آیا پیامبر خود را نشناخته‌اند؟ موضوع: خطبه های نماز جمعه تاریخ انتشار: 2015-12-03 | بازدید: 954

آیا پیامبر خود را نشناخته‌اند؟

 

خطبه‌ی اول

سپاس و ستایش از آن الله است، او را می ستاییم و از او یاری می‌جوییم، و طلب آمرزش می‌کنیم، و از شرّ نَفْس و کردار ناپسند خود به او پناه می‌بریم، هر کسی را که الله هدایت دهد، هیچ کس نمی‌تواند گمراه کند، و هر کس را گمراه سازد کسی نمی‌تواند هدایت دهد، و گواهی می‌دهم معبود به حقی جز خداوند یکتا و بی‌‌همتا وجود ندارد، و گواهی می‌دهم که محمد بنده و فرستاده اوست. درود و سلام بی‌پایان الله بر وی و خاندان و یاران ایشان، و پیروان نیک آنها تا روز قیامت، باد.

 

اما بعد:

ای بندگان الله! شما و خود را در نهان و آشکار به تقوای الهی و پرهیزگاریی سفارش می‌کنم، که پرهیزگاری انسان را به خداوند دانای غیب‌ها می‌رساند، و از سختی‌ها می‌رهاند و روح و قلب را پاک می‌گرداند، خداوند در سوره‌ی انفال می‌فرماید: [الوصف: start-icon] إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ یَجْعَلْ لَکُمْ فُرْقَانًا وَیُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَیَغْفِرْ لَکُمْ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] اگر از خداوند پروا کنید، به شما بصیرتِ شناخت حق از باطل می‌دهد و بدی‌هایتان را می‌پوشاند و شما را می‌آمرزد [الوصف: end-icon] [الأنفال: 29].

ای امّت اسلامی:

این دین بزرگ بر دو پایه و اصل گرانقدر بنا شده است، که الله متعال هیچ عذر و عوضی را در برابر آن دو نمی‌پذیرد و آنها: شناخت پروردگار و توحید و عبادت وی، و شناخت پیامبر - صلی الله علیه وسلم - و محبت و اطاعت و پیروی از ایشان می‌باشد، و این دو مقتضای شهادتین و حقیقتِ اسلام و اساس آن هستند و خداوند در سوره‌ی البیّنه می‌فرماید: [الوصف: start-icon] وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِیَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ حُنَفَاءَ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] و به آنها دستوری داده نشده بود جز این که خداوند را مخلصانه و حق‌گرایانه بپرستند [الوصف: end-icon] [البینة: 5]، و در سوره‌ی نساء می‌فرماید: [الوصف: start-icon] مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] هر کس از پیامبر اطاعت کند، در حقیقت از الله اطاعت کرده است [الوصف: end-icon] [النساء: 80].

شناخت پیامبر - صلی الله علیه وسلم – و محبّت و اطاعت از وی امری لازم و اجتناب ناپذیر، و فریضه‌ای واجب، و شریعتی تابناک و برنامه‌ای درخشان و نورانی برای هر مرد و زن مسلمان است، و بنده با آن به سعادتی می‌رسد که هیچ تیره‌بختی به آن راه ندارد، و خداوند به وسیله‌ی آن در عُمْر و زندگانی برکت قرار داده، و روح و عقل را پالوده می‌گرداند، و انسان از زندگانی نیکویی بهرمند می‌شود که ای زندگانی یکی از آثارِ محبّت و اطاعت پیامبر - صلی الله علیه وسلم - است.

 

و الله متعال کسانی را که پیامبر خود را نشناخته‌اند، توبیخ کرده و مورد سرزنش قرار می‌دهد و در سوره‌ی مؤمنون می‌فرماید: [الوصف: start-icon] أَمْ لَمْ یَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] مگر پیامبرشان را نشناخته‌اند، که منکر او هستند [الوصف: end-icon] [المؤمنون: 69].

