آیا این گفته که: هر مصیبتی که به انسان میرسدبه خاطر گناهی است که خود مرتکب شده، صحیح است؟
آیا این گفته که: هر مصیبتی که به انسان میرسدبه خاطر گناهی است که خود مرتکب شده، صحیح است؟ موضوع: قضا و قدر تاریخ انتشار: 2013-07-28 | بازدید: 587

این قول که هر مصیبتی که به انسان میرسدبه خاطر گناهی است که خود مرتکب شده از نظر شرعی درست است؟

 

الحمدلله،

اینگونه نیست که هر بلا و مصیبتی که بر سر انسانها می آید به دلیل گناهانشان باشد، بعبارتی گفتن این سخن که: "هر مصیبتی که به انسان میرسدبه خاطر گناهی است که خود مرتکب شده " بطور مطلق صحیح نیست، هرچند خداوند متعال بعضی اوقات به دلیل فساد جامعه و یا ارتکاب به معصیت و خارج شدن از حد و مرزها، برای متنبه کردن انسانها و یا تنبیه دنیوی آنها، بر سرشان مصیبت و بلا نازل می کند و مشمول قهر و غضب الهی قرار می گیرند، مانند قوم عاد و ثمود که خداوند متعال آنها را نابود ساخت، چرا که از حد و مرزها خارج شده بودند و امیدی به اصلاح در میانشان نبود، و لذا با دعای انبیای خود مورد قهر و خشم باری تعالی قرار گرفتند.

اما چه بسا خداوند متعال گاهی به قصد آزمایش و ابتلای انسانها، آنان را در مصایب و گرفتاری و بلاها می اندازد و بدین وسیله ی آنها را مورد امتحان قرار می دهد.

و هرگاه بر بنده ی مسلمانی مصیبت و بلایی نازل شد، بشرطیکه ناشکری نکنند و صبوری پیشه نماید و با توکل به خداوند متعال در مسیر رفع بلا گام بردارد، خداوند عزوجل آن سختی را از دوشش بر می دارد و حتی آنرا کفاره ی گناهانش می کند.

چنانکه همچنین ابوهریره رضی الله عنه می گوید: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم: «مَنْ یُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَیْرًا، یُصِبْ مِنْهُ». (بخاری:5645)

یعنی: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «به هرکس که خداوند اراده خیر داشته باشد, او را گرفتار بلا می سازد».

و باز ابوهریره رضی الله عنه روایت می کند : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه وسلم : «مَثَلُ الْمُؤْمِنِ کَمَثَلِ الْخَامَةِ مِنَ الزَّرْعِ، مِنْ حَیْثُ أَتَتْهَا الرِّیحُ کَفَأَتْهَا، فَإِذَا اعْتَدَلَتْ، تَکَفَّأُ بِالْبَلاءِ، وَالْفَاجِرُ کَالأَرْزَةِ، صَمَّاءَ مُعْتَدِلَةً، حَتَّی یَقْصِمَهَا اللَّهُ إِذَا شَاءَ». (بخاری:5644)

یعنی: رسول الله صلی الله علیه وسلم  فرمود: «مثال مؤمن, مانند ساقة گیاهی است که از هر طرف, بادی به سراغ اش می آید و او را کج می کند. و هنگامی که باد، آرام می گیرد، راست می شود. (همیشه در بلا و مصیبت بسر می برد و این مصیبت ها باعث کفارة گناهان اش می گردند). اما فرد فاجر، مانند درخت کاج، سخت و استوار است تا اینکه مرگ اش فرا می رسد و خداوند او را نابود می گرداند». (یعنی کمتر دچار گرفتاری می شود).

و ابوسعید خدری و ابو هریره رضی الله عنهما می گویند: «مَا یُصِیبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلا وَصَبٍ، وَلا هَمٍّ وَلا حُزْنٍ، وَلا أَذًی وَلا غَمٍّ، حَتَّی الشَّوْکَةِ یُشَاکُهَا، إِلاَّ کَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَایَاهُ». (بخاری:5642)

یعنی: نبی اکرم صلی الله علیه وسلم فرمود: «مسلمان, دچار هیچگونه خستگی, بیماری، نگرانی، ناراحتی، گرفتاری و غمی نمی شود مگر اینکه خداوند به وسیلة آنها، گناهانش را می بخشد. حتی خاری که به پایش می خورد» (باعث کفارة گناهانش می شود).

بنابراین هرگاه بنده ی مومن متقی در بلا و مصیبتی قرار گرفت، باید آنرا به نعمت تبدیل کند! چگونه؟ با صبوری و سپاسگذاری کردن و راضی شدن به تقدیر الهی و توکل کردن به او در دفع آن سختی.. تا بدین ترتیب آنرا کفاره ی گناهانش کند.

با این وجود ممکن است گاهی بعضی از انسانها از حدود الهی تجاوز کنند و در اعماق گناه فرو روند، و خداوند متعال قسمتی از گناهانش را در این دنیا مجازات می کند و وی را در بلا می اندازد تا شاید بخود آید و دست از معصیت بدارد و توبه کند، و یا به سبب فسادشان بر روی زمین، آنها را به مصائب بزرگ می اندازد و بدین طریق آنها را محو نابود سازد.

