من بتازگی سنی شدم و کارمند دولت هستم، اگر بدانند که من مانند سنی ها نماز می خوانم مرا اخراج می کنند
من بتازگی سنی شدم و کارمند دولت هستم، اگر بدانند که من مانند سنی ها نماز می خوانم مرا اخراج می کنند موضوع: مهتدون (هدایت شدگان) تاریخ انتشار: 2013-07-30 | بازدید: 1339

من اخیراً از مذهب تشیع به مذهب تسنن (حنفی) گرویده ام.

سوالاتی دارم:

اول اینکه چون من کارمند دولت هستم چنانچه این موضوع را سایرین متوجه شوند نه تنها از کار اخراج میشوم بلکه حکمم مرگ است.

به هر حال من مطالعات و تحقیقاتم را انجام دادم و با ایمان کامل مذهب تسنن را انتخاب کرده ام

فقط مشکلی که دارم خواندن نمازهایی است که باید در محل کار بخوانم. اگر من بخواهم نماز را غیر شکل شیعه بخوانم یعنی از مهر استفاده نکنم و قنوت نداشته باشم و ... این موضوع جلب توجه میکند و از طرفی به علت کمبود وقت و قضا شدن نماز امکان خواندن آن در محل دیگر وجود ندارد. عاجزانه و ملتمسانه از شما میخواهم به صورت شفاف راهنمایی بفرمایید چه روشهایی را برای برطرف شدن مشکل من پیشنهاد میفرمایید. و همچنین منبع مطمئن پرسشهای شرعی که میتوانم از طریق ایمیل بپرسم کجاست. لطفا برای دریافت جوابهام منو به جای دیگه ارجاع ندید و به نحوی پاسخ را برایم تهیه کنید و لطفاً برایم ایمیل کنید. از شما ممنونم.

 

الحمدلله،

خدای متعال را سپاسگذاریم که شما برادر گرامی نعمت هدایت را بدست آوردید، پس بر شما واجب است که شبانه روز خدای متعال را بخاطر این نعمت بزرگ شاکر باشید، خدای متعال شما را بر مسیر صحیح و سنت نبوی محفوظ بدارد و از شر شیاطین جن و انس و دشمنان و کینه ورزان در امان بدارد.

اما بدون شک و تردید با قدم گذاشتن در این مسیر، شیطان می کوشد تا شما را به سابق و حتی بدتر از آن بازگرداند، از اینرو می کوشد تا موانع و سختیهای زیادی را بر سر راه شما قرار دهد تا شما را خسته یا مایوس گرداند، پس مراقب این مرحله حساس باشید و با استعانت از خدای متعال و توکل به او و با اتخاذ اسباب شرعی، به مقابله با شیطان رفته و امید داشته باشید که هرکس در راه خدا گام بردارد و در نیتش صادق باشد، خدای متعال وی را رها نخواهد کرد، چنانکه می فرماید: «وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ» (عنکبوت 69).

یعنی: و آنها که در راه ما (با خلوص نیّت) تلاش کنند، قطعاً به راه‏های خود، هدایتشان خواهیم کرد؛ و خداوند با نیکوکاران است.

و انشاءالله به مرور سختیها تمام شده و شما به آزادی بیشتری بتوانید دین و عقیده خود را بروز دهید.

خدای متعال می فرماید: «أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَکُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ * وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیَعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ» (عنکبوت 2-3).

یعنی: آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: «ایمان آوردیم»، به حال خود رها می‏شوند و آزمایش نخواهند شد؟! ما کسانی را که پیش از آنان بودند آزمودیم (و اینها را نیز امتحان می‏کنیم)؛ باید علم خدا درباره کسانی که راست می‏گویند و کسانی که دروغ می‏گویند تحقق یابد!

و می فرماید: «وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ». (بقره 155). یعنی: قطعاً همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهش در مالها و جانها و میوه‏ها، آزمایش می‏کنیم؛ و بشارت ده به استقامت‏کنندگان!

و از طرف دیگر نیز فرمود: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» (شرح 6).

یعنی: (آری) مسلّماً با (هر) سختی آسانی است.

پس در حال حاضر بر شما واجب است به خدا توکل کنید و با تدابیر حکیمانه و عاقلانه جلو بروید و با دیگران مناظره یا مجادله نکنید مگر آنکه ظرفیت و استعداد لازم را داشته باشند، و نباید از تقیه استفاده نمائید زیرا تقیه در سنت نبوی وجود نداشته است.