بندگان الله:

جز رسول الله - صلی الله علیه وآله وسلم -، هیچ انسانی مستحقِّ آن نیست که در همه چیز او را دوست داشت و به او ارج نهاد و از وی اطاعت کرد، آن پیامبرِ ارجمند که خداوند او را زیر نظر خود پرورش داد، و انتخاب نمود، و برگزید؛ و پروردگارش او را با تمامِ صفات والای بشری و فضایل سرشتی و اخلاقی کامل گرداند، و ایشان را در درجاتِ عزّت و کمال و شرافت بالا برد تا به جایی رسید که هیچ یک از آفریدگان برگزیده‌اش چه از میان پیامبران و چه از میان ملائکه‌ی مقرّب به آن نرسیدند، و دست نیافتند، و همه‌ی دروازه‌های رسیدن به درگاهش جز دروازه‌ی محمد - صلی الله علیه وآله وسلم - را مسدود کرد و همه‌ی آفریده‌ها را جز از طریقِ شریعت محمد - صلی الله علیه وآله وسلم – از عبادت خود منع نمود.

پس ایشان بزرگترین حرمت را نزد الله داشته و پرهیزگارترین و فروتن‌ترین و داناترین خلایق نسبت به الله بودند و هیچ شخصیتی بمانند شخصیت محمد - صلی الله علیه وآله وسلم - به دنیا پا نگذاشته، و بشریت معلّم و رهبر و سرمشقِ کامل و والا مقام‌تری از این پیامبرِ برگزیده و سرور فرزندان آدم - صلی الله علیه وآله وسلم – را نشناخته است.

 

ای امّت محمد .. ای امّت محمد - صلی الله علیه وسلم -:

هر گوینده هر چه می‌خواهد بگوید، و توصیف کند، و نویسندگان هر چه می‌خواهند بنگارند، و شاعران شعر بسُرایَند، پس به شکوهِ توصیفِ پیامبر - صلی الله علیه وآله وسلم – توسطِ قرآن بزرگ و بلاغت و بیان آن نمی‌رسد. پس هیچ کس پیامبر - صلی الله علیه وسلم - را بهتر از پروردگار و آفریدگارش نمی‌شناسد، همانگونه که کسی بهتر از رسول الله - صلی الله علیه وسلم – خداوندِ متعال را نمی‌شناسد و نسبت به او جل جلاله آگاه نیست.

 

و قرآن مجید با شیرینی و زیبایی خود، با شگفتی و روشنی و شکوه و خروش از پیامبر اکرم سخن گفته است، و در آن با شیوه‌هایی زیبا و فراگیر، جنبه‌های بزرگی و کمال نبوی را به نمایش می‌گذارد؛ بدین صورت که ایشان - علیه الصلاة والسلام - یتیم به دنیا آمده و پرودگارش او را پناه داده و پرورش می‌دهد، و او را سرگشته و حیران می‌یابد و نمی‌داند قرآن و کتاب چیست، پس مولایش وی را راهنمایی و هدایت می‌دهد و بر می‌گزیند، و او را فقیر و تهی دست یافته پس بی‌نیاز می‌گرداند و از او مراقبت می‌کند، تا هنگامی که در میان قومش مردی ارجمند و گرامی است، وی را به پیامبری مبعوث می‌نماید، و او دوستی است که وی را همانند فرزندان خود می‌شناسند.

 

و اولین چیزی که بر ایشان نازل می‌شود، آیات آغازینِ سوره‌ی علق و سپس مدثر است، و در آن دو سوره نشانه‌های محوری اسلام و اساس دعوت بیان گشته است، پس بعثت پیامبر - صلی الله علیه وسلم - بزرگ‌ترین منّت الهی و رحمت ربّانی بوده که بر عُهده‌ی هر مسلمانی قرار گرفته است، و خداوند در سوره‌ی آل عمران می‌فرماید: [الوصف: start-icon] لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] به راستی خدا بر مؤمنان منت نهاد آن‌گاه که در میانشان پیامبری از خودشان برانگیخت تا آیات او را بر آنان بخواند و پاکشان کند و کتاب و حکمتشان بیاموزد، در حالی که بی‌تردید از پیش در گمراهی آشکاری بودند [الوصف: end-icon] [آل عمران: 164].

