انما ولیکم الله و رسوله والذین امنوا الذین یقیمون الصلوة و یوتون الزکوة و هم راکعون
انما ولیکم الله و رسوله والذین امنوا الذین یقیمون الصلوة و یوتون الزکوة و هم راکعون موضوع: تفسیر قرآن تاریخ انتشار: 2013-06-26 | بازدید: 1089

بسم الله الرحمن الرحیم

 

انما ولیکم الله و رسوله والذین امنوا الذین یقیمون الصلوة و یوتون الزکوة و هم راکعون

 

ابتدا این آیه را ترجمه می کنیم و سپس به توضیح آن می پردازیم، خداوند می فرماید: ”همانا دوست و یاور شما فقط خداست و رسول او و مومنین نیز، آنانکه نماز را بر پا می دارند و با خضوع (طیب خاطر) زکات دهند

 

اول اینکه اگر این آیه در شان حضرت علی نازل شده بود مگر خداوند نمی توانست بفرماید: ای مومنین بدانید همانا ولی شما خدا و رسول او و علی بن ابیطالب است؟

دوم اینکه در آیه مشاهده می نمائیم که افعال و ضمایر بصورت جمع آمده اند و منظور خداوند از ذکر مومنین در آیه همه مومنان است که نماز می خوانند و در حال رکوع زکات می دهند و اگر منظور شخص معینی بود، لااقل باید افعال و ضمایر بصورت صیغه مفرد می امدند، نه به صورت جمع.

دیگر اینکه رکوع در قرآن به معنی خضوع نیز آمده است و می فرماید: ” و ظن داود انما فتنه فاستغفر ربه و خرّ راکعا و اناب... و گمان نمود داود که او را آزموده ایم، پس طلب آمرزش کرد و از پروردگار خود و بازگشت به خدا با حالت خضوع

 

از این آیه بدست می آید که راکعا به معنی خضوع است و به معنی رکوع در نماز نیست، زیرا اگر به معنی رکوع در نماز بود در این آیه باید جمله بصورت خر ساجدا و اناببیاید.

 

و در آیه 55 سوره مائده یعنی آیه مورد بحث ما می فرماید: ”...و یوتون الزکوة و هم راکعون...در حالت فروتنی زکات میپردازند

و این از صفات مومنین است که با حالت فروتنی و طیب خاطر زکات می پردازند ولی منافقین باکراهت زکات می دهند و وصفشان در قران آمده که خداوند درباره شان می فرماید: ”و هیچ چیز مانع پذیرفته شدن انفاقهای آنان نشد جز اینکه به خدا و پیامبرش کفر ورزیدند و جز با (حال) کسالت نماز به جا نمی اورند و جز با کراهت انفاق نمی کنند

پس مشاهده مین مائیم که معنی جمله یوتون الزکوه و هم راکعونکه در آخر آیه 55 سوره مائده آمده، این است که مومنان با حالت فروتنی زکات می دهند، برخلاف منافقان که با حالت کراهت انفاق می کنند.

 

کلمه مولی که در ابتدای آیة: ”انما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا...آمده است به معنی دوست و همراز می باشد و در آیه 71 سوره توبه می فرماید: ” و المومنون و المومنات بعضهم اولیاء بعض...برخی مومنان دوستان یکدیگرند...

از این آیه بدست می آید که مومنین موحد، دوستان و همرازهای ما هستند، ما نیز که مومن هستیم و موحد هستیم، دوست و همراز آنها می باشیم و اگر به آیات قبل از آیه 55 سوره مائده نظر افکنیم بدست می آید که مومنین با اهل کتاب پیمانهای یاری بسته بودند و آنها را همراز خویش می دانستند و خداوند می فرماید: ”همانا هم پیمانان و یاوران و همرازان شما باید خدا و رسول او و کسانی باشند که ایمان آورده اند آن کسانی که نماز برپا می دارند و با خضوع(طیب خاطر) زکات می پردازند

 

