چطور وحشی و حمزه که قاتل و مقتول بودند، اما هر دو می توانند بهشتی باشند؟!
چطور وحشی و حمزه که قاتل و مقتول بودند، اما هر دو می توانند بهشتی باشند؟! موضوع: اهل بیت و صحابه تاریخ انتشار: 2013-07-28 | بازدید: 517

من سوالی داشتم که ممنون میشم جواب بدین اینکه حمزه رضی الله عنه  و وحشی با هم قاتل و مقتول بودند و امده است که هردوی انها به بهشت میروند.

این چگونه است توضیح میخواهم؟

 

الحمدلله،

قبل از توضیحات، لازم به تذکر است که ممکن است دو نفر یکدیگر را بکشند و هر دوی آنها وارد بهشت شوند، همانطور که در روایت وارد شده است که:

عَنْ أبی هریرة رَضِی اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّی اللهُ عَلَیْهِ وسَلَّم قال: « یَضْحکُ اللَّهُ سبْحَانُه وتَعَالَی إِلَی رَجُلَیْنِ یقْتُلُ أحدُهُمَا الآخَرَ یدْخُلاَنِ الجَنَّة ، یُقَاتِلُ هَذَا فی سبیلِ اللَّهِ فیُقْتل، ثُمَّ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَی الْقَاتِلِ فَیسْلِمُ فیستشهدُ » مُتَّفَقٌ عَلَیْه.

از ابو هریرة رضی الله عنه روایت است که:

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: خداوند میخندد به دو مردی که یکی دیگری را می کشد و هردو به بهشت داخل می گردند، یکی شان در راه خدا جهاد می کند و شهید می شود و خدا توبهء قاتل را می پذیرد که او هم مسلمان می شود و در راه خدا شهید می گردد. (متفق علیه)

بنابراین جای تعجب نیست که وحشی که عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم را کشت و سپس ایمان آورد نیز وارد بهشت شود زیرا او نیز ایمان آورد و جزو اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم قرار گرفت.

اما در مورد عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم یعنی حمزه ابن عبدالمطلب رضی الله عنه که سید الشهداء یعنی سرور شهدای اهل بهشت است، این چیزی است که پیامبر صلی الله علیه وسلم آنرا فرموده اند، لذا از این فرموده ی ایشان نتیجه می گیریم که حمزه رضی الله عنه اهل بهشت است.

سه ماه از آغاز هجرت بعضی از مسلمانان مکه به حبشه گذشته بود که در این مدت زندگی مسلمانان مکه تغییر بزرگی نمود و شرایطی پدید آمد که قبلاً وجود نداشت و این تغییرات و شرایط فراهم آمده، مسلمانان را به نشر دعوت در مکه امیدوار کرد؛ زیرا در این مدت حمزه بن عبدالمطلب عموی پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم به حمایت از برادرزاده‌اش، اسلام آورد و سپس خداوند به او برای پذیرفتن اسلام شرح صدر عنایت نمود و بر اسلام ثابت قدم ماند. حمزه از شجاع‌ترین و قوی‌ترین جوانان قریش بود. با گرویدن او به اسلام، قریش دانستند که قدرت پیامبر خدا فزونی یافته است؛ چرا که عمویش از او حمایت خواهد کرد. بنابراین، قریش از برخی اذیت و آزارها که قبلاً به او می‌‌رساندند، دست برداشتند.( مختصر سیرة الرسول، محمد عبدالوهاب، ص 90‏).

همزمان با گرویدن حمزه به اسلام، عمر بن خطاب نیز مسلمان شد. او بسیار دلیر و بی‌باک بود. اسلام آوردن حمزه و عمر رضی الله عنه تأثیر بسزایی در مورد تأمین امنیت اصحاب و یاران پیامبر خدا داشت و این روند تا قبل از پیروزی کامل بر قریش ادامه یافت. (السیرة النبویه، ج 1، ص 294‏)

اسلام این دو مرد بزرگ، بعد از هجرت مسلمانان به حبشه اتفاق افتاد و مسلمان شدن این دو باعث تقویت مسلمانان و ضعف مشرکان گردید و نیز اسلام آنان موجب گردید تا اصحاب و یاران رسول خدا عقیده خود را آشکارا بیان نمایند.

اما وحشی در اوایل در صف مشرکان و دشمنان پیامبر صلی الله علیه وسلم و اصحاب ایشان بود و حتی او حمزه رضی الله عنه را به شهادت رساند، ولی بعدها در زمان پیامبر صلی الله علیه وسلم اسلام آورد.

