آیا احادیث آحاد مفید ظن هستند یا یقین؟ ایا احادیث شامل وحی الهی می شوند؟
آیا احادیث آحاد مفید ظن هستند یا یقین؟ ایا احادیث شامل وحی الهی می شوند؟ موضوع: علوم حدیث تاریخ انتشار: 2013-07-31 | بازدید: 1107

آیا این حرف درست است که احادیث کلا ظن و گمان می بخشد و نمی توان گفت صد درصد می باشد؟ آیا حدیث متواتر 12 تا می باشد؟ آیاحدیث وحی نمی باشد که بعضیها می گویند علماء اجماع دارند که وحی نبوده بلکه کلام پیامبرخداعلیه سلام بوده .

لطفا بادلیل قرآن آن را ثابت کنید چونکه در کردستان کسانی هستند طبق رای خود حرف می زنند بلکه بادیدن آیات به خود بیایند.

 

الحمدلله،

ظاهرا این افراد باید از پیروان مکتب احمد مفتی زاده باشند، آنها حجیت احادیث را همانند آیات قرآن قبول دارند، البته تنها بر روی کاغذ! اما در عمل به احادیث رجوع نمی کنند، زیرا در صحت آنها شک و تردید دارند و مدام این مسئله را بین مردم پخش می کنند که احادیث فعلی باید دوباره بازبینی شوند و تنها شخصی که صلاحیت بازبینی آن احادیث را دارد همان احمد مفتی زاده است که ایشان هم فوت کردند! با این حساب چون کسی پیدا نمی شود که احادیث را برای آنها مورد بررسی قرار دهد، بنابراین – بجز چند حدیث انگشت شمار - عملا احادیث را کنار گذاشته اند.

اما اینکه احادیث ظنی هستند یا قطعی؟ باید گفت: بر طبق رأی راجح؛ هیچگونه اختلافی در اینکه هر دو نوع متواتر لفظی و معنایی موجب قطع و یقین هستند وجود ندارد، بر خلاف احادیث آحاد که در مورد آنها گفته می شود: «الآحاد یفید العلم النظری»؛ یعنی احادیث آحاد محل بحث و نظر هستند و صحت آنها یقینی نیست و ممکن است صحیح یاحسن یا ضعیف باشند، و لازم است در مورد سند و متن آنها نظر شود مبادا حدیث ضعیف باشد، اما چنانکه پس از بحث و بررسی در سند و رجال و متن حدیث ثابت گردید که حدیث صحیح ( یا حسن) است؛ در آنصورت بمانند متواتر افاده ی یقین و عمل می رسانند و باید به مدلول آنها عمل شوند یا تصدیق گردند. البته اهل حدیث در مورد قطعی یا ظنی بودن آحاد اختلاف دارند؛ اما بیشتر ائمه ی حدیث بر قطعیت آنها (پس از اثبات صحت یا حسن بودن حدیث) معتقد هستند و گویند حدیث آحادی که خواه شیخین یا غیر آنها روایت کرده باشند که به درجه ی صحت یا حسن رسیده اند بمانند متواتر قطع و یقین را می رسانند چه در احکام و چه در عقاید. و بعضی گفته اند که احادیث آحاد نیز – چنانکه قرائنی داشته باشند – قطعی هستند، منظور از قرائن مانند اینکه حدیثی در صحیحین آمده باشد، البته علمای ظاهریه – مانند امام ابن حزم – معتقد هستند که حدیث آحاد همواره قطعی است مگر آنکه ضعیف باشد، ولی بعضی از علما گفته اند: احادیث آحاد ظنی الثبوت هستند. اما با این حال هیچکدام از علمای اسلام نگفته اند که چون احادیث آحاد ظنی الثبوت هستند، پس قابل استدلال و حجت نیستند! بلکه امت اسلام بر این مسئله توافق دارند که احادیث صحیح بمانند قرآن حجت می باشند و ما در فتوای (5851) درباره حجیت احادیث سخن راندیم. و حتی علمای اسلام اتفاق دارند که بعد از کتاب الله، دو کتاب بخاری و مسلم صحیح ترین کتب هستند، و مشهور است که امام الحرمین فرموده اند: ‏«اگر کسی به طلاق زنش سوگند یاد کند که آنچه در دو کتاب بخاری ومسلم هستند که ‏حکم به ‏صحت آن داده اند، جزو فرموده ی پیامبر صلی الله علیه وسلم است، پس طلاق او ‏واقع نشده و سوگندش ‏نشکسته است، چون ‏علمای اسلام بر صحت احادیث آنها اجماع ‏کرده اند». ابن صلاح در «صیانة صحیح مسلم» (ص/86). ‏و شیخ الاسلام ابن تیمیه می گوید: «در زیر گستره ی آسمان، کتابی صحیح تر از ‏بخاری و مسلم بعد از ‏قرآن وجود ندارد». (مجموع الفتاوی، 18/74).‏

