وقتی خانواده ام را نصیحت می کنم از من نمی پذیرند، چکار کنم؟ موضوع: امر به معروف و نهی از منکر تاریخ انتشار: 2013-08-03 | بازدید: 815

من وقتی خانواده و برادرانم را نصیحت می‌کنم، آنها نمی‌پذیرند و سخنم را قطع می‌کنند، و برایم سخت می‌گذرد، من باید چکار کنم؟

 

الحمدلله،

این چیزی است که خیلی پیش می‌آید، و بسیاری به این شکل تو گرفتار اند، و مردان و زنان زیادی از این مشکل شکایت دارند، به خاطر این است که بعضی از مردم وقتی به راه خدا دعوت داده می‌شوند، گمان می‌کنند که هدف دعوتگر فقط این است که او را تحت سلطه و تابع دستور خویش قرار دهد و یا از او انتقام بگیرد، و چنین گمان‌هایی بی‌شک از طرف شیطان به ذهن وارد می‌شود.

هدف دعوتگر به راه خدا جز اصلاح و هدایت برادرانش به حق، چیزی دیگر نیست. بنابراین، من به این پرسشگر محترم می‌گویم که: صبر کن و از خداوند چشمداشت پاداش داشته باش، و بدان که هر آزاری به تو در راه دعوت می‌رسد به خاطر آن خداوند به تو پاداش می‌دهد، و اگر دعوت دعوتگر مورد پذیرش مردم واقع شود، او وظیفة خویش را انجام داده و به خاطر هدایت‌شدن مردم خداوند به او پاداش نیک خواهد داد، زیرا پیامبر صلی الله علیه وسلم به علی بن ابی طالب رضی الله عنه فرموده است: «به آرامی به راهت ادامه بده، سوگند به خدا اگر خداوند به وسیلة تو یک نفر را هدایت کند، برایت از شتران سرخ‌مو بهتر است». بخاری (2942) و مسلم (2406).

و اگر سخن دعوتگر مورد قبول واقع نشود، و در راه خدا دچار اذیت و آزار شود، خداوند به او دو پاداش خواهد داد، یکی پاداش دعوت‌دادن به راه خدا، و یکی پاداش اذیت‌شدن در راه خداوند متعال.

پیامبران علیهم السلام مورد اذیت و آزار قرار گرفتند، اما صبر نمودند، همانطور خداوند متعال به پیامبرش فرموده است: « وَلَقَدْ کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِکَ فَصَبَرُواْ عَلَی مَا کُذِّبُواْ وَأُوذُواْ حَتَّی أَتَاهُمْ نَصْرُنَا» [انعام: 34]. یعنی: «پیغمبران فراوانی پیش از تو تکذیب شده اند و در برابر تکذیب‌ها شکیبائی کرده اند، و اذیت و آزار شده اند تا یاری ما ایشان را دریافته است».

و تو ای برادر بزرگوار، نباید اذیت و آزاری که از طرف مردم به تو در راه دعوت به خدا می‌رسد، تو را از گفتن حق باز دارد، یا باعث عقب‌نشینی تو از میدان دعوت شود، زیرا فردی به چنین حالتی گرفتار می‌آید که ایمانش راسخ و محکم نباشد، همانطور که خداوند متعال فرموده است: « وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِیَ فِی اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ کَعَذَابِ اللَّهِ» [عنکبوت: 10]. یعنی: «در میان مردم کسانی هستند که می‌گویند: ایمان آورده ایم، اما هنگامی که به خاطر خدا مورد اذیت و آزار قرار گرفتند شکنجه مردمان را همسان عذاب خدا می‌شمارند».

من به این برادر سفارش می‌کنم که دعوت‌دادن به راه خدا را ادامه دهد و ناامید نشود. و به خانواده‌اش توصیه می‌کنم که باید حق را بپذیرند، چه گویندة آن از آنها کوچکتر باشد یا هم سن آنها یا بزرگتر از آنها باشد.

 

منبع : کتاب « قواعد و رهنمونهای بیداری اسلامی».

از فتاوی و نصائح علامه شیخ محمد صالع بن العثیمین رحمه الله تعالی

 

    منبع: منبع : کتاب « قواعد و رهنمونهاي بيداري اسلامي».