ذوب یخهای قطبی ویروسهای منجمد مرگبار و ابتدایی را فعال خواهد کرد
ذوب یخهای قطبی ویروسهای منجمد مرگبار و ابتدایی را فعال خواهد کرد موضوع: اجتماعی تاریخ انتشار: 2015-09-13 | بازدید: 1164

دانشمندان بیولوژی نگرانند که ویروس‌های قدیمی بر اثر گرمایش جهانی و ذوب شدن یخ‌ها در قطب آزاد شوند که این پدیده می‌تواند منجر به مرگ انسان‌ها و دیگر موجودات زنده شود.

 

به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، ذوب شدن یخ‌های نواحی قطبی در حال حاضر به عنوان یکی از دلایل افزایش بی‌سابقه سطح آب دریاها در نظر گرفته می‌شود، اما این امر می‌تواند عواقب نامطلوب دیگری نیز به دنبال داشته‌ باشد.

از سال 2003 ویروس‌های بزرگی با اندازه‌ای بیشتر از 0.5 میکرون در پرمافراست نواحی قطبی که لایه‌ای از خاک یخ‌زده در این نواحی است، پیدا شد. در یک بررسی جدید که نتایج آن به تازگی در PNAS به چاپ رسیده، محققان اعلام کرده‌اند که موفق به کشف ویروس‌های 30 هزار ساله در همین محیط یخ‌زده شده‌اند. این ویروس قدیمی Mollivirus sibericum نام دارد و می‌تواند به آمیب‌ها سرایت کند که همین امر منجر به بروز نگرانی‌هایی در بین دانشمندان شده‌ است.

علاوه بر این ویروس‌های بزرگ‌مقیاس، ویروس‌های کوچکی نیز در دریاچه‌های قطبی کشف شده که شبیه به سایر ویروس‌های بیماری‌زا به نظر می‌رسند و می‌توانند با گرم شدن زمین و آب شدن یخ‌های قطبی پدیدار شوند.

نویسندگان این مقاله ابراز نگرانی می‌کنند که در حالی که به نظر نمی‌رسد ویروس‌های قدیمی که در نمونه پرمافراست کشف شده برای انسان خطرناک باشند، اما ممکن است سایر ویروس‌های احتمالی تا این اندازه با انسان مهربان نباشند.

این نگرانی وجود دارد که افزایش دما و ذوب شدن یخ‌ها در کنار کشف و اکتشافات مواد نفتی در قطب‌ها، منجر به ظاهر شدن ویروس‌های قدیمی کشنده شود.

در ادامه این خبر به گزارش سایت العربیه دانشمندان فرانسوی و روسی، ویروسی سی هزار ساله که در زمین‌های یخ بسته سیبری (پرمافروست) غیر فعال بود را با گرم کردن فعال کردند و این ویروس توانایی بیماری‌زایی‌اش را دوباره بازیافته است.
دانشمندان می‌گویند این ویروس غول پیکر برای انسان‌ها و جانوران خطرناک نیست و به آمیب‌، که یک جاندار تک‌ سلولی است، حمله می‌کند. با ذوب شدن یخ زمین‌هایی که تا بحال در انجماد دائمی بوده‌اند ممکن است سر و کله ویروس‌های بسیار قدیمی پیدا شود.

اکثریت ویروس هایی که ما می شناسیم، اینطور تعریف می شوند: آنها بسیار کوچک هستند. در کپسول های بی جان با مقدار کمی DNA زندگی می کنند. آنها توانایی ربودن سلول های زنده ای که بطور تصادفی در کنار آنها قرار می گیرند را دارند.

