حدیث : «کار عبادت است» اصلی ندارد.
حدیث : «کار عبادت است» اصلی ندارد. موضوع: حدیث نبوی تاریخ انتشار: 2013-08-03 | بازدید: 1285

حدیثی را از رسول خدا صلی الله علیه وسلم شنیدم با این متن : « إن العمل کالعبادة » «همانا کار کردن همچون عبادت کردن است»، بسیار در بین کتابهای صحیح گشتم ولی این حدیث را نیافتم، لطفا مرا در شناخت این حدیث یاری کنید، جزاکم الله خیراً .

 

الحمدلله،

حدیث : « العمل عبادة : کار عبادتست» یا « العمل کالعبادة : کار کردن همچون عبادت کردن است» هیچ اصلی در کتابهای حدیثی و یا آثار سلف ندارد، و نسبت آن به پیامبر صلی الله علیه وسلم جایز نیست، زیرا هرکس حدیثی را به پیامبر صلی الله علیه وسلم نسبت دهد و بداند که دروغ است، پس او دروغگو است و پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند : «إِنَّ کَذِبًا عَلَیَّ لَیْسَ کَکَذِبٍ عَلَی أَحَدٍ، فَمَنْ کَذَبَ عَلَیَّ مُتَعَمِّدًا فَلْیَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ» صحیح مسلم.

یعنی: دروغ نسبت دادن به من مانند دروغ نسبت دادن به هیچ کسی نیست، پس هر کسی به عمد به من دروغی نسبت دهد باید جهنم را بعنوان جایگاه برای خود آماده نماید.

و واجب است مردم را از احادیث بی اساس تحذیر نمود.

علامه ابو اسحاق حوینی – محدث معاصر و شاگرد علامه البانی رحمه الله – درباره آن می گوید :

«این حدیث اصلی ندارد، و احیانا مستند این سخن، ماجرای متداولی بین مردم عوام است که : مردی شب و روز در مسجد عبادت می کرد و برادری داشت که نفقه وی را هم تامین می کرد، پیامبر صلی الله علیه وسلم (آن مرد عابد) را دیدند و به او فرمود : چه کسی نفقه تو را می دهد؟ گفت : برادرم، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : برادرت از تو عابدتر است.

ولی این (ماجرا) باطل است و هیچ اصلی در کتابهای حدیثی معتبر ندارد». "بنقل از سایت رسمی علامه حوینی با اختصار".

البته کار مباح و حلال مانند تجارت و صنعت و غیره، اگر انسان نیتش را نیک بگرداند؛ مثلا برای پرهیز از گدایی کار کند، و یا برای تامین نفقه خانواده اش، و یا صدقه دادن به نیازمندان، و یا نفع رسانیدن به مسلمین کار کند، آنزمان است که کار کردن او اجر و ثواب خواهد داشت، مثلا پیامبر صلی الله علیه وسلم درباره تامین نفقه خانواده می فرماید : «إِذَا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَی أَهْلِهِ وَهُوَ یَحْتَسِبُهَا کَانَتْ لَهُ صَدَقَةً». (بخاری:5351).

یعنی : «اگر مسلمان، به نیت ثواب به خانواده اش، انفاق نماید، برایش صدقه، محسوب می شود». بنابراین اگر کسی نیتش را نیک بگرداند و با چنین نیتی کار مباح و حلالی را پیش بگیرد، انشاء الله بخاطر آن ماجور خواهد شد، بشرطیکه کارکردنش مانع از انجام تکالیف شرعی او نشود و وی را به دنیا مشغول نگرداند، الله متعال می فرماید : «رِجَالٌ لَّا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَن ذِکْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ یَخَافُونَ یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ» (نور 37).

یعنی : «مردانی که نه تجارت و نه معامله‏، آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمی‏کند؛ آنها از روزی می‏ترسند که در آن، دلها و چشمها زیر و رو می‏شود».

علامه ابن عثیمین می گوید : «صحیح نیست که بگوئیم کارکردن عبادت است، مگر کاری که خود تعبد خدا باشد، اما کارکردن برای کسب دنیا عبادت نیست، مگر آنکه آن کار موجب یک امر مطلوب و شرع پسند شود؛ مثلا کار کند تا خود و خانواده اش مجبور به گدایی نشوند، و از آنچه الله متعال به آنها داده منتفع شوند، و برای همین در حدیث از پیامبر علیه الصلاة والسلام آمده : «السَّاعِی عَلَی الأَرْمَلَةِ وَالْمِسْکِینِ، کَالْمُجَاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ» وأَحْسُبهُ قال: « وَکَالْقائِمِ الَّذی لا یَفْتُر، وَکَالصَّائِمِ لا یُفْطِرِ». متفق علیه : بخاری (5353) و مسلم (2982).

یعنی : «کسی که در جهت تأمین نیازهای زنان بیوه و مساکین، تلاش می کند، مانند کسی است که در راه خدا، جهاد می نماید و یا مانند کسی است که شب ها را در عبادت بسر می برد و روزها را روزه می گیرد» و گمان کنم که فرمود: «و ماننی نمازگزاری است که سست نشود و مانند روزه داری است که افطار نکند».

کارکردن برای دنیا بر حسب نیت انسان است؛ اگر قصد خیر از آن داشته باشد، برایش خیر می شود، و اگر قصد دیگری از آن داشته باشد بر اساس نیتش خواهد شد، به دلیل فرموده پیامبر صلی الله علیه وسلم : «إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّیَّاتِ، وَإِنَّمَا لِکُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَی». متفق علیه : بخاری (1) و مسلم (1907). یعنی : «اعمال به نیت ها بستگی دارند و با هر کس، مطابق نیتش رفتار می شود».

"فتاوی نور علی الدرب" (فتاوی النکاح/ التعدد والقسم بین الزوجات) .

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال أَیُّوبُ السَّخْتِیَانِیُّ رحمه الله: «مَنْ أَحَبَّ أَبَا بَکْرٍ الصِّدِّیقَ فَقَدْ أَقَامَ الدِّینَ، وَمَنْ أَحَبَّ عُمَرَ فَقَدْ أَوْضَحَ السَّبِیلَ، وَمَنْ أَحَبَّ عُثْمَانَ فَقَدِ اسْتَنَارَ بِنُورِ الدِّینِ، وَمَنْ أَحَبَّ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالعُرْوَةَ الْوُثْقَی، وَمَنْ قَالَ الْحُسْنَی فِی أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ بَرِئَ مِنَ النِّفَاقِ».

رواه اللالکائی فی " شرح أصول اعتقاد أهل السنة والجماعة " (7/1316).

ایوب سختیانی رحمه الله فرمودند: «هرکس ابوبکر صدیق را دوست بدارد، براستی که دین را برپا داشته، و هرکس عمر را دوست بدارد، براستی که روشن ترین راه (را یافته است)، و هرکس عثمان را دوست بدارد، براستی که به نور دین منور گشته، و هرکس علی ابن ابطالب را دوست بدارد، براستی که به دستاویزی‌ محکم‌ و استوار چنگ‌ زده‌ است، و هرکس در باره اصحاب محمد صلی الله علیه وسلم نیکو بگوید و گمان نیک داشته باشد، براستی که از نفاق بریء است».

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.