آیا بهشت هم اکنون وجود دارد؟
آیا بهشت هم اکنون وجود دارد؟ موضوع: بهشت و جهنم تاریخ انتشار: 2013-08-01 | بازدید: 1141

آیا بهشت هم اکنون وجود دارد؟

 

الحمدلله،

آری، هم بهشت و هم جهنم هم اکنون وجود دارند چون قبلا خلق شده اند.

امام طحاوی می‌گوید: «بهشت و دوزخ آفریده شده‌اند. آن دو فنا ناپذیر هستند و هرگز از بین نمی‌روند. خداوند بهشت و دوزخ را پیش از آفریدن انسانها خلق نموده‌ و برای هر کدام نیز یار و یاورانی را آفریده است. هر کس را بهشت می‌برد، از لطف و فضل او است و هر کس را به دوزخ می‌برد عدل و انصاف او است»

محمد بن حنفی شارح عقیده طحاویه در تفسیر مطلب فوق چنین می‌فرماید: «ان الجنة و النار مخلوقتان» تمام اهل سنت اتفاق دارند مبنی بر اینکه بهشت و دوزخ آفریده شده‌اند و هم اکنون وجود دارند و اهل سنت همواره بر این عقیده بوده‌اند تا اینکه‌ نابغه‌ای از میان معتزله و قدریه ابراز وجود نمود و مخلوق بودن بهشت و دوزخ را انکار کرد و گفت: خداوند روز قیامت بهشت و دوزخ را می‌آفریند. اصل و عقیده باطل آنان که عبارت است از اینکه: باید خداوند چنین بکند و چنین نکند آنان را بر آن داشت که‌ بگویند: بهشت و دوزخ آفریده نشده‌اند و آنان در انجام افعال، خدا را با مخلوق خدا مقایسه کردند. پس آنان در افعال مشبّه هستند و تجهم در آنان سرایت نموده است و در عین حال معطله هستند و می‌گویند: آفریدن بهشت قبل از جزاء و پاداش بیهوده و عبث است. زیرا با این ترتیب بهشت تا مدت مدیدی عاطل و باطل می‌ماند. در نتیجه آنان (معتزله و قدریه) به‌ رد نصوصی پرداختند که مخالف این اصل باطله است که آن را برای پروردگار وضع کردند، آنان نصوص را از مفاهیم اصلی تحریف می‌کنند و کسانی را که مخالف اصل آنها هستند، گمراه و اهل بدعت می‌دانند.

شارح طحاویه بعد از بیان مبحث فوق به بیان شواهد و ادله‌ای پرداخته که از مخلوق بودن بهشت و دوزخ حکایت دارند و می‌گوید: خداوند درباره بهشت و دوزخ، چنین می‌فرماید:

« وَسَارِعُواْ إِلَی مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِینَ» آل عمران: ١٣٣ .

یعنی: «و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتی که وسعت آن، آسمانها و زمین است؛ و برای پرهیزگاران آماده شده است»

« سَابِقُوا إِلَی مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا کَعَرْضِ السَّمَاء وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِکَ فَضْلُ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ» الحدید: ٢١ .

یعنی: به پیش تازید برای رسیدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتی که پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمین است و برای کسانی که به خدا و رسولانش ایمان آورده‏اند؛ آماده شده است، این فضل خداوند است که به هر کس بخواهد می‏دهد؛ و خداوند صاحب فضل عظیم است.

« وَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِی أُعِدَّتْ لِلْکَافِرِینَ» آل عمران: ١٣١ .

یعنی: و از آتشی بپرهیزید که برای کافران آماده شده است.

« أَفَتُمَارُونَهُ عَلَی مَا یَرَی * وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَی * عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَی * عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَی» النجم: ١٢ - ١٥ .

یعنی: (آیا با او (پیامبر) درباره چیزی که دیده است، ستیزه می‌کنید؟ او که بار دیگر (در شب معراج) وی را دیده است. ‏‏ نزد سدره المنتهی. ‏‏ بهشت که منزل (و مأوای متقیان) است در کنار آن است ‏)

در حدیث آمده است که رسولالله صلی الله علیه وسلم سدرة المنتهی و در کنار آن جنت الماوی را دیده است. در داستان اسراء که بخاری و مسلم آن را از حضرت انس روایت کرده‌اند، چنین آمده است: «ثم انطلق بی جبرائیل، حتی اتی سدره المنتهی، فغشیها الوان لا ادری ما هی،‌ قال: ثم دخلت الجنة، فاذا هی جنابذ اللولو، و اذا ترابها المسک».