 

اما در مورد نمازهایتان؛

لازمست بدانیم که نماز قدر بسیار بزرگی در میان عبادات و در اسلام دارد، تا جائیکه پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: ‏«رأس الامر الاسلام، و عموده الصلاة، و ذروة سنامه الجهاد فی سبیل الله». صحیح ترمذی – 2616.

یعنی: «رأس کارها اسلام ‏است‌، و ستون آن نماز است‌، و بلندترین قله آن جهاد در راه خدا است‌».

و فرمودند: «أول ما یحاسب علیه العبد یوم القیامة الصلاة فإن صلحت صلح سائر عمله، وإن فسدت فسد سائر عمله». یعنی: «نخستین چیزی ‌که انسان در روز قیامت بر آن باز خواست خواهد شد، نماز است‌، اگر کار آن درست باشد، دیگر کارهایش نیز درست است‌، و اگر کار آن تباه گردد، دیگر کارهایش نیز تباه می‌گردد». طبرانی آنرا روایت‌ کرده است‌.

پس بر هر مسلمانی واجب و ضروری است تا این عبادت بزرگ را به بهترین شکل و بر وجه صحیح اداء کند تا این فریضه الهی را انجام داده باشد، و فراموش نکنیم که این عبادت باید در وقت خود انجام شود، یعنی همانطور که جایز نیست نماز را زودتر از وقت خود اداء نمود، به همان ترتیب نیز جایز نیست که نماز را از وقت مقرر خود به تاخیر انداخت، پس نماز ظهر باید در وقت مقرر خود خوانده شود و نماز عصر نیز در وقت مشخص خود و سایر نمازها همگی در وقت و محدوده ای که شریعت مقرر فرموده است اداء شوند، چنانکه خدای متعال می فرمایند:

«إِنَّ الصَّلَاةَ کَانَتْ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ کِتَابًا مَوْقُوتًا» (النساء/103‏).

یعنی: همانا نماز بر مومنان فرضی است که باید در اوقاتی معین خوانده شود.

پس این آیه مبین فرضیت نماز است و اینکه نماز دارای وقتی است که به جز در آن وقت صحیح نیست خوانده شود، و وقت نماز اوقاتی است که نزد مسلمین ثابت و مقرر است، و کوچک و بزرگ ، و عالم و جاهل آن را می دانند.

و از ابن مسعود رضی الله عنه روایت شده که گفت: می‏گوید: از پیامبر صلی الله علیه وسلم سؤال کردم: کدام عمل، نزد الله پسندیده‏تر است؟ فرمود: «الصَّلاةُ عَلَی وَقْتِهَا». (بخاری:527)

یعنی: «نمازی که در وقت خودش، خوانده شود».

اللخصوص هر مسلمانی باید در نماز عصر تلاش بیشتری کند، زیرا خدای متعال در مورد آن می فرماید: « حَافِظُوا عَلَی الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَی وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِینَ» (البقرة/238).

یعنی: بر ادای نمازها و بویژه نماز میانه محافظت کنید، و فروتنانه برای خدا بایستید.

و منظور از صلاة الوسطی یا نماز میانه، نماز عصر است، زیرا قبل‌ از آن، دو نماز و بعد از آن‌ نیز دو نماز وجود دارد و لذا این‌ نماز در میانه‌ نمازهای‌ پنج‌گانه‌ قرار دارد.

و حتی پیامبر صلی الله علیه وسلم در مورد ادای بموقع نماز عصر فرمودند: «الَّذِی تَفُوتُهُ صَلاةُ الْعَصْرِ کَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلُهُ وَمَالُهُ». (بخاری:552)

یعنی: «کسی که نماز عصرش  فوت گردد، مانند این است که اهل ومالش را از دست داده باشد».

و روایت است که بریده رضی الله عنه در یک روز ابری، فرمود: نماز عصر را زود بخوانید زیرا رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «مَنْ تَرَکَ صَلاةَ الْعَصْرِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ». (بخاری:553)

یعنی : «هرکس، نماز عصر را ترک نماید، تمام اعمال نیک اش از  بین می‏رود».

خلاصه اینکه به همان اندازه که ادای نماز اهمیت دارد، به همان اندازه هم اهمیت دارد که این عبادت بزرگ در وقت مقرر خود خوانده شود تا این تکلیف بزرگ درست و صحیح انجام گیرد و شخص مسلمان در سرای قیامت از مجازات سهل انگاری در ادای وظایفش خلاص شود.