یعنی احادیث دو کتاب بخاری و مسلم آنقدر قابل اعتماد و مطمئن هستند که کمتر کسی به خود جرات داده که به بررسی کتاب آنها بپردازد، زیرا شکی در صحت آنها نداشتند.

و در مورد احادیث متواتر؛ اگر منظور شما تعداد اسناد حدیث متواتر است، باید گفت که: عدد مشخصی ندارند، بلکه باید در هر طبقه از روات حدیث، تعداد کثیری از راویان آنرا روایت کرده باشند، البته بعضی از علما حداقلی برای آن گذاشته اند، مثلا حداقل 10 نفر در هر طبقه (صحابی ، تابعی، تابع تابعی و ..). به (4673) مراجعه کنید.

اما اگر منظور شما تعداد کل احادیث متواتر باشد، باید گفت که: تعداد احادیث متواتر بسیار زیاد هستند و آنچنانکه گفته شده (12 عدد) هستند! این سخن نادرست و دلیل بر بی اطلاعی گوینده است، بلکه بسیار بیشتر از این اعداد است، ولی در مقابل احادیث آحاد، کمتر هستند.

و احادیث – در معنای خود – شامل وحی هستند، یعنی معناً مورد تایید وحی هستند، یعنی معنای آن احادیث مورد تایید الله متعال هستند، چنانکه می فرماید: « وَمَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَی * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی». یعنی: و (محمد) هرگز از روی هوای نفس سخن نمی‏گوید! آنچه می‏گوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!

پس هر چند که احادیث کلام رسول خدا صلی الله علیه وسلم است، ولی کلام پیامبر صلی الله علیه وسلم با کلام دیگر انسانها متفاوت است؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم – هر مسئله ای را که وجه شرعی داشته باشد – و در مورد آن سخن بگوید، قطعا از جانب وحی حمایت می شود و نمی تواند سرخود چیزی را بعنوان دین به مردم ابلاغ کند و خدای متعال نیز چیزی نگوید! پس هرآنچه که در چهارچوب شریعت و دین گفته اند، بنوعی مورد تایید وحی الهی است. بنابراین (از لحاظ تشریعی) تفاوتی بین کلام الله و کلام رسولش صلی الله علیه وسلم وجود ندارد و لذا مسلمانان همگی اجماع دارند بر اینکه تفاوتی بین قرآن و احادیث (صحیح) در تشریع احکام نیست.

در این مورد توصیه می شود که به فتوای (6432) مراجعه کنید.

همچنین اگر به مقدمه کتاب  "مصطلح الحدیث" مراجعه کنید، دلایل بیشتری را در مورد حجیت احادیث و پاسخ به شبهات وارده خواهید یافت، علاوه بر آن، تعریف حدیث متواتر و مبحث قطعی یا ظنی بودن احادیث آحاد نیز گنجانده شده است، پس آن کتاب را دانلود و با حوصله مطالعه کنید.

و در انتهاء لازم به ذکر است که همنشینی و مجالست با اهل بدعت و از جمله کسانی که حجیت احادیث را انکار می کنند، جایز نیست و باید آنها را مطرود کرد و دیگران را نیز از خطر فکری آنها برحذر داشت.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت IslamPP.Com

 

نصیحت و حکمت

 

به خودت اعتماد داشته باشد زمانی که می گویند:

 

"بیچاره چیزی جز الله ندارد"

لبخند بزن

بلکه آنان بیچاره اند ...

زیرا هرکس که الله را داشته باشد .... همه چیز را دارد...

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.