محمد علی صابونی در کتاب سیره ی نبوی می آورد: « (در جنگ احد) شیرخدا، حمزه، شجاعانه و با شدت جنگید. بسیاری از پرچمداران مشرکان را که از بنی‌عبدالدار بودند، به قتل رساند. او در حالی که در قلب سپاه دشمن مشغول کارزار بود، توسط پرتاب سرنیزه فردی به نام وحشی، به شهادت رسید.

وحشی می‌گوید: حمزه در جنگ بدر، طعیمه بن عدی بن خیار را کشته بود. مولایم، جبیر بن مطعم، به من گفت: اگر حمزه را در انتقام عمویم به قتل برسانی، آزاد هستی. بنابراین زمانی که مردم برای جنگ از مکه خارج شدند، من هم با آنها حرکت کردم. در سپاه در برابر یکدیگر قرار گرفت. سباع، از سپاه مشرکان به میدان آمد و مبارز طلبید. حمزه بن عبدالمطلب در مقابلش از صف مسلمانان بیرون آمد و چنین گفت: ای سباع! ای فرزند ام انمار، که شغلش ختنه‌کردن زنان بوده است، آیا با خدا و رسول او سرجنگ داری؟ آن گاه بر او حمله کرد و او را چنان از پای درآورد که گویی سباع در میدان وجود نداشته است. من پشت تخته سنگی برای حمزه کمین نمودم. وقتی که به من نزدیک شد، نیزه‌ام را به طرف او پرتاب کردم به گردنش فرو رفت و به شهادت رسید.

بعد از جنگ به اتفاق مردم به مکه برگشتم، تا اینکه اسلام در مکه انتشار یافت. از آنجا به طائف گریختم؛ سپس با تعدادی از مردم طائف به سوی مدینه حرکت کردم؛ البته به من گفته بودند که آن حضرت با فرستادگان قومی به خشونت رفتار نمی‌کند. بعد از اینکه به مدینه رسیدم و با پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم روبرو گردیدم، گفت: تو وحشی هستی؟ گفتم: آری.

فرمود: «حمزه را تو کشتی؟» گفتم: بلی.

رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: «آیا می‌توانی چهره‌ات را از من پنهان کنی.»

وحشی می‌گوید: به خاطر اینکه رسول خدا صلی الله علیه وسلم مرا نبیند، از آنجا رفتم و بعد از وفات آن حضرت، هنگامی که مسیلمه کذاب، ادعای پیامبری کرده بود، تصمیم گرفتم که در جنگ با مسیلمه شرکت کنم، شاید بتوانم قتل حمزه را جبران بکنم.

من در رکاب سایر مجاهدین در این جنگ شرکت کردم. مردی را دیدم مانند شتری خاکستری با موهای به هم‌ریخته کنار دیواری ایستاده بود، با سرنیزه‌ام چنان به سینه‌اش زدم که از میان شانه‌هایش درآمد. سپس مردی از انصار پرید و با شمشیر برسرش کوبید.

عبدالله بن فضل می‌گوید: سلیمان بن یسار از عبدالله بن عمر رضی الله عنه چنین روایت می‌کند: آن روز کنیزکی بر روی بام خانه‌ای فریاد کشید: امیرالمؤمنین، مسیلمه، توسط غلامی سیاه رنگ کشته شد. بخاری، مغازی، شماره 4072.‏»

در ادامه می نویسد: « در این سفارش کریمانه پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم (به وحشی) هیچ اشاره‌ای به مؤاخذه و سرزنش نسبت به وحشی نیست؛ بلکه تنها به وی خاطرنشان می‌نماید که دیدنش سبب رنجش روحی آن حضرت می‌گردد و خاطرة حادثه عمویش، حمزه رضی الله عنه و مثله‌کردن (مثله کردن یعنی بریدن گوش و بینی و سایر اعضای بدن) وی را باری دیگر در ذهنش مجسم می‌نماید و احساسات درونی بشری را برمی‌انگیزد.

به همین جهت خطاب به وحشی گفت: چهره‌ات را از من پنهان کن تا این خاطره تلخ تکرار نشود. در روایت صحیحی است که وحشی می گوید: نزد رسول خدا صلی الله علیه وسلم آمدم، به من گفت: وحشی هستی؟ گفتم:آری. گفت: حمزه را تو به قتل رساندی؟ گفتم: بلی و خدا را سپاس می‌گویم که او را به دست من گرامی داشت و مرا به دست او به کام مرگ ذلت بار نفرستاد.