ای مسلمانان:

الله متعال در قرآن مقام و منزلتِ این پیامبرِ ارجمند - علیه الصلاة والسّلام - را بزرگ داشته، و با ستایشی مُعطّر، عبادت و اخلاق و سیرت و جهاد ایشان را ستوده‌اند، و برای بزرگ داشت و تعظیمش، ایشان را جز با ندای (یا أیها الرسول)، (یا أیها النبی) نخوانده‌اند.

 

چگونه بدینسان نباشد، در حالی که او پیامبری درس نخوانده بوده که گمراه و فریب خورده نیست، و از روی هوس سخن نمی‌گوید، و سخنش جز وحی نیست، و جبرئیل نیرومند و توانا ایشان را آموزش داده است.

 

چگونه پروردگار وی را ارج نمی‌نهد، حال آن که ایشان خاتم پیامبران و گواهِ حاضر و راستگوی تصدیق شده هستند، و به راستی مبعوث گشته و پیامبران را تصدیق نموده، و برای هشدار به سوی همه‌ی انسان‌ها و جنّیان فرستاده شده، و به اذن خداوند و با چراغی نورانی به سوی الله دعوت می‌نمود.

 

پیامبر اُمّی که با دست خود چیزی ننوشته و نخوانده است، و با بزرگ‌ترین شریعت آمده و با دین حنیف و بخشنده مبعوث گشت، و پروردگارش آنچه را که نمی‌دانست به او آموخت و با اخلاق نیک و والای تواضع و فروتنی در برابر مؤمنان، و شکیبایی و گذشت، و نرم خویی، و عفو، و بخشش، وی را آراست. پس دل‌ها و جان‌ها ایشان را دوست می‌دارند، و اگر درشت خو و سنگ دل بود، مردم از گردِ ایشان پراکنده می‌گشتند.

 

قلب گرامیِ ایشان - صلی الله علیه وسلم – پر از محبّتِ امّتش بود، و مصیبت و رنجِ امّت بر ایشان گران و سخت می‌آمد، و با مؤمنان رحیم و مهربان بودند، و بسیار مشتاقِ هدایتی امّت خود بوده تا آنجا که نزدیک بود جان خود را برای آن فدا نماید، پس پروردگار به ایشان تسلّی و دلداری و شکیبایی داد که ایشان فقط فرستاده‌ی خداوند می‌باشد، و تنها وظیفه‌ی او ابلاغ رسالت است، در سوره‌ی فاطر فرمودند: [الوصف: start-icon] فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَرَاتٍ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] پس خود را با غم و غصّه‌ی آنان هلاک مگردان [الوصف: end-icon] [فاطر: 8]، و در سوره‌ی یونس می‌فرماید: [الوصف: start-icon] وَلَا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] سخن آنها تو را غمگین نسازد [الوصف: end-icon] [یونس: 65]، یعنی سینه‌ات از سخنان آنها به تنگ نیاید.

پیامبری گرامی که به خاطر الله برخاست و با تمام نیرو و استقامت، به انسان‌ها هشدار داد؛ و بدون سستی و کوتاهی رسالت پروردگارش را ابلاغ نمود، و برای تبلیغ رسالتِ پروردگارش هیچ مزد و کالای دنیایی دریافت نکرد، متکلِّف و افراط گرا نبود، بلکه با گذشت و آسانی و میانه‌روی آمد، و پیامبری نوظهور نبود، و هیچ چیزی را از جانب خود نیاورد، بلکه مبلِّغی امین و درستکار بود، - درود و سلام الله بر وی و خاندانش باد -.