پس شما ای برادر گرامی که اکنون خدای متعال به شما لطف هدایت عنایت فرموده است، از این به بعد باید تمام تلاش خود را مصروف کنید و صادقانه و خالصانه در راه حل مشکل خود گام بردارید و سعی نمائید تمامی نمازهایتان را در وقت مقرر خود بخوانید، و برای انجام این عبادت نباید مسائلی از قبیل شرم و یا سرزنش دیگران را سبب تاخیر در نمازتان کنید، و بخواهید که بعدا آنرا قضاء کنید، زیرا چیزی بعنوان قضای نماز وجود ندارد جز در دو حالت:

1- کسی خواب بماند و بعد که بیدار شد متوجه می شود که وقت نماز تمام شده

2- کسی که آنقدر مشغله ی فکری داشته که یادش نبوده وقت نماز شده تا آنکه وقت آن تمام می شود.

زیرا پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است: «من نسی صلاة أو نام عنها فکفارتها أن یصلیها إذا ذکرها» (صحیح مسلم : 684- 315/477/1).

یعنی: «هر کس نمازی را فراموش کند، یا به خواب برود و نمازش را نخواند، کفاره آن این است که هرگاه به یادش آمد آن را بخواند».

فقط در این دو حالت جایز است که کسی نمازش را در غیر وقت خود بخواند، غیر از این دو مورد جایز نیست و اگر کسی در غیر این دو مورد نمازش را در وقت دیگری بخوانند مانند آنست که نمازش را عمدا ترک کرده باشد.

اما چنانکه کسی در شرایط اضطراری قرار بگیرد و با آنکه تلاش مسرانه و صادقانه ای در خواندن بموقع نمازهایش بکند اما با موانع سخت و شدیدی مواجه شد، در اینحالت است که شریعت رخصتی قرار داده است تا بندگانش را یاری کند تا آنها در انجام تکالیفشان به مشقت طاقت فرسایی نیافتند. در این شرایط اضطراری می توان بین دو نماز را جمع نمود؛ مثلا می توان نماز ظهر را با عصر یکجا با هم بخوانید، که یا نماز عصر را زودتر از وقت خود و همراه با نماز ظهر بخوانید و یا آنکه نماز ظهر را در وقت نماز عصر و با آن نماز یکجا بخوانید.

دلیل این رخصت هم حدیثی از ابن عباس رضی الله عنه است که گفت: «جمع رسول الله صلی الله علیه وسلم بین الظهر و العصر و المغرب و العشاء بالمدینة فی غیر خوف و لامطر قیل لابن عباس، ما أراد إلی ذلک؟ قال : أراد أن لایحرج أمته». مسلم (705).

یعنی: «پیامبر صلی الله علیه وسلم در مدینه در غیر ترس و باران نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را باهم جمع کرد. به ابن عباس گفته شد : چرا این کار را کرد؟ گفت: خواست امتش را سختی نیافتد».

امام نووی رحمه الله در شرح حدیث فوق مسلم (219/5) می گوید:

«جماعتی از علما بر این نظرهستند که جمع در حضر هنگام ضرورت برای کسی که آنرا به عادت تبدیل نکند، جایز است. و این قول ابن سیرین و اشهب از اصحاب مالک است، همچنین این رأی را خطابی از قفال و شاشی کبیر از اصحاب شافعی از ابواسحاق مروزی از جماعتی از اصحاب حدیث نقل کرده‌اند و ابن منذر هم آنرا ترجیح داده است. ظاهر قول ابن عباس هم که گفته است : (أراد أن لایحرج أمته) و جواز آنرا به بیماری و غیره نسبت نداد، این نظریه را تأیید می‌کند. والله أعلم»

پس باید توجه نمود که نباید جمع کردن بین دو نماز به یک عادت تبدیل شود، و اگر قرار باشد شما برای همیشه نماز عصر را با ظهر جمع کنید، این امر جایز نیست، بلکه تنها در مواقعی که در شرایط اضطراری می افتید جایز است که بین دو نماز را با هم جمع کنید.

