حکم نذری که در قلب باشد بدون تلفظ زبان، و حکم پشیمان شدن از نذر
حکم نذری که در قلب باشد بدون تلفظ زبان، و حکم پشیمان شدن از نذر موضوع: سوگند و نذر تاریخ انتشار: 2013-08-05 | بازدید: 967

از جناب علامه ابن جبرین سوال شد : هشت سال قبل نذر کردم که یک ماه کامل را روزه بگیرم و البته آن نذر (در قلبم) نیت کردم، و بعد از مدت زمان کمی از آن نذر رجوع کردم چون دیدم که وفا به آن سخت است، و این بار نذر کردم که هر ماه را سه روز روزه بگیرم و با زبان تلفظ کردم، و در این هشت سال گذشته به نذرم وفا کردم، آیا ملزم به نذر اول (که در قلبم نیت آنرا کرده بودم) هستم یا نذر دوم که زبانا تلفظ کردم؟ و اگر به نذر دوم وفا کنم آیا نذر اولی از دوش من ساقط می شود؟

 

الحمدلله،

«نذر اول که بدون تلفظ (زبانی) بوده لازم نیست به آن وفا کرد، و نذر دوم که تلفظ کردی و با خدا عهد بستی به اینکه روزه می گیرم یا (نماز) می خوانم یا فلان مبلغ صدقه می دهم، اینها عمل طاعت (عبادت) هستند و وفای به این نذر واجب است، اما اگر تنها نیت باشد بدون اینکه تلفظ شود، ملزم به وفاء به آن نیست».

از "فتاوی الشیخ عبد الله بن جبرین" (مجلة الدعوة/47).

 

نکته : پشیمان شدن و رجوع کردن از نذر صحیح نیست، بلکه وفای به آن لازم است، مگر آنکه نذر طاعت نباشد که در آنصورت می توان بجای آن کفاره سوگند داد، ولی بهر حال رجوع از آن صحیح نیست؛ یا نذر طاعت است که باید به آن عمل کند، و یا نذر غیر طاعت است که با کفاره از زیر آن بیرون می آید.

و اما دلیل عدم بازگشت از نذر – که با زبان تلفظ شده باشد – این قول عمر رضی الله عنه است که گفت : « أربع جائزة فی کل حال [أی ماضیة نافذة] : العتق والطلاق والنکاح والنذر ». مصنف ابن أبی شیبة (4/82).

یعنی : «چهار چیز در هر حالی نافذ است : آزاد کردن (برده)، و طلاق و نکاح و نذر».

و از علی رضی الله عنه روایت است که گفت : « أَرْبَعٌ لا رُجُوعَ فِیهِنَّ إلا بِالْوَفَاءِ :  النِّکَاحُ، وَالطَّلاقُ، وَالْعَتَاقُ، وَالنَّذْرُ» ابن حزم در المحلی (8/197) .

یعنی : «چهار چیز هستند که رجوع در آنها ممکن نیست مگر اینکه وفا شوند : نکاح، طلاق، آزاد کردن (برده) و نذر».

و نگاه کنید به : "الموسوعة الفقهیة" (7/267).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال أحمد رحمه الله : «الناس محتاجون إلی مداراة ورفق فی الأمر بالمعروف بلا غلظة إلا رجل معلن بالفسق فلا حرمة له». "جامع العلوم والحکم " (ص : 342).

امام احمد رحمه الله فرمودند: «مردم در هنگام امر به معروف به مدارا و نرمی نیاز دارند نه شدت و تندی، مگر برای مردی که علناً گناه و فسق می کند که دیگر حرمتی برایش نیست».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.