پروردگارش او را حفظ فرمود و خود مراقبش بود تا مردم وی را گمراه نسازند و یا به او آسیب نزنند، یا مورد چشم زخم یا فتنه قرار نگیرد و بر پروردگار دروغ نبندد، الله متعال در سوره‌ی اسراء می‌فرماید: [الوصف: start-icon] وَإِذًا لَاتَّخَذُوکَ خَلِیلًا (73) وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیْهِمْ شَیْئًا قَلِیلًا [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] نزدیک بود آنها تو را [با وسوسه‌های خود] از آنچه بر تو وحی کرده‌ایم بفریبند، تا غیر آن را به ما نسبت دهی؛ و در آن صورت، تو را به دوستی خود برمی‌گزیدند (73) و اگر ما تو را ثابت قدم نمی‌ساختیم نزدیک بود به آنان تمایل یابی [الوصف: end-icon] [الإسراء: 73، 74].

ای امّت اسلام:

این پیامبر گرامی - علیه الصلاة والسلام - مردم را به نیکی امر می‌نماید و از منکر باز می‌دارد، و  پاکی‌ها را بر آنها حلال نموده و پلیدی‌ها را بر ایشان حرام می‌گرداند، و بارِ گران را از دوش ایشان برداشته، و بند و زنجیرشان را می‌گشاید، و خداوند وی را از نیرنگ مکاران رهانید، و هنگامی که کافران او را از سرزمینی که دوست می‌داشت بیرون کردند، وی را یاری داد و با سربازنی که دیده نمی‌شدند پشتیبانی کرد، و آرامش خود را بر وی نازل فرمود و او را ثابت قدم و استوار داشت، و دلاوری و خویشتن داری وی را ستود، و در سوره‌ی آل عمران می‌فرماید: [الوصف: start-icon] إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَی أَحَدٍ وَالرَّسُولُ یَدْعُوکُمْ فِی أُخْرَاکُمْ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] [به یاد آرید] آن‌گاه که می‌گریختید و به کسی توجه نمی‌کردید و پیامبر - صلّی الله علیه وسلم - از پشت سر شما را فرا می‌خواند [الوصف: end-icon] [آل عمران: 153].

 

پروردگارش او را به عدالت فرمان داد، پس با آن حکومت و قضاوت نمود و ستم روا نداشت، و همواره دشمن خائنانِ بود، پیامبران به آمدن وی بشارت داده و از آنها پیمان گرفته شد که هرگاه محمد - صلی الله علیه وسلم – مبعوث شد، به او ایمان آورند و یاریش دهند، و این در تورات و انجیل نوشته شده است.

هر کس نسبت به او بغض و کینه داشته و سنّتش را نپسندید، مقطوع النسل و هلاک گشت، و هر کس وی را آزرد، پس نفرین و عذاب بزرگ بر او باد. و خداوند خاندان و اهل بیتش را شرف و بزرگی بخشید، و پلیدی را از آنها دور کرد و ایشان را پاک نمود و منزلتِ همسران ایشان را بالا برد و بر زنانِ جهان برتری داد، و در سوره‌ی احزاب می‌فرماید: [الوصف: start-icon] یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] ای همسران پیامبر! شما مانند هیچ یک از زنان دیگر نیستید [الوصف: end-icon] [الأحزاب: 32].

و منزلت صحابه‌ی گرانقدر را که پیشگامانِ اولیه از مهاجرین و انصار هستند، بالا برد؛ و از ایشان راضی و خشنود شد و ایشان را مورد بخشش قرار داد.

ای بندگان خدا:

قرآن با اسلوب و شیوه‌های درخشان و تابناکی از جهاد رسول خدا - صلی الله علیه وآله وسلم – و غزوه‌های ایشان سخن می‌گوید، و علل و اسباب پیروزی و شکست را بررسی می‌نماید، و به صراحت از کارزار بدر و احزاب و حُنین یاد می‌کند، و به جنگ احد و صلح حدیبیة و فتح مکه و غزوه‌ی تبوک اشاره می‌نماید، و به برخی از رویدادهای مهمِ زندگانی ایشان همچون رویداد فیل و هجرت مبارک ایشان، باطل کردن فرزند خواندگی، و حادثه‌ی مشهورِ افک و افترا به امّ المؤمنین عایشه، و وضع حجاب و اجازه خواستن برای ورود، و رویداد اسراء و معراج نگاهی می‌افکند، و در سوره‌ی نصر به نزدیک بودنِ اجل و پایان عمر ایشان اشاره می‌نماید، و قرآن با اعجاز و بیان بی‌همتای خود رویدادها و قضایای دیگری را ذکر کرده است.