(بعد جبرئیل مرا برد تا به سدره المنتهی رسید. رنگ هائی آن را پوشیده‌ بود که نمی‌دانستم آنها چه هستند؟ فرمود: بعد وارد بهشت شدم، گنبدهایی از مروارید را دیدم و خاک آن از مسک بود).

در بخاری و مسلم از عبدالله ابن عمر حدیثی دیگری آمده است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «ان احدکم اذا مات عرض علیه‌ مقعده‌ بالغداة و العشی، ان کان من اهل الجنة فمن اهل الجنة، و ان کان من اهل النار فمن اهل النار، یقال هذا مقعدک حتی یبعثک الله‌ یوم القیامة».

یعنی: (مسکن هر انسانی بعد از مردنش صبح و شام باو ارایه داده می‌شود؛ اگر بهشتی است از میان بهشت و اگر دوزخی است از میان دوزخ جای خود را خواهی دید و به او گفته می‌شود: این مسکن تو است که تا روز قیامت در آن باقی خواهی ماند).

و در حدیث براء بن عازب آمده است: «ینادی مناد من السماء: ان صدق عبدی، فافرشوه‌ من الجنة، وافتحوا له‌ بابا الی الجنة، قال: فیأتیه‌ من روحها و طیبها».

(منادی از آسمان ندا سر می‌دهد: بنده من راست می‌گوید، ‌منزلش را از فرش های بهشت مفروش کنید و دری از بهشت برایش باز کنید، آنگاه نسیم و بوی بهشت از آنجا باو می‌رسد).

در حدیث خسوف شمس که صحیح مسلم آن را از حضرت عایشه نقل کرده چنین آمده‌: «رأیت فی مقامی هذا کل شیء وعدتم به‌، حتی لقد رأیتنی آخذ قطفا من الجنة حین رأیتمونی تقدمت. و لقد رأیت النار یحطم بعضها بعضا حین رأیتمونی تأخرت».

(رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمود: از اینجا هر آنچه را که به شما وعده داده شده است مشاهده‌ کردم؛ خودم را دیدم که از میوه‌های بهشت دارم می‌چینم، و این همان لحظه‌ای بود که به جلو رفتم و آتش دوزخ را دیدم که از شدت حرارت یکدیگر را از خرد و ویران می‌کرد و این همان لحظه‌ای بود که من به عقب می‌رفتم).

در صحیح مسلم از انس رضی الله عنه روایت شده‌ است که‌ رسولالله صلی الله علیه وسلم  فرمودند: «و ایم الذی نفسی بیده‌، لو رأیتم ما رأیت، لضحکتم قلیلا و بکیتم کثیرا. قالوا: و ما رأیت یا رسولالله‌؟ قال: رأیت الجنة و النار»

یعنی: (سوگند به آن ذاتی که جان من در اختیار اوست، اگر شما می‌دیدید، آنچه را که من دیده‌ام، بسیار گریه می‌کردید و کمتر می‌خندیدید. اصحاب عرض کردند: یا رسولالله صلی الله علیه وسلم‌! چه را دیده‌ای؟ ‌فرمود: بهشت و دوزخ را دیدم).

در صحیح مسلم و سنن و مسانید از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده‌ است که‌ رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لما خلق الله‌ الجنة و النار، ارسل جبرائیل الی الجنة، فقال: اذهب فانظر الیها و الی ما اعددت لاهلها فیها، فذهب فنظر الیها و الی ما اعد الله‌ لاهلها فیها، فرجع فقال: و عزتک، لا یسمع بها احد الا دخلها، فامر بالجنة، فحفت بالمکاره‌، فقال: ارجع فانظر الیها و الی ما اعددت لاهلها فیها. قال: فنظر الیها، ثم رجع فقال: و عزتک، لقد خشیت ان لا یدخلها احد.

