عکس گرفتن از ذی روح در کدام حالتها رخصت دارد؟
عکس گرفتن از ذی روح در کدام حالتها رخصت دارد؟ موضوع: فتاوای معاصر متفرقه تاریخ انتشار: 2013-12-26 | بازدید: 952

می دانم که عکس گرفتن از ذوی الارواح جایز نیست، اما گاهی اوقات وجود عکس ضرورت می یابد، مثلا برای آموزش کمک های اولیه لازمست تصویری از مجروح یا بیمار باشد، و یا مثلا کسی که اهل دخانیات و اعتیاد است برای بیان وضع او نیاز به عکس گرفتن است، و یا نشان دادن چهره مردم مورد ستم قرار گرفته غزه به دنیا، نظر شما چیست؟

 

الحمدلله،

قبلا در سایت قول به تحریم تصویر فوتوگرافی از ذوی الارواح را برگزیدیم، و اینکه این نوع تصاویر نیز داخل در نهی وارده در مورد تصاویر می شوند، با این وجود فقهاء گفتند : هرگاه ضرورت ایجاب کند، تصویر گرفتن رخصت دارد، چرا که ضرورت ها ممنوعات شرعی را مباح می کنند.

از جمله مواردی که ضرورت ایجاب می کند، می توان به موارد زیر اشاره کرد :

- عکس گرفتن از مجرمین یا مظنونین جهت شناسایی آنان جایز است.

نگاه به : "فتاوی اللجنة الدائمة" (1/478) .

- عکس گرفتن از حوادث رانندگی که در آن اشخاصی داخل باشند، جایز است.

نگاه به : لقاء الباب المفتوح لابن عثیمین /198.

- عکس گرفتن از بیمار و ارائه تصاویر آن در کنفرانسهای پزشکی جایز است.

- استفاده از تصاویر و رسوم در آموزش پزشکی جایز است.

- نگهداری و حمل سکه های طلا (و همینطور اسکناس) که مشتمل بر تصویر باشند جایز است.

نگاه به : "فتاوی اللجنة الدائمة" (1/485).

- استفاده از تصویر برای آموزشی که بر آن نیاز است، جایز است.

فتوای شیخ سلیمان بن ناصر العلوان.

بر این اساس ایرادی ندارد که از تصاویر در آموزش کمک های اولیه، و همینطور هشدار در مورد عواقب دخانیات و مواد مخدر، و یا انتشار فجایع اشغالگران صهیونیست و جرائمی که در حق مردم فلسطین انجام می دهند استفاده شود، البته تاجائیکه ممکن است باید سعی نمود چهره و صورت ها در عکس داخل نشوند، و همچنین از تصویر زنان هم اجتناب شود.

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

 

والله اعلم

وصلی الله علی نبینا محمد وعلی اله وصحبه وسلم

 

    منبع: سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

 

سپاس الله تعالی

 

فقیه محدث ابومطرف عبدالملک بن مروان القَنَازعی قرطبی مؤلف "تفسیر الموطأ" متوفی 413 هـ می فرماید:

"در مصر بودم و در نماز عید با مردم شرکت کردم. همه به سوی آنچه که آماده کرده بودند رفتند و من به سوی رود نیل به راه افتادم. با خود چیزی برای خوردن جز باقی مانده ی ترمسی که در خرقه ام بود، نداشتم. بر ساحل نشستم و شروع به خوردن آن کردم و پوسته هایش را به مکانی می انداختم.

با خود گفتم:

امروز که در مصر، عید است آیا کسی با حالی بدتر از حال من هم یافت می شود؟!

چیزی نگذشت که سرم را بلند کرده و به جلو خود نگاه کردم، مردی را دیدم که پوسته های ترمسی را که در آنجا انداخته بودم را بر می داشت و می خورد!

پس دانستم که آن هشداری است از سوی الله عزوجل.! پس او را سپاس گفتم.

 

[به نقل از کتاب "المغرب فی حلی المغرب" تألیف: لابن سعید المغربی الأندلسی متوفی 685 هـ، 1 – 171].

 

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.