 

خداوند با قرآن عظیم به من و شما برکت دهد و با آیات و پند‌های حکیمانه به ما سود رساند، این را گفته، و از خداوند بزرگ و ارجمند برای خود و شما و دیگر مسلمانان از هر گناهی طلب آمرزش می‌کنم، پس از او آمرزش بخواهید، به راستی او بسیار آمرزنده و مهربان است.

 

 

 

خطبه‌ی دوم

سپاس و ستایش از آن خداوند یکتاست، و درود و سلام بر سرور و پیامبر ما محمد، و بر خاندان و یارانش.

اما بعد؛ ای مسلمانان:

قرآن در مواضع بسیاری تأکید می‌نماید که ایمان و باور مردم درست نیست، تا آنگاه که به این پیامبر - علیه الصلاة والسلام - ایمان بیاورند، و او را تصدیق کرده و از وی اطاعت نمایند و ایشان را ارج نهاده و دوست بدارند، و این بر هر مرد و زنِ مسلمانی لازم و واجب است.

 

و خداوند سبحان به امّت اسلامی فرمان داده که نسبت به این پیامبر گرانقدر – علیه الصلاة والسلام- ادبی والا به کار برند، و از بلندتر کردن صدا بر صدای ایشان، و با صدای بلند با ایشان سخن گفتن منع نموده است؛ مبادا ندانسته، اعمالشان باطل گردد؛ و فرمان داده‌ است به مانند یکدیگر، رسول الله را فقط با نام صدا نزنند؛ و برای محبّت به وی و اعتراف به فضل و برکت ایشان، در هر وقت و زمانی مسلمانان را به درود و سلام فرستادن بر پیامبر تشویق فرموده‌اند.

ای أمّت محمد - صلی الله علیه وسلم -:

بزرگ‌ترین محبّت و ادب نسبت به رسول الله - صلی الله علیه وسلم - اطاعت و پیروی از ایشان و تمسُّک به سنّت وی در ظاهر و باطن، و پیش انداختنِ فرمان ایشان بر سخن هر کسِ دیگر، و قضاوت و حکم بر اساس سنّت نبوی است، و این از بزرگ‌ترین دلایل محبّت و ایمان به ایشان بوده، و از مهم‌ترین اسباب پیروزی و سلطه بر زمین، و اُنس و اُلفتِ دل‌ها و همنوایی و وحدت آنهاست.

 

و ناقضِ این امر: اعتراض به سنّت رسول الله - صلی الله علیه وسلم - به وسیله‌ی بدعت‌های نوپیدا، و آراء و خواسته‌های مخالف با فرمان ایشان، و ایجاد شک در سنّت بوده و آن را قابلِ پذیرش و رد دانست، و با تحقیر و سبک شمردن سنّت، در برابر آن تسلیم نگردد. و این از روشن‌ترین دلایل نفاق بوده، که هیبت و عظمتِ مقام پیامبری از دل‌های آنها بیرون رفته و پاهایشان در فتنه‌ها و هوس‌ها لغزیده است.

 

و همچنین مقصود من آن است که: مخالفت با رسول الله - صلی الله علیه وسلم - از بزرگ‌ترین اسباب ایجاد فتنه میان مسلمانان و نزاع و تفرقه‌ی آنها و تسلّط دشمنان بر ایشان، و از میان رفتن هیبتِ آنان و شکست و ذِلّتشان است.

 

و امّت اسلامی هرگاه خواهان عزّت و پیروزی و شرافت باشد آن را جز در هم رکابی و گام نهادن در راه ایشان - علیه الصلاة والسلام - نمی‌یابد.