قال: ثم ارسله الی النار، قال: اذهب فانظر الیها و الی ما اعددت لأهلها فیها، قال: فنظر الیها، فاذا هی یرکب بعضها بعضا، ثم رجع فقال: و عزتک، لا یدخلها احد سمع بها، فامر بها فحفت بالشهوات، ثم قال: اذهب: فانظر الی ما اعددت لأهلها فیها، فذهب فنظر الیها، فرجع فقال: و عزتک، لقد خشیت ان لا ینجوا منها احد الا دخلها».

یعنی: (وقتی خداوند بهشت و دوزخ را آفرید، جبرئیل را بسوی بهشت فرستاد و فرمود: برو بهشت و آنچه را که در بهشت برای مؤمنان آماده کرده‌ام ملاحظه‌ کن. جبرئیل رفت و بهشت و تمامی امکانات آن را مشاهده‌ کرد و سپس برگشت و گفت: پروردگارا! سوگند به جلال و عظمتت، ‌هر کس درباره این نعمت‌ها بشنود، برای ورود آن خود را مهیا می‌کند و وارد آن می‌شود. پس خداوند دستور دارد که بهشت بوسیله ناملایمات احاطه شود و به جبرئیل امر کرد، برو و ببین که برای بهشت و اهل بهشت چه آماده کرده‌ام. جبرائیل رفت و برگشت و گفت: پروردگارا! سوگند به جلال و عظمتت، بیم آن دارم که کسی وارد بهشت نشود.

بعد خداوند جبرئیل را به طرف دوزخ فرستاد و گفت: برو دوزخ و آنچه را که برای دوزخیان آماده کرده‌ام ملاحظه‌ کن. پس جبرئیل نگاه کرد و دید که آتش آن روی هم انباشته شده است، وقتی که‌ برگشت، رو به‌ بارگاه ذات اقدس الهی گفت: سوگند به عزت و جلالتت، هر کس درباره آن بشنود، هرگز نمی‌خواهد وارد آن شود. دستور داد تا دوزخ با لذت‌ها احاطه شود. بعد به جبرئیل امر کرد تا برای مشاهده‌ی امکانات دوزخیان به‌ دوزخ برود. جبرئیل رفت و بدان نگریست، سپس ‌برگشت و گفت: سوگند به عزت و جلالت تو، کسی از آن نجات نمی‌یابد و وارد آن می‌شود)

امثال این حدیث در کتابهای حدیث زیاد است.

امام بخاری در صحیح خود بابی را در این زمینه عنوان کرده و می‌فرماید: « باب ماجاء فی صفة الجنّه و انها المخلوقه» «بابی در بیان صفت بهشت و در بیان اینکه بهشت آفریده شده است». روایات زیادی را که حکایت از آفریده شدن بهشت دارند، تحت عنوان مذکور آورده است که مجموع این احادیث، حدیثی است که در آن آمده است:

 هنگامی که‌ میت در قبر گذاشته می‌شود، در بهشت یا دوزخ منزل خود را مشاهده‌ می‌کند.

ابن حجر حقیقت گفته‌ آنجا که‌ می‌گوید: روشن‌تر از آنچه که بخاری نقل کرده، آن است که امام احمد و ابو داود با سند صحیح از ابی هریره رضی الله عنه نقل کرده‌اند. رسولالله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لما خلق الله الجنة، قال لجبریل: اذهب فانظر الیها»

یعنی: (وقتی خداوند متعال بهشت را آفرید به جبرئیل فرمود: برو بهشت را نگاه کن). فتح الباری : (6/320) .

خلاصه اینکه: بر طبق عقیده اهل سنت و جماعت بهشت و جهنم هردو قبل از آفرینش انسان آفریده شده اند و اکنون موجود می باشند و هیچگاه بر آن دو و اهل آن فنایی وارد نمی شود.

برای توضیحات بیشتر به فتوای (7318) و (3189) و (7315) مراجعه کنید.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سایت جامع فتاوی اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال أحمد رحمه الله : «الناس محتاجون إلی مداراة ورفق فی الأمر بالمعروف بلا غلظة إلا رجل معلن بالفسق فلا حرمة له». "جامع العلوم والحکم " (ص : 342).

امام احمد رحمه الله فرمودند: «مردم در هنگام امر به معروف به مدارا و نرمی نیاز دارند نه شدت و تندی، مگر برای مردی که علناً گناه و فسق می کند که دیگر حرمتی برایش نیست».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.