قریش به رسول خدا صلی الله علیه وسلم می‌گفتند: آیا او را دوست داری، در حالی که قاتل حمزه است؟ وحشی می‌گوید: من از رسول خدا، درخواست استغفار نمودم. آن حضرت سه مرتبه آب دهانش را به زمین انداخت و به سینه‌ام زد و فرمود: «ای وحشی، از اینجا برو و همانطور که قبلاً برضد دین خدا جنگیده‌ای، در راه خدا به جنگ بپرداز.» به نقل از صحیح السیره النبویه، ص 286.‏

این عملکرد پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم بیانگر این موضوع است که خدمت به اسلام می‌تواند سوابق کفرآمیز او را جبران نماید؛ پس رسول خدا  صلی الله علیه وسلم بهترین عمل را برای این منظور، جهاد در راه خدا معرفی کردند؛ چنانکه بر اثر آن، وحشی به لشکر اسلام پیوست و راه یمامه را در پیش گرفت و سرکردة کفر، مسیلمه، را به هلاکت رسانید و بعد از قتل او می‌گفت: من بهترین بنده خدا، سردار شهیدان، حمزه، و بدترین انسان روی زمین، مسیلمه کذاب، را کشته‌ام».

 

بنابراین باید به این نکته ی بسیار مهم توجه کنیم: هرکس در دوران کفر و شرک مرتکب اعمال زشت و حرامی شود، هرگاه اسلام و ایمان آورد، آن اعمال حرام وی با پذیرش اسلام محو می شوند. بعبارتی قبول اسلام به معنای کفاره ی گناهان ماقبل اسلام یک شخص است.

و وحشی رضی الله عنه یکی از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه وسلم بود که بعدها خدمات شایانی به مسلمین نمود، و از زمانی که او اسلام آورد، ما او را بمانند دیگر ایمانداران دوست می داریم و معتقد هستیم که گناه شهید کردن حمزه رضی الله عنه از زمانی که وحشی اسلام آورد، از او پاک شده است، زیرا خداوند متعال می فرماید:

« وَالَّذِینَ لَا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا یَزْنُونَ وَمَن یَفْعَلْ ذَلِکَ یَلْقَ أَثَامًا * یُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَیَخْلُدْ فِیهِ مُهَانًا * إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِیمًا» (فرقان 68-70).

یعنی: و کسانی که معبود دیگری را با خداوند نمی‏خوانند؛ و انسانی را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز بحق نمی‏کشند؛ و زنا نمی‏کنند؛ و هر کس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید! عذاب او در قیامت مضاعف می‏گردد، و همیشه با خواری در آن خواهد ماند! مگر کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند، که خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدّل می‏کند؛ و خداوند همواره آمرزنده و مهربان بوده است!

بنابراین اگر یک شخص کافر هر عمل زشت و سوئی انجام دهد، هرگاه مسلمان شد و ایمان آورد، این پذیرش اسلام موجب می شود تا تمامی گناهان سابق او پاک شوند، حتی اگر صدها نفر را کشته باشد.

و ما می دانیم که بسیاری از یاران پیامبر صلی الله علیه وسلم قبل از اسلام بر کفر و شرک بودند، ولی بعد از آنکه ایمان آوردند و داخل اسلام شدند، نه تنها گناهان سابق آنها بخشوده شد، بلکه خداوند متعال مژده ی بهشت و خشنودی خود را به آنها داد.

« مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُکَّعًا سُجَّدًا یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِیمَاهُمْ فِی وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِکَ مَثَلُهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِی الْإِنجِیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَی عَلَی سُوقِهِ یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِیَغِیظَ بِهِمُ الْکُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِیمًا» (فتح 29).

یعنی: محمّد فرستاده خداست؛ و کسانی که با او هستند در برابر کفّار سرسخت و شدید، و در میان خود مهربانند؛ پیوسته آنها را در حال رکوع و سجود می‏بینی در حالی که همواره فضل خدا و رضای او را می‏طلبند؛ نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است؛ این توصیف آنان در تورات و توصیف آنان در انجیل است، همانند زراعتی که جوانه‏های خود را خارج ساخته، سپس به تقویت آن پرداخته تا محکم شده و بر پای خود ایستاده است و بقدری نموّ و رشد کرده که زارعان را به شگفتی وامی‏دارد؛ این برای آن است که کافران را به خشم آورد (ولی) کسانی از آنها را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‏اند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظیمی داده است.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

سلام ابن ابی مطیع فقیه و دانشمند بصره می فرمود: «لأَنْ أَلْقَی اللهَ بِصَحِیْفَةِ الحَجَّاجِ، أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ أَنْ أَلْقَی اللهَ بِصَحِیْفَةِ عَمْرِو بنِ عُبَیْدٍ». سیر اعلام النبلاء 7/428

«اگر مرا با نامه ی عمل حجاج به نزد پروردگار ببرند، بیشتر دوست دارم تا اینکه با نامه ی اعمال عمرو بن عبید».

عمرو بن عبید مردی عابد و زاهد اما اهل بدعت بود و حجاج مردی فاجر و خونخوار و جنایتکار بود.

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.