فضیلت ماه محرم
فضیلت ماه محرم تاریخ انتشار: 2017-09-23 | بازدید: 50

بسم الله الرحمن الرحیم

 

فضیلت ماه محرم

الحمد لله رب العالمین والصلاة والسلام علی نبینا محمد خاتم الأنبیاء وسید المرسلین وعلی آله وصحبه أجمعین وبعد...

ماه محرم، ماهی است بزرگ و مبارک و نخستین ماه از سال هجری و یکی از ماه‌های حرام است که الله متعال درباره‌اش می‌فرماید:

﴿إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّـهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی کِتَابِ اللَّـهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ ۚفَلَا تَظْلِمُوا فِیهِنَّ أَنْفُسَکُمْ﴾[1]

(در حقیقت شمار ماه‌ها نزد الله از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفریده در کتاب الله دوازده ماه است. از این [دوازده ماه] چهار ماه حرام است، پس در این [چهار ماه] بر خود ستم مکنید).

و از ابوبکره ـ رضی الله عنه ـ از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ روایت است که فرمود: "السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ثَلَاثَةٌ مُتَوَالِیَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ ، وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِی بَیْنَ جُمَادَی وَشَعْبَانَ"[2] «سال دوازده ماه است که چهار ماه آن حرام است، سه [ماه] پی در پی ذوالقعده و ذوالحجه و محرم، و رجبِ مُضَر که بین جمادی و شعبان است».

محرم را از آن روی که از ماه‌های حرام است و برای تأکید بر حرمتش محرم نامیده‌اند.

و این سخن الله متعال که «پس در این [چهار ماه] به یکدیگر ستم نکنید» یعنی در این ماه‌های حرام زیرا تأکید آن بیشتر است و از دیگر ماه‌ها گناهش بدتر.

و از ابن عباس ـ رضی الله عنهما ـ درباره‌ی این آیه نقل شده که گفت: در همه‌ی آنها [به یکدیگر ستم نکنید] سپس از آنها چهار ماه را مخصوص گردانده و حرام قرار داده و حرمتشان را بزرگ داشته و گناه را در آن بزرگتر و عمل صالح و پاداش را نیز عظیم‌تر گردانده است.

قتاده درباره‌ی این آیه می‌گوید: «ظلم در ماه‌های حرام گناهش بزرگتر و بدتر از ظلم در دیگر ماه‌هاست. و اگر چه ظلم در هر حال گناه بزرگی است ولی الله هر یک از اوامرش را که بخواهد بزرگتر می‌دارد، و گفت: الله از میان خلق خود برگزیدگانی دارد، از ملائکه فرستادگانی را برگزیده و از مردم پیامبرانی انتخاب کرده و از سخنان ذکر خود را برگزیده و از زمین مساجد را و از ماه‌ها رمضان و ماه‌های حرام را و از روزها روز جمعه را و از شب‌ها شب قدر را، پس آنچه را الله بزرگ داشته بزرگ بدارید. چرا که امور نزد اهل فهم و عقل بر اساس آنچه الله بزرگش داشته بزرگ داشته می‌شود. مختصر از تفسیر ابن کثیر رحمه الله (تفسیر سوره‌ی توبه آیه‌ی ۳۶).

فضیلت بسیار روزه گرفتن در ماه محرم:

از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ روایت است که فرمود: "أَفْضَلُ الصِّیَامِ بَعْدَ رَمَضَانَ شَهْرُ اللَّهِ الْمُحَرَّمُ"[3] «بهترین روزه پس از رمضان، روزه ماه الله، محرم است».

"شهر الله" = ماه الله: اضافه‌ی این ماه به نام الله اضافه‌ی بزرگداشت است. قاری می‌گوید: ظاهرا منظور همه‌ی ماه محرم است.

اما از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ ثابت است که ایشان هیچ ماهی را جز ماه رمضان کامل روزه نگرفته‌اند. بنابراین حدیث فوق حمل بر ترغیب بر روزه گرفتن بسیار در ماه محرم می‌شود نه روزه‌ی تمام آن.

همچنین ثابت شده که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ در ماه شعبان بسیار روزه می‌گرفتند و شاید فضیلت محرم به ایشان وحی نشده مگر در پایان زندگی‌شان پیش از آنکه توانایی روزه‌ی آن را داشته باشند.[4]

الله متعال هر زمان و مکانی را که بخواهد برمی‌گزیند:

عز بن عبدالسلام رحمه الله می‌گوید: «برتری مکان‌ها و زمان‌ها بر دو نوع است: یکی دینی و دیگری دنیوی. برتری دینی به این برمی‌گردد که الله متعال بر بندگان خود بخشش نموده و اجر عاملان را در آن بیشتر می‌کند، مانند برتری روزه‌ی رمضان بر روزه‌ی دیگر ماه‌های سال، و همینطور روزه‌ی عاشورا... که برتری آن مربوط به بخشش و احسان الله بر بندگانش هست.[5]

برگرفته از:  https://islamqa.info/fa/20414

 

[1] توبه: 36

[2] روایت بخاری، شماره ی حدیث 2958

[3] روایت مسلم، شماره ی حدیث 1982

[4] شرح نووی بر صحیح مسلم

[5] قواعد الأحکام، (1/38)

 

نصیحت و حکمت

  

عن قیس قال: «رأیت أبا بکر أخذا بطرف لسانه ویقول هذا الذی أوردنی الموارد».

قیس می‌گوید: «ابوبکر را در حالی دیدم که کناره‌ی زبانش را گرفته بود و می‌گفت: این، همان چیزی است که مرا به گناه و عذاب گرفتار می‌سازد». "صفة الصفوة" (2/253)‏.

عن قیس قال: «رأیت أبا بکر أخذا بطرف لسانه ویقول هذا الذی أوردنی الموارد».

قیس می‌گوید: «ابوبکر را در حالی دیدم که کناره‌ی زبانش را گرفته بود و می‌گفت: این، همان چیزی است که مرا به گناه و عذاب گرفتار می‌سازد». "صفة الصفوة" (2/253)‏.

عن قیس قال: «رأیت أبا بکر أخذا بطرف لسانه ویقول هذا الذی أوردنی الموارد».

قیس می‌گوید: «ابوبکر را در حالی دیدم که کناره‌ی زبانش را گرفته بود و می‌گفت: این، همان چیزی است که مرا به گناه و عذاب گرفتار می‌سازد». "صفة الصفوة" (2/253)‏.

 

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.