با این توضیحات؛ به شما می گویئم: اگر شما در سرکار و در مکانی که کار می کنید نمازخانه ای وجود دارد، و یا هر مکان پاک دیگری؛ باید نماز خود را سر وقت اداء کنید و نباید بخاطر شرم یا سرزنش دیگران و یا ترس از بروز عقیده نمازتان را ترک کنید یا فوت نمائید، زیرا همانطور که گفته شد چیزی بعنوان قضای نماز نداریم مگر در دوحالتی که فوقا ذکر شد..

اما چنانکه می ترسید که بروز عقیده و روش نماز خواندنتان، شما را در موقعیت خطرناکی قرار می دهد تا جائیکه ممکن است بخاطر آن در خطر جانی یا خطر بزرگ دیگری قرار بگیرد، و این ترس تنها محدود به سرزنش دیگران و یا تهدیدهای غیر عملی نیست، در آنصورت می توانید از رخصت جمع بین دو نماز استفاده کنید که بصورت زیر برای شما شرح می دهیم:

1- معمولا کارمندان در وقت نماز ظهر در سر کار هستند، از اینرو شما می توانید نماز ظهر را به خانه ببرید و در آنجا بخوانید، زیرا وقت نماز ظهر از هنگام زوال خورشید از وسط آسمان است تا اندکی قبل از اول نماز عصر که ممکن است دو الی سه ساعت طول بکشد.

2- اگر تا وقت نماز عصر هنوز بر سر کار هستید، در آنصورت می توانید نماز ظهر را با نماز عصر در منزل بصورت جمع تاخیر بخوانید، مثلا فرض می کنیم که نماز عصر از ساعت 4 تا 7 بعدازظهر فرصت دارد و ساعت 7 به بعد نماز مغرب است، و شما ساعت 6 در منزل هستید، در اینحالت چون هنوز وقت نماز عصر باقی مانده است می توانید نماز ظهر را بصورت جمع تاخیر همراه با نماز عصر بخوانید، یعنی ابتدا وضو بگیرید و سپس چهار رکعت نماز ظهر بخوانید و آنگاه بلند شده و چهار رکعت دیگر بعنوان نماز عصر بخوانید، بدین ترتیب مشکل نماز ظهر حل می شود.

اگر در وقت نماز عصر بر سر کار بودید ولی در محدوده نماز ظهر در منزل بودید، می توانید نماز عصر را همراه نماز ظهر بصورت جمع تقدیم بخوانید، همچین در مورد نماز مغرب و عشاء نیز می توانید آندو را – در صورت شرایط اضطراری – جمع کنید، اما تنها در صورت نهایت ضرورت می توانید از جمع کردن بین دو نماز استفاده کنید، چه در اینمورد و چه در موارد دیگر زندگی، ولی هرگاه توانستید اوقات نماز را سر وقت بخوانید باید حتما انرا انجام دهید.

و برای یادگیری نماز و وضو و دیگر احکام فقهی، لطفا کتاب "مختصر فقه از کتاب و سنت" را از سایت نوار اسلام ( (IslamTape.Comدانلود کنید و کافیست تا به بخشهای مربوطه مراجعه نمائید و هرجا مشکلی داشتید بپرسید.

همچنین میتوانید از این سایت (islampp.com) معلومات مفیدی از منهج اهل سنت کسب کنید.

نکته مهم دیگر: سعی کنید توحید را بیاموزید و از خرافات و شرک قبور و غیره خود را خلاص کنید، زیرا مهمترین بلای جان تشیع، همین شرک و خرافات است.

و شما می توانید در منزل کتابهای توحیدی بخوانید و به سخنرانی علمای معتبر و عقیده سالم گوش فرا دهید، و نمازهایتان را در منزل بصورت جماعت بخوانید و برای نماز جمعه سعی کنید نزد همفکران خود رفته و با هم نماز جمعه برپا کنید.

 

نکته مهم دیگر اینکه: فراموش نکنیم که حفظ دین و عقیده از هرآنچه که در دنیاست مهمتر و با ارزشتر است، چنانکه هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه وسلم و یارانش در شهر مکه تحت فشار بودند و در انجام تکالیف شرعی خود با مشکلات زیادی مواجه بودند، خدای متعال به آنها امر فرمود تا برای حفظ دینشان ترک دیار کرده و به مدینه روند، و آنها نیز از مال و منال خود دست کشیدند و به شهر دیگری هجرت کردند و خدای متعال آنها را بخاطر این هجرت ستود و پاداش بزرگی برایشان وعده داد چنانکه فرمود:

«َالَّذِینَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِیَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِی سَبِیلِی وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّن عِندِ اللّهِ وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ» (آل عمران 195).

