرگاه سراغش برود نیازی به فریب و زیر نظر گرفتنش ندارد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.