ای مسلمانان:

این پیامبرِ ارجمند - علیه الصلاة والسلام -، باید در همه چیز سرمشقِ والای ما، و سخنِ مجالس و اجتماعات ما، و قصه‌های شبانه ما در جلسات بوده و نقطه‌ی مرکزی دعوت و برنامه و تربیت ما باشند.

 

ایشان سرمشق جاودان و الگوی موروثی برای فرمانروا و فرمانده و دانشمند و مُصلح و مربّی و نصیحت‌گر و همسر و پدر هستند.       

 

و ما در این زمانه‌ی پر از فتنه و شبهات، و افکار افراطی و تروریستی، و برگزیدن رؤسای جاهل از سوی مردم، و نوجوانان نادان و تازه به دوران رسیده‌ای که فساد بر پا کرده و اصلاح نمی‌کنند، و تخریب کرده آباد نمی‌سازند، از هر زمانی بیشتر نیازمندیم، پیامبر - صلی الله علیه وسلم – را الگو و سرمشق و برنامه‌ی زندگانی خود قرار داده، و مقام نبوت را تعظیم نموده، و به شدّت از ردِّ سنّت ایشان و اعتراض به آن بر حذر باشیم، خداوند در سوره‌ی نور می‌فرماید: [الوصف: start-icon] فَلْیَحْذَرِ الَّذِینَ یُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِیبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ یُصِیبَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] پس کسانی که با فرمان او مخالفت می‌کنند، بترسند از این که فتنه‌ای دامن‌گیرشان شود، یا عذابی دردناک به آنها برسد [الوصف: end-icon] [النور: 63].

و امّت اسلامی، امروز که در مقابل نیرنگ دشمنان، و ستمِ متجاوزانِ اشغالگر در مسجد لاأقصی و دیگر کشورهای اسلامی قرار گرفته‌اند از هر زمان دیگری بیشتر نیازمندِ باز گشت به سنّت رسول الله - صلی الله علیه وسلم – و سیره‌ی مبارک ایشان هستند، تا راه و روشِ حقّ در برخورد با دشمنان و رویارویی با آنها، و دفعِ ستم و تجاوز و نیرنگ مکاران و کینه‌توز را بشناسد.

ای مسلمانان:

این برخی از قطعات‌ نورانی و جواهراتِ درخشان از سخنانِ تابناکِ قرآن درباره‌ی این پیامبر گرامی - علیه الصلاة والسلام - می‌باشد، و آنهایی که بیان نشدند، بیشتر از این‌هاست.

پس ای بندگان خدا! ای مسلمانان! بشتابید و به کتاب انسان ساز الله در روی زمین، یعنی قرآن روی آورید، و ببینید چگونه از این پیامبرِ گرانقدر - صلی الله علیه وآله وسلم - سخن می‌گوید.

ای مسلمانان:

هر ساله در آغاز سال نوی هجری دو حادثه‌ی بزرگ که مسیر تاریخ را تغییر داد، در یادها زنده می‌شود: نجات موسی - علیه الصلاة والسلام – و خروج او از مصر، و نجات محمد - صلی الله علیه وسلم - و خروج ایشان از مکه، هر چند زمان رویدادن آنها مختلف بوده و موسی - علیه الصلاة والسلام – در دهم محرم نجات یافت، و نجاتِ پیامبر - صلی الله علیه وسلم - در اوایل ربیع الأول بود.

و قرار دادنِ محرّم به عنوانِ آغاز تاریخ هجری، توسط خلیفه‌ی راشد عمر بن خطاب - رضی الله تعالی عنه -، این دو حادثه را گرد هم آورد، و با آغاز هر سال هجری آنها را در خاطره‌ها زنده ‌می گرداند، و به دلیلِ شباهت و عبرت‌ها و حکمت‌ها و نشانه‌های آشکار، آنها از مهم‌ترین رویدادها گشتند.