یعنی: آنها که در راه خدا هجرت کردند، و از خانه‏های خود بیرون رانده شدند و در راه من آزار دیدند، و جنگ کردند و کشته شدند، بیقین گناهانشان را می‏بخشم؛ و آنها را در باغهای بهشتی، که از زیر درختانش نهرها جاری است، وارد می‏کنم. این پاداشی است از طرف خداوند؛ و بهترین پاداشها نزد پروردگار است.

پس بر ما و شما نیز واجب می شود که هرگاه در بروز عقاید و انجام احکام و تکالیف دینی خود با مشکل جدی مواجه شدیم بگونه ایکه نتوانیم تکالیف دینیمان را بنحو درستی انجام دهیم و این امر طولانی شود، در آنصورت هجرت بر ما واجب می شود و باید بخاطر حفظ دین و آخرت خود از مال دنیا و مادیات دست بکشیم چرا که اینهم یک آزمایش است.

 پس اگر در شهر خود همچنان نتوانستید احکام دین خود را اجرا کنید و فشارها بر شما زیاد گشت، بنا به آیه زیر باید هجرت کنید و به مکانی بروید که این مشکلات نباشند یا کمتر باشند، و نگران نباشید و خدای متعال همواره باشماست.

«إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلآئِکَةُ ظَالِمِی أَنْفُسِهِمْ قَالُواْ فِیمَ کُنتُمْ قَالُواْ کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الأَرْضِ قَالْوَاْ أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِیهَا فَأُوْلَئِکَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءتْ مَصِیرًا * إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ لاَ یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً وَلاَ یَهْتَدُونَ سَبِیلاً * فَأُوْلَئِکَ عَسَی اللّهُ أَن یَعْفُوَ عَنْهُمْ وَکَانَ اللّهُ عَفُوًّا غَفُورًا» (نساء 97-99).

یعنی: کسانی که فرشتگان (قبض ارواح)، روح آنها را گرفتند در حالی که به خویشتن ستم کرده بودند، به آنها گفتند: «شما در چه حالی بودید؟ (و چرا با اینکه مسلمان بودید، در صفِ کفّار جای داشتید؟!)» گفتند: «ما در سرزمین خود، تحت فشار و مستضعف بودیم.» آنها [فرشتگان‏] گفتند: «مگر سرزمین خدا، پهناور نبود که مهاجرت کنید؟!» آنها (عذری نداشتند، و) جایگاهشان دوزخ است، و سرانجام بدی دارند. مگر مردان و زنان و کودکان ناتوانی که هیچ  چاره ای نیابند و به هیچ  جا راه نبرند. ممکن است خداوند، آنها را مورد عفو قرار دهد؛ و خداوند، عفو کننده و آمرزنده است.

ولی اگر بنا به عجز و ناتوانی نتوانستید هجرت کنید، پس توصیه می کنیم که دنبال شغل دیگری بگردید بگونه ایکه بتوانید هم واجبات دینی و هم کارتان را هر دو انجام دهد و جانب دنیایی خود را بر جانب آخرت ترجیح ندهید، چرا که طریق کسب مال محدود به شغل خاصی نیست، و مسلمان نباید وجهی از وجوه کسب مال حلال را که در آن می تواند علاوه بر کارش، فرائضی را که خدا بر او واجب کرده به اذن الله تعالی انجام دهد، از خود دریغ بدارد، و خداوند متعال می فرماید: «وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا * وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْرًا» (طلاق 2-3).

یعنی: و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می‏کند، و او را از جایی که گمان ندارد روزی می‏دهد؛ و هر کس بر خدا توکل کند، کفایت امرش را می‏کند؛ خداوند فرمان خود را به انجام می‏رساند؛ و خدا برای هر چیزی اندازه‏ای قرار داده است.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت IslamPP.Com

 

نصیحت و حکمت

قال الحسن: «ضحک المؤمن غفلة من قلبه». وقال: «کثرة الضحک تمیت القلب».

امام حسن بصری رحمه الله فرمودند: «خنده ی (زیاد) مؤمن، غفلتی از قلبش است».

و فرمود: «خنده ی زیاد قلب را می میراند».

الحلیة الأولیاء؛ أبی نعیم اصفهانی

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.