آیا حدیثی که می گوید: 15 گناه بر تارک نماز است، صحیح است؟
آیا حدیثی که می گوید: 15 گناه بر تارک نماز است، صحیح است؟ موضوع: حدیث نبوی تاریخ انتشار: 2013-07-31 | بازدید: 1307

15 گناهی که بر شخص بی نماز نازل میگردد که 6 آنرا در دنیا 3 انرا در جان کندن 3 در قبر و 3 دیگر انرا در روز محشر میبیند کدام ها اند؟

 

الحمدلله،

حدیثی که در این باره وارد شده که می گوید: «من تهاون فی الصلاة عاقبه الله بخمسة عشر عقوبة: ستة منها فی الدنیا، وثلاثة عند الموت، وثلاثة فی القبر، وثلاثة عند خروجه من القبر ، أما التی تصیبه فی الدنیا فهی :1 - ینزع الله البرکة من عمره .2 - یمسح الله سیم الصالحین من وجهه .3 - کل عمل لا یؤجر علیه من الله .4 - لا یرفع الله له دعاءً إلی السماء .5 - تمقته الخلائق فی دار الدنیا .6 - لیس له حظ فی دعاء الصالحین .وأما التی تصیبه عند الموت فهی :1 - أنه یموت ذلیلاً .2 - أنه یموت جائعاً .3 - أنه یموت عطشاناً لو سقی میاه بحار الدنیا ما روی من عطشه. وأما التی تصیبه فی قبره فهی :1 - یضیق الله علیه قبره ویعصره حتی تختلف ضلوعه .- یدق الله علیه فی قبره ناراً فی جمرها .3 - یسلط الله علیه ثعبان یسمی الشجاع الأقرع یضربه علی ترک صلاة الصبح من الصبح إلی الظهر . وعلی تضییع صلاة الظهر من الظهر إلی العصر . وهکذا کلما ضربه یغوص فی الأرض سبعون ذراعاً .وأما التی تصیبه یوم القیامة فهی :1 - یسلط الله علیه من یسحبه علی وجهه إلی نار جهنم.2 - ینظر الله تعالی إلیه بعین الغضب وقت الحساب فیقع لحم وجهه .3 - یحاسبه الله عز وجل حساباً شدیداً ما علیه من مزید ویأمر الله به إلی النار وبئس القرار».

یعنی: «هرکس نسبت به ادای نماز سستی و کوتاهی کند، الله متعال با پانزده عقوبت وی را مجازات می گرداند، که شش عقوبت آن در دنیا رخ می دهد، و سه تا در وقت مرگ، و سه تا در قبر، و سه تا در وقت خارج شدنش از قبر (در روز قیامت):

مجازاتی که در دنیا بر وی می رسد:

1- خدای متعال برکت را از عمر و زندگیش محو می کند.

2- خداوند علامت و سیمای صالحین از صورتش می زداید.

3- خداوند بخاطر اعماش به وی اجر و پاداش نمی دهد.

4- خداوند دعایش را به آسمان نمی رساند (دعایش مستجاب نخواهد شد).

5- تمامی مخلوقات روی زمین از او متنفر (و دشمنش) خواهند شد.

6- خداوند دعای مومنان را شامل حالش نخواهد کرد.

و مجازاتهایی که در هنگام مرگ نصیبش می شود:

1- با ذلیلی می میرد.

2- با گرسنگی می میرد.

3- با تشنگی می میرد، و اگر از تمامی آبهای دنیا بنوشد، تشنگیش برطرف نخواهد شد.

و مجازاتهایی که در قبر به وی می رسد:

1- خداوند قبر را بر وی تنگ کرده و می فشارد، تا آنکه استخوان پهلویش درهم می پیچد.

2- خداوند در قبرش آتشی برمی افروزد.

3- مار بزرگی را بر وی مسلط می گرداند که به وی مار بی موی (کچل) گویند و وی را بخاطر ترک نماز صبح، از وقت صبح تا ظهر می کوبد، و بخاطر ترک نماز ظهر، وی را از وقت ظهر تا عصر می کوبد، و همینطور سایر نمازهایش به همینگونه وی را می زند، و با هر ضربه ای که به او وارد می کند وی را هفتاد ذراع (35 متر) به عمق زمین داخل می گرداند.

و اما عقوابت وی در روز قیامت:

1- کسی را بر وی مسلط می گرداند که صورتش را به سوی آتش جهنم می کشد.

2- خدای متعال در وقت حساب و کتاب با چشم غضب به وی نگاه می کند که بخاطر آن گوشت صورتش بر خواهد افتاد.

3- خداوند عزوجل وی را به شدت و تندی محاسبه خواهد کرد و امر می کند که او را به جنهم ببرند که براستی جایگاه بدی است».

این حدیث – با تمام الفاظ مشابه آن - دروغ و ساختگی است، بنابراین نباید آن حدیث را برای مردم در خطبه ها و مواعظ و یا نوشته ها بازگو نمود مگر آنکه دروغ بودن آنرا برای مخاطب یادآور شد، و پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: «إِنَّ کَذِبًا عَلَیَّ لَیْسَ کَکَذِبٍ عَلَی أَحَدٍ، فَمَنْ کَذَبَ عَلَیَّ مُتَعَمِّدًا فَلْیَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ». روایت مسلم.