چنانکه الله تعالی می فرماید: « وَمَا أَصَابَکُم مِّن مُّصِیبَةٍ فَبِمَا کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَیَعْفُو عَن کَثِیرٍ» (شوری 30). یعنی: اگر شما را مصیبتی رسد، به  خاطر کارهایی است  که می  کنید و خدا  بسیاری  از گناهان را عفو می  کند.

علامه عبدالرحمن سعدی در تفسیر (شوری 30) می نویسد: « خداوند متعال خبر می دهد که هر مصیبتی به جسم یا اموال یا فرزندان بندگان می رسد یا آنچه را که دوست دارند و برایشان عزیز است، از دست می دهند، به خاطر کارهای بدی است که انجام می دهند و خداوند از بسیاری از کارهای بندگان گذشت می کند . پس خداوند بر بندگان ستم نمی کند ولی آنها خودشان بر خویشتن ستم می کنند. « وَلَو یوَّاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا کَسَبُوا مَا تَرَکَ عَلَی ظَهرِهَا مِن دَآبَّة» و اگر خداوند مردم را به خاطر کارهایی که کرده اند،  مواخذه می کرد، هیچ جنبنده ای را روی زمین باقی نمی گذاشت. خداوند که کیفرها و عذاب ها را به تاخیر می اندازد بدان خاطر نیست که آن را فراموش کرده یا توانایی ندارد، بلکه در می گذرد».

و به قول بعضی از مفسرین: آیه‌ کریمه‌ (شوری 30) مخصوص‌ به‌ کافران‌ می‌باشد. یعنی: کافران‌ به‌سبب‌ گناهانشان ‌به‌ مصیبتها دچار می‌گردند، بی‌آن‌که‌ این‌ مصیبتها کفاره‌کننده‌ گناهی‌ از گناهانشان ‌بوده‌ یا پاداشی‌ را برایشان‌ به‌همراه‌ داشته‌ باشد چنان‌‌که‌ خداوندأ، مجازات ‌دنیوی‌ آنان‌ را در برابر بسیاری‌ دیگر از گناهانشان‌ فرو گذاشته‌ و به‌سبب‌ آن‌ گناهان ‌در دنیا عذابشان‌ نمی‌کند بلکه‌ تا سرای‌ آخرت‌ مهلتشان‌ می‌دهد.

و باز خداوند متعال می فرماید: « ظَهَرَ الْفَسَادُ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ لِیُذِیقَهُم بَعْضَ الَّذِی عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ» (روم 41).

یعنی: فساد، در خشکی و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده‏اند آشکار شده است؛ خدا می‏خواهد نتیجه بعضی از اعمالشان را به آنان بچشاند، شاید (بسوی حق)بازگردند!

 و می فرماید: « وَلَقَدْ أَرْسَلنَآ إِلَی أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ» (انعام 45). یعنی: ما به سوی امتهایی که پیش از تو بودند، (پیامبرانی) فرستادیم؛ (و هنگامی که با این پیامبران به مخالفت برخاستند،) آنها را با شدّت و رنج و ناراحتی مواجه ساختیم؛ شاید (بیدار شوند و در برابر حق،) خضوع کنند و تسلیم گردند!

 

ولی این امر یک امر کلی و مطلق نیست، که مصائب فقط به سبب گناه و معصیت انسانها باشد، زیرا گاهی خداوند متعال انسانها را به دلیل آزمایش در مصائب قرار می دهد. و می بینیم که بسیاری از پیامبران الهی در سخت ترین مصیبتها و سختی قرار گرفتند، مانند یوسف علیه السلام و ابراهیم علیه السلام و محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم و دیگر انبیای الهی..

 

خلاصه اینکه: خداوند متعال به چند علت بر انسانها مصیبت وارد می سازد:

اول: به دلیل افتادن شخص یا انسانها در گناه و معصیت و فساد، تا:

- یا متنبه شوند و دست از معصیت بردارند و توبه کنند.

- یا آنها را به دلیل فساد بر روی زمین، محو و نابود سازد.

دوم: به دلیل ابتلا و آزمایش انسانها.

سوم: به کفاره ی گناهان مسلمان تبدیل شود.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

به نام او
به یاد او
به ذکر بی پایان او
به نام آن یگانه معبود عابدان، و آن یگانه معشوق عاشقان، و آن یگانه قاضی محکمه عدل الهی. قرة العین جهان را هم زند، کس نباشد که در آنجا دم زند.
زندگی یعنی عشق به او، یعنی محبت به او، یعنی به نام او زیستن، به نام او بودن.
خداوندا نمی دانم کوزه‌گر بعد از مرگم از اندامم چه خواهد ساخت، ولی سخت مشتاقم که از گلویم سوتکی سازد در دست کودکی گستاخ و بازیگوش تا پی در پی نفس گرمش را در آن بدمد و انسانهای در خواب و غفلت افتاده را بیدار و نسیت به آینده شان امیدوار سازد.

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.