به همین دلیل وقتی برای اولین بار ویروس های غول پیکر "میمی ویروس" و "پاندورا ویروس" کشف شدند، محافل تحقیقاتی تکان خورد.
اما این ویروس بزرگترین ویروسی است که تا بحال شناخته شده و در واقع 1.5 میکرومتر طول دارد و به عبارت دیگر به اندازه یک باکتری کوچک است و می توان آنرا با میکروسکوپ نوری دید، در صورتی که اکثر ویروس ها را فقط می توان با میکروسکوپ الکترونی مشاهده کرد.
ماتیو لژندره وهمکاران زیست‌ شناسش در آزمایشگاه دانشگاه اکس-مارسی فرانسه، به این ویروس جان بخشیدند و به آن نام پیتوویروس سیبریکوم دادند.
پیتوس در یونان باستان به غرابه‌های بزرگ شراب گفته می شد و به گفته ژان میشل "ما فرانسوی هستیم پس باید شراب را وارد داستان می‌کردیم." و واژه سیبریکوم هم طبیعتا به محل یافتن آن یعنی سیبری اشاره دارد.
این پژوهشگران دو سال پیش دریافتند که دانشمندان روس در زمین‌های منجمد سیبری یک گیاه میوه‌دار باستانی پیدا کردند که سی هزار سال قدمت داشت و توانستند به آن حیات دوباره بدهند.
آنان به فکر افتادند که اگر می‌شود یک گیاه را دوباره زنده کرد، پس شاید بشود به یک ویروس هم حیات دوباره بخشید.
در مورد زنده بودن یا نبودن ویروس‌ها در بین دانشمندان اختلاف نظر وجود دارد و در واقع این ارگانیسم‌ها در مرز حیات قرار دارند. برخی ویروس‌ها را زنده نمی‌دانند، چون ساختار سلولی متداولی ندارند و نمی‌توانند بیرون از سلول موجود زنده دیگر رشد کنند، اما بعضی دانشمندان نیز آنها را زنده می‌دانند چون برخی از ویژگی‌های حیات مانند داشتن ژن و تکثیر خود را دارند.
این دانشمندان فرانسوی نمونه‌ای از این یخ‌های سیبری را از دانشمندان روس گرفتند و این ویروس غول پیکر را که از این یخ ها بیرون آورده بودند در تماس با آمیب قرار دادند.

پس از مدتی با کمال تعجب دیدند که ویروسی که 30 هزار سال یخ زده بوده، جان گرفته و بدن آمیب را تسخیر و به تکثیر خود پرداخته است! آنها آمیب را به عنوان طعمه استفاده کردند. زمانی که آمیب‌ها در حال مرگ بودند، در داخلشان این ویروس عظیم‌الجثه شناسایی شد.
پس از سی هزار سال این ویروس دوباره قربانی تازه‌ای پیدا کرده و آن آمیب بیچاره بود.
این خانواده از ویروس‌ها ده سال پیش شناسایی شدند و به قدری بزرگ هستند که می‌توان آنها را زیر میکروسکوپ معمولی دید و پیتوویروس سیبریکوم بزرگترین آنهاست.
پژوهشگران فکر می‌کنند ارگانیسم‌های بیماری‌ زای دیگری هم در زمین‌های منجمد سیبری نهفته‌ باشد.
مساحت زمین‌های یخزده سیبری از دهه هفتاد میلادی از نظر وسعت و ضخامت یخ کوچکتر شده و با گرم شدن آب و هوا، این اراضی یخ زده کوچک و کوچکتر می شوند تا حدی که اکنون 7 درصد از وسعت "پرمافروست" یا همان زمین یخ زده کمتر شده است.
از طرف دیگر اکتشاف و بهره برداری از منابع طبیعی و زیر زمینی موجود در این اراضی هم باعث شده است دسترسی به این مناطق آسانتر شود.
زمین یخ‌زده (پرمافروست) به خاک و سنگی گفته می‌شود که بیش از دو سال در حالت انجماد مانده باشد. این نوع زمین بیشتر در نواحی بسیار سردسیر مثل سیبری، آلاسکا، شمال کانادا و گرین‌لند دیده می‌شود که بعضی از آن مناطق هزاران سال است که یخ بسته اند.
دانشمندان می‌گویند اگر آب و هوای کره زمین بیش از یک و نیم درجه گرم شود این زمین‌ها از حالت انجماد خارج می‌شوند.

کارشناسان محیط زیست می گویند، هر چه بیشتر به لایه‌های عمیق ‌تر زمین دست بزنیم، خطر ظهور و حتی پخش ویروس‌های باستانی بیشتر می شود که می تواند منجر به فاجعه شود. به گفته آنها ، اگر اکتشافات صنعتی در منطقه شروع شود لایه‌های عمقی خاک منجمد جابجا می شود. با حفاری و استخراج معدن‌ راه نفوذ به لایه‌ای قدیمی باز می‌شود و خطر از همین‌جا شکل می‌گیرد که ارگانیسم های خطرناک زندگی دوباره یابند. آنوقت ممکن است آنها برای انسان نیز بیماری زا باشند.

 

    منبع: اخبار جهان اسلام

 

نصیحت و حکمت

قال حافظ ابن رجب: قال بعض السلف: «من وعظ أخاه فیما بینه وبینه فهی نصیحة، ومن وعظه علی رؤوس الناس فإنما وبَّخَه». "جامع العلوم والحکم " (ص : 91).

حافظ ابن رجب رحمه الله می فرماید: یکی از علمای سلف (پیشینیان ما) گفته است:

« هرکس برادرش را پنهانی وعظ و اندرز دهد این همان نصیحت (واقعی) است، اما هرکس او را نزد مردم و دیگران اندرز دهد در حقیقت او را توبیخ می کند».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.