یعنی: دروغ نسبت دادن به من مانند دروغ نسبت دادن به هیچ کسی نیست، پس هر کسی به عمد به من دروغی نسبت دهد باید جهنم را بعنوان جایگاه برای خود مهیا بداند.

و فرمود: «من حدث عنی بحدیث یری أنه کذب فهو أحد الکاذبین».

یعنی: هر کس از من حدیثی روایت کند و بداند که آن دروغ است، پس او نیز یکی از جاعلان و دروغگویان  است. مسلم در مقدمه ی صحیح خود روایت کرده است.

حافظ ذهبی در کتاب " میزان الاعتدال" و همچنین حافظ ابن حجر به موضوع بودن و کذب حدیث فوق اشاره کرده اند. حافظ ابن حجر در کتابش "لسان المیزان" گفته: «و این از روایات باطل اصحاب طرق (یعنی صوفیها) است».

شیخ عبدالعزیز ابن باز رحمه الله درباره این حدیث گفته: «حدیثی که صاحب نشریه درباره عقوبت تارک نماز آنرا به رسول خدا صلی الله علیه وسلم نسبت داده که با پانزده عقوبت مجازات می شود، این حدیث جزو احادیث باطل و ساخته شده بر زبان پیامبر صلی الله علیه وسلم است، چنانکه جمعی از حفاظ از جمله حافظ ذهبی در "میزان الاعتدال" و حافظ ابن حجر رحمه الله به دروغ بودن آن تصریح کرده اند». مجلة " البحوث الإسلامیة " ( 22 / 329 ) ‏و "فتاوی نور علی الدرب" (6/103).‏

همچنین ‏علمای "اللجنة الدائمة " در شماره فتوی (8689) به دروغ بودن حدیث مذکور تصریح نموده اند.

 ‏و علامه ابن عثیمین نیز چنین گفته: «این حدیث موضوع است و به دروغ بر پیامبر صلی الله علیه وسلم نسبت داده شده، و برای هیچکس جایز نیست که آن حدیث را منتشر کند مگر آنکه به دروغ بودن آن اشاره کند تا مردم به آن آگاه شوند». ‏" فتاوی الشیخ الصادرة من مرکز الدعوة بعنیزة " ( 1 / 6 ) و مجموع فتاوی ابن عثیمین (75/12).‏

بنابراین نباید این حدیث را در بین مردم منتشر نمود، و شایسته است بجای استناد به روایات دروغین از آیات قرآن و احادیث صحیح نبوی استناد کرد، چنانکه می فرماید:

« فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ یَلْقَوْنَ غَیًّا» (مریم 59).

یعنی: امّا پس از آنان، فرزندان ناشایسته‏ای روی کار آمدند که نماز را تباه کردند، و از شهوات پیروی نمودند؛ و بزودی (مجازات) گمراهی خود را خواهند دید.

و فرمود: « فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ * الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ» (ماعون 4-5).

یعنی: پس وای بر نمازگزارانی که در نماز خود سهل‏انگاری می‏کنند.

و فرمود: « إِلَّا أَصْحَابَ الْیَمِینِ * فِی جَنَّاتٍ یَتَسَاءلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِینَ * مَا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ * قَالُوا لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ» (مدثر 41-43).

یعنی: مگر «اصحاب یمین» (که نامه اعمالشان را به نشانه ایمان و تقوایشان به دست راستشان می‏دهند)!آنها در باغهای بهشتند، و از مجرمان سؤال می‏کنند: چه چیز شما را به دوزخ وارد ساخت؟!» می‏گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم».

و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : «إن بین الرجل و بین الشرک و الکفر ترک الصلاة».

یعنی: «حد فاصل میان انسان و شرک و کفر ترک نماز است». مسلم (82).

و می‌فرمود: «إن أول ما یحاسب به العبد المسلم یوم القیامة الصلاة المکتوبة». ابن ماجه (1425).

یعنی: «اولین چیزی که بنده‌ی مسلمان در روز قیامت از آن محاسبه می‌شود، نماز فرض است».

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت IslamPP.Com

 

نصیحت و حکمت

 

سپاس الله تعالی

 

فقیه محدث ابومطرف عبدالملک بن مروان القَنَازعی قرطبی مؤلف "تفسیر الموطأ" متوفی 413 هـ می فرماید:

"در مصر بودم و در نماز عید با مردم شرکت کردم. همه به سوی آنچه که آماده کرده بودند رفتند و من به سوی رود نیل به راه افتادم. با خود چیزی برای خوردن جز باقی مانده ی ترمسی که در خرقه ام بود، نداشتم. بر ساحل نشستم و شروع به خوردن آن کردم و پوسته هایش را به مکانی می انداختم.

با خود گفتم:

امروز که در مصر، عید است آیا کسی با حالی بدتر از حال من هم یافت می شود؟!

چیزی نگذشت که سرم را بلند کرده و به جلو خود نگاه کردم، مردی را دیدم که پوسته های ترمسی را که در آنجا انداخته بودم را بر می داشت و می خورد!

پس دانستم که آن هشداری است از سوی الله عزوجل.! پس او را سپاس گفتم.

 

[به نقل از کتاب "المغرب فی حلی المغرب" تألیف: لابن سعید المغربی الأندلسی متوفی 685 هـ، 1 – 171].

 

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.