ای بندگان الله! شکی در بزرگی این رویداد‌ها نیست؛ و کتاب موسی - علیه الصلاة والسلام - و کتاب محمد - صلی الله علیه وسلم – برترین کتاب‌های آسمانی بوده و خداوند بارها آن دو را با هم ذکر نموده و در سوره‌ی قصص می‌فرماید: [الوصف: start-icon] قُلْ فَأْتُوا بِکِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَی مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] بگو: اگر راست می‌گویید [که تورات و قرآن از سوی خدا نیست]، کتابی هدایت‌بخش‌تر از این دو از جانب الله بیاورید، تا من از آن پیروی کنم [الوصف: end-icon] [القصص: 49].

و به همین سبب روزه‌ی عاشورا سنّتِ مبارکِ نبوی بوده که بر بزرگی پیوند میان موسی - علیه الصلاة والسلام - و پیامبر خدا محمد - صلی الله علیه وسلم – تأکید می‌کند.

سپس بر سرور انسانیت و راهنمای آن، و چراغ نورانیش، درود و سلام بفرستید، و خداوند - عز وجل - ما را به آن فرمان داده و در کتاب خود می‌فرماید: [الوصف: start-icon] إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا [الوصف: end-icon] [الوصف: start-icon] الله و فرشتگانش بر پیامبر درود می‌فرستند، ای مؤمنان! شما هم بر او درود بفرستید و چنان که شایسته است به وی سلام بگویید [الوصف: end-icon] [الأحزاب: 56].

و در مسند امام احمد از پیامبر - صلی الله علیه وسلم - به اثبات رسیده که فرمودند: «فرستاده‌ای از جانب پروردگارم آمد و به من بشارت داد هر کس بر من یک درود بفرستد، خداوند ده درود بر او می‌فرستد، و مقامش ده مرتبه افزایش یافته و ده گناه او بخشیده شده، و ده نیکی برایش نوشته می‌شود».

پس خداوندا! بر محبوب خو و سرور و پیامبر ما محمد، و بر خاندان و همسران و فرزندانش و بر یاران گرامی و نیک ایشان به خصوص: ابوبکر صدیق و عمر فاروق و عثمان ذی النورین و علی پدر حسنین، و دیگر صحابه‌ی ارجمند، و پیروان نیک آنها تا روز قیامت، درود و سلام و برکت و نعمت نازل بفرما.

بار خدایا! به اسلام و مسلمانان عزت بخش، بار الها! به اسلام و مسلمانان عزت بخش، و آیین شرک و مشرکین را خوار  و ذلیل بگردان، بار الها! دین و کتاب و سنّت پیامبر و بندگان نیک خود را یاری بنما.

خداوندا! در همه جای دنیا حال و روز مسلمانان را اصلاح کن، بار الها! حال و روز مسلمانان را در همه جای دنیا اصلاح کن، بار خدایا! حال و روز مسلمانان را در فلسطین و شام و عراق و در میانمار و یمن و در همه جای دنیا اصلاح کن، ای پروردگار جهانیان!.

خداوندا! برادرانِ مجاهد ما را که در راه تو جهاد می‌کنند یاری بفرما، خداوندا! آنها را در یمن یاری بنما، خداوندا! مجاهدان مرزبان را در مرز‌های یمن یاری بنما، بار الها! شهدای آنها را بپذیر، و بانیروی خود به آنها پیروزی آشکار عطا بفرما، ای توانای شکست ناپذیر!.

خداوندا! پیشوایان و مسئولان ما را اصلاح بنما، بار الها! پیشوایان و مسئولان ما را اصلاح بنما ...

بار الها! ما را بیامرز و به ما رحم کن، و به ما بهبودی بخش و از ما درگذر، و به ما روزی عطا نموده و کاستی‌های ما را جبران کن، خداوندا! والدین ما و والدینِ همه‌ی مسلمانان را بیامرز، بار الها! با رحمت خود ما و پدر و مادر ما و همه‌ی مسلمانان را مورد آمرزش قرار ده، ای مهربان ترین مهربانان!.

و درود و سلام و برکت خداوند بر پیامبر ما محمد و خاندان و یارانش باد.

 

 

 

 

    منبع: islamtape