آیا روی عرش لااله الله محمد رسول الله نوشته شده؟
آیا روی عرش لااله الله محمد رسول الله نوشته شده؟ موضوع: توحید تاریخ انتشار: 2013-07-26 | بازدید: 522

آیا روی عرش لااله الله محمد رسول الله نوشته شده؟

 

الحمدلله،

متاسفانه عده ای افراد ناآگاه با استناد به روایانی مبهم و نجهول ادعا دارند که بر روی عرش شهادتین یا دعاهای مخصوصی مکتوب است در حالیکه در هیچیک از کتابهای حدیثی معتبر چنین چیزی روایت نشده که بر روی عرش نوشته شده باشد: " لااله الا الله محمد رسول الله ".

و بدون شک اینگونه روایات ساختگی و کذب هستند که متاسفانه برخی از اهل بدعت آنرا بین مردم انتشار می دهند، در زیر برخی از روایات مشابه را که به دروغ ساخته شده اند می آوریم:

 

{ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرموده: هنگامی که خداوند تعالی، آدم را آفرید، او را در پیشگاه خود بداشت. آدم عطسه کرد، خداوند سپاس گفتن را به او الهام کرد؛ خداوند فرمود:

ای آدم! مرا سپاس گفتی، به عزّت و بزرگیم سوگند، اگر نمی خواستم در آخرالزمان دو بنده (از نسل تو) بیافرینم، ترا نمی آفریدم.

آدم گفت: به حقّ حُرمت آن ها در پیشگاه تو، نام آن دو چیست؟ خداوند فرمود: ای آدم! به طرف عرش نگاه کن.

آدم دو جمله نورانی را دید:

لا اله الاّ اللّه، محمّد نبی الرّحمة، و علی مفتاح الجنّة.

آلیتُ علی نفسی، ان ارحم من والاهما، و اُعَذّب من عاداهما.}

 

{پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرمود:

از دریاهای نور گذشتم تا این که پروردگارم مرا در جایگاهی نزد خود از ملکوت رحمان، قرار داد که دوست می داشتم... پس به طرف راست عرش توجه کردم، دیدم برپایه راست عرش چنین نوشته شده است:

لا اله الاّ انا وحدی لا شریک لی، محمّد رسولی ایدتُهُ بِعلی.}

 

{ابی سعید خدری گوید: با پیامبر صلی الله علیه وسلم نشسته بودیم، مردی آمد و گفت: ای پیامبر خدا! منظور از «عالین» در این سخن خداوند خطاب به ابلیس، چیست؟

«اَستکبرتَ اَمْ کنتَ من العالین»؛ آیا استکبار ورزیدی یا از بلند مرتبگان بودی؟

«عالین» که از فرشتگان برترند، چه کسانی اند؟

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: من، علی، فاطمه، حسن و حسین.

دو هزار سال قبل از این که خداوند، آدم را بیافریند ما پنج تن در سرادق (سراپرده) عرش، خداوند را تسبیح می گفتیم و فرشتگان در تسبیح از ما پیروی می کردند.}

 

{آدم علیه السلام گفت: هنگامی که مرا آفریدی، دیدم در عرش نوشته شده:

«محمّد رسول اللّه، علی امیرالمؤمنین.»}

 

{ هنگامی که خداوند آدم و حوا علیهما السلام را به بهشت وارد کرد، آن دو به جایگاه محمد، علی، فاطمه، حسن، حسین و امامان نگاه کردند، دیدند برترین جایگاه ها در بهشت است. گفتند: پروردگارا! این جایگاهِ چه کسانی است؟ خداوند فرمود: سرتان را بلند کرده و به ساق عرش دیده افکنید. نگاه کردند، دیدند با نور خدایی بر ساق عرش نام محمد، علی، فاطمه، حسن، حسین و امامان دیگر ثبت است.

