با خدا نذر کردم که اگر فلان گناه را انجام دادم دو ماه پشت سر هم روزه باشم، ولی گناه کردم
با خدا نذر کردم که اگر فلان گناه را انجام دادم دو ماه پشت سر هم روزه باشم، ولی گناه کردم موضوع: سوگند و نذر تاریخ انتشار: 2013-08-05 | بازدید: 967

از جناب علامه ابن عثیمین سوال شد : من جوانی هستم که (در گناه) اسراف کردم، خدا هدایتم کرد، اما متاسفانه همچنان مرتکب گناه می شوم و هربار توبه کردم ولی نتوانستم (بر توبه ام بمانم)، یکبار با خود گفتم : بر من نذر باشد که اگر این گناه را دوباره انجام دادم دو ماه پشت سر هم روزه باشم! اما شیطان (این گناه) را بر من زینت داد و گفت نذر در اینحالت شبیه سوگند است و کفاره دارد، و لذا دوباره مرتکب گناه شدم، الان چکار کنم؟ آیا جایز است شصت مسکین را طعام دهم؟ چون از روزه گرفتن راحت تر است، ضمن اینکه الله متعال بر من منت نهاد و از این گناه توبه کردم.

 

الحمدلله،

«لازمست انسان دارای عزمی صادق و جدی و قوی باشد، و گناهان را بدون قسم و بدون نذر ترک کند، و واجبات را بدون قسم و بدون نذر انجام دهد، الله تبارک و تعالی می فرماید : «وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَیَخْرُجُنَّ قُل لَّا تُقْسِمُوا طَاعَةٌ مَّعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» (نور 53). یعنی : «آنها با نهایت تأکید سوگند یاد کردند که اگر به آنان فرمان دهی، (برای جهاد) بیرون می‏روند، بگو: سوگند یاد نکنید؛ شما طاعت خالصانه نشان دهید که خداوند به آنچه انجام می‏دهید آگاه است».

اما گاهی بعضی از مردم از کنترل افسار نفس خویش عاجزند، لذا برای آنکه واجب (دینی خویش) را انجام دهند و یا کار حرامی را ترک نمایند، به نذر (کردن) یا سوگند دادن خویش پناه می برند، و علماء ذکر کرده اند : نذری که به قصد امتناع یا اقدام صورت گیرد، حکم آن حکم سوگند است، و برای همین بر این برادر سوال کننده واجب است که بجای نذرش کفاره سوگند بدهد، که عبارتست از : ده مسکین را غذا دهد، به هر مسکین یک مشت از برنج یا گندم بدهد، یا ده مسکین را لباس دهد، یا برده ای آزاد کند، و در بین این سه مورد مخیر است یکی را انتخاب کند، اگر هیچیک را نتوانست، پس سه روز را پشت سر هم روزه بگیرد، به دلیل فرموده باری تعالی در سوره مائده : « لاَیُؤَاخِذُکُمْ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمَانِکُمْ وَلَکِنْ یُؤَاخِذُکُمْ بِمَا عَقَّدْتُمْ الأَیْمَانَ فَکَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاکِینَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاَثَةِ أَیَّامٍ ذَلِکَ کَفَّارَةُ أَیْمَانِکُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ» (مائده 89).

یعنی : «خداوند شما را به خاطر سوگندهای بیهوده و بی‌اراده مؤاخذه نمی‌کند ولی شما را در برابر سوگندهایی که از روی قصد و اراده خورده‌اید مؤاخذه می‌کند، کفاره این گونه سوگندها عبارت است از : خوراک دادن به ده نفر مسکین، از غذاهای معمولی و متوسطی که به خانواد خود می‌دهید یا جامه دادن به ده نفر از مساکین و یا آزاد کردن برده‌ای، اما اگر کسی (هیچ یک از این سه کار را نتوانست و توانایی انجام آنها را) نیافت، سه روز روزه (بگیرد) این کفاره سوگندهایی است که می‌خورید».

و در غذا دادن جایز است که غذایی درست کند (طبغ کند) و ده مسکین را دعوت کند تا از آن بخورند، چه برای نهار باشد یا شام». "فتاوی إسلامیة" (3/ 501) .

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال أبو سلیمان الدارانی رحمه الله : «اختلفوا علینا فی الزهد بالعراق ؛ فمنهم من قال: الزهد فی ترک لقاء الناس ، ومنهم من قال: فی ترک الشهوات ومنهم من قال : فی ترک الشبع، وکل منهم قریب بعضه من بعض ، قال: وأنا أذهب إلی أن الزهد فی ترک ما یشغلک عن الله عز وجل». "جامع العلوم والحکم " (ص : 310).

ابو سلیمان دارانی رحمه الله فرمود: «علمای عراق درباره تعریف زُهد اختلاف کرده اند: بعضی گفته اند: زهد با ترک مردم (و دنیا) حاصل می شود، و بعضی گفته اند: زهد با ترک شهوات بدست می آید، و بعضی دیگر گفته اند: زهد در ترک سیر شدن از غذا است، و هرکدام از این معانی به هم نزدیکند، و بنظر من زهد یعنی ترک هرآنچیزی که تو را از خداوند عزوجل غافل می کند».

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.