در واقع می خواهد بفرماید: ”ای مومنین شما باید با یکدیگر دوست و یاور و همراز و هم پیمان باشید و با اهل کتاب هم پیمان و همراز نشوید

 

برخی می گویند پیامبر(ص) با مسلمانها نماز می خواندند و سائلی به مسجد آمد و گدایی نمود و کسی به او پول نداد و علی در حال رکوع انگشترش را به سائل داد و این آیه در مدح علی نازل شد و شیخ کلینی در کتاب اصول کافی نوشته است که آن انگشتر که علی در موقع رکوع به سائل داد، خراج چند سال یمن بود و حضرت به عنوان حقی از زکات جمع آوری شده به فقیرش داد.

 

در جواب باید گفت، یقینا این داستان ساختگی است. سائلی که برای گدائی به جایی می رود به خوبی می داند که در هنگام نماز نباید از کسی درخواستی کند و درخواستش بی مورد است و در نتیجه در هنگامیکه عده ای در حال برگزاری نمازند به گدائی نمی پردازد.

دیگر اینکه به فرض محال هم سائلی به مسجد پیغمبر رفته باشد و موقعی که پیامبر با مومنین مشغول نماز هستند گدائی کرده باشد، بی توجهی پیغمبر و سایر مومنین به او برای این بوده که در نماز بودند و امر الهی را اطاعت می نمودند و بهترین عمل را انجام می دادند و اگر در این میان کسی چیزی به سائل دهد مورد سوال است که چرا از آن حالت روحانی نماز بیرون آمده و بقول اینها در حال رکوع به سائل چیزی داده است و حتما نیز با حرکات چشم و ابرو و دست به سائل فهمانده که بیاید و انگشتر را از دست او بیرون آورد و آیا دادن انگشتر در رکوع به سائل ارزشش از آن حالت معنوی و نزدیکی به خدا در نماز که پیغبر هم در ان حالت بوده است بیشتر است؟

مومنین دیگر که چیزی به سائل نداده اند چون با پیغمبر نماز می خواندند به پیغمبر اقتدا نموده اند و اینها در خور مدح هستند و آیات زیادی در قرآن وجود دارد که از رسول خدا پیروی کنید و به او اقتدا نمائید و همچنین آیه ای در قرآن است که از خدا و رسول او در دین جلو نیفتید.

 

یقینا داستان انگشتر دادن علی به سائل در حالت رکوع، داستانی ساختگی است و از طرفی می گویند ارزش آن انگشتر به اندازه خراج چند سال یمن بوده است و این سوال مطرح می شود که علی چرا آنرا به یک سائل داده و آنرا نفروخته و پول آنرا به هزار فقیر و بینوا نداده است؟

دیگر اینکه همانگونه که گفتیم افعال آیه و ضمایر آن بصورت جمع است و اگر درباره علی بود بصورت مفرد باید می آمد دیگر اینکه اگر درباره علی بود یقینا خداوند به صراحت نام اورا در قرآن ذکر می فرمود تا مردم به ولایت او ایمان بیاورند.ولی همچنانکه گفته شد، معنی آیه چیز دیگری است و اینها چون دلیلی برای امامت 12 امامشان ندارند، به زعم خویش به آیاتی برای اثبات امامت استناد نموده اند که ان آیات دلالت بر امر امامات ندارد.

 

 

 

 

 

 

    منبع: سایت نوار اسلام

 

نصیحت و حکمت

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «من قام رمضان ایماناً واحتساباً غفرالله له ما تقدم من ذنبه ومن قام لیلة القدر ایماناً واحتساباً غفرالله له ما تقدم من ذنبه». بخاری و مسلم (759-760)‏.

یعنی: «هر کسی از روی ایمان و چشم‌داشت به پاداش آن ماه رمضان به عبادت بپردازد خداوند گناهان گذشته او را می‌بخشد و هر کسی از روی ایمان و چشم‌داشت به پاداش آن شب قدر به عبادت و راز و نیاز مشغول شود خداوند گناهان او را مورد عفو قرار می‌دهد».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.