پس از آن که خداوند آدم و حوا را به خاطر نافرمانی، از بهشت بیرون کرده و بر روی زمین جای داد و پس از آن که اراده کرد توبه آن ها را بپذیرد، جبرئیل از طرف خداوند نزد آن دو آمد و گفت: شما برخود ستم کردید، اگر می خواهید خداوند توبه شما را بپذیرد، او را به حقّ همان نام هایی که در ساق عرش دیدید، سوگند دهید.

آدم و حوا گفتند:

«اللّهمّ انّا نسألک بحقّ الاَکرمین علیک محمّد و علی و فاطمة و الحسن و الحسین و الائمّة الاّتبت علینا و رحمَتَنا»

خداوند توبه شان را پذیرفت.}

{ وقتی که حضرت ابراهیم را در منجنیق گذاشتند تا در آتش افکنند، جبرئیل خشمناک شد. خداوند بدو وحی کرده، پرسید: چرا خشمناک شدی؟ جبرئیل گفت: ای پروردگار! خلیل تو که در روی زمین جز او کسی ترا پرستش نمی کند، دشمن تو و او بر او دست یافته است! خداوند فرمود: ساکت شو. بنده ای مانند تو که می ترسد فرصت را از دست دهد، شتاب می کند؛ اما من هر وقت خواستم بنده ام را نجات می دهم؛ جبرئیل از سخن خود توبه کرده به طرف ابراهیم رفت، بدو گفت: آیا نیازی داری؟ ابراهیم گفت: نیازی به تو ندارم. پس از این، خداوند برای ابراهیم انگشتری فرستاد که در آن شش جمله بود:

«لا اله الاّ اللّه، محمّد رسول اللّه، لاحول ولاقوّة الاّ باللّه، فوّضتُ امری الی اللّه، اسندت ظهری الی اللّه، حسبی اللّه.»

... کارم را به خدا واگذار کردم، به خداوند تکیه کردم، خداوند مرا بس است.

خداوند، بدو وحی کرد: این انگشتر را در دست کن که من آتش را برتو سرد و سلامت گردانم.}

از این قبیل روایات دروغ بین اهل بدعت بسیار رواج دارد ولی بر هر مسلمانی واجب است که نسبت به این اکاذیب برائت بجوید و به دروغ چیزی را به پیامبر صلی الله علیه وسلم نسبت ندهد زیرا در حدیث صحیح از پیامبر صلی الله علیه وسلم آمده است که ایشان فرمودند:

«من کذب علیَّ مُتعمداً فلیتبوَّأ مقعدَه من النار» بخاری (1291) کتاب جنائز.

یعنی: هرکس عمدا (و آگاهانه) بر من دروغ ببندد، پس نشیمنگاه خود را آتش جهنم مهیا ببیند.

و در فرموده ی دیگری پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «من حدث عنی بحدیث یری أنه کذب فهو أحد الکاذبین»

یعنی: هر کس از من حدیثی روایت کند در حالیکه بداند که آن حدیث دروغ است، پس او نیز یکی از جاعلان و دروغگویان  است. (مسلم در مقدمه ی صحیح خود روایت کرده؛ 1- باب وجوب روایت از ثقات و ترک دروغگویان و تحذیر از کذب بر رسول الله صلی الله علیه وسلم .)

بنابراین ما نباید احادیث دروغ را بین مردم نقل کنیم و اگر در بین جماعتی چنین روایات دروغی را مشاهده نمودیم بر ما واجب است که آنها را از انتشار این اکاذیب تحذیر نماییم.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال الحسن: «ضحک المؤمن غفلة من قلبه». وقال: «کثرة الضحک تمیت القلب».

امام حسن بصری رحمه الله فرمودند: «خنده ی (زیاد) مؤمن، غفلتی از قلبش است».

و فرمود: «خنده ی زیاد قلب را می میراند».

الحلیة الأولیاء؛ أبی نعیم اصفهانی

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.