وصیت پدرشان را اجراء نکردند و میراث را بین خود تقسیم کردند
وصیت پدرشان را اجراء نکردند و میراث را بین خود تقسیم کردند موضوع: میراث و وصیت تاریخ انتشار: 2013-10-17 | بازدید: 1096

پدرم فوت کرد و 3 پسر و 4 دختر از او بجا ماند، و همینطور زمینهایی که ارزش 100 میلیون دارند، او به ورثه وصیت کرد که پول ماترکش را در ساخت مسجدی خرج کنند، اما با وجود آنکه پدرم وصیت خود را دست نویس کرد و دو شاهد هم بر آن گرفت، اکنون ورثه این وصیت را قبول ندارند به این حجت که دادگاه آنرا قابل اعتماد ندانسته است، لذا ورثه ماترک را بین خود تقسیم کردند و قسمتی هم به من رسید و من می خواهم با آن به حج بروم، آیا کار من درست است؟

 

الحمدلله،

هرگاه مسلمانی فوت کرد، بر ورثه واجب است که از مال میراث او مخارج کفن و دفن او را تامین کنند، بعد از آنکه اگر بدهکار بود از مال کیراث بدهی او را بپردازند، و آنگه اگر وصیتی کرده بود می توانند تا حداکثر یک سوم میراث جدا کنند، بعد از تمام اینکار نوبت به تقسیم میراث باقی مانده بین ورثه می رسد، الله متعال بندگانش را امر کرده که میراث را بعد از تنفیذ وصیت متوفی تقسیم کنند، چنانکه می فرماید : « مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ یُوصِی بِهَا أَوْ دَیْنٍ » (نساء 11).

یعنی : « پس‌از ادای‌ وصیتی‌ است‌ که‌ متوفی‌ بدان‌ سفارش‌ کرده‌، یا بعد از ادای‌ دین‌ ».

یعنی‌ : ارثیه‌ برای ‌آنانی‌ که‌ در آیه 11 نساء ذکر شده اند تعلق‌ نمی‌گیرد مگر بعد از پرداختن‌ به‌ وصیت‌ متوفی‌ و بعد از پرداخت‌ وامهایی‌ که‌ بر ذمه‌ اوست‌.

و علما ـ از سلف‌ و خلف‌ ـ اجماعا برآنند که‌ پرداخت‌ وام‌ بر وصیت‌ مقدم‌ است‌ و بعد از پرداخت‌ وام‌ و اجرای‌ وصیت‌ است‌ که‌ باقی‌مانده‌ ترکه‌ بر ورثه‌ تقسیم ‌می‌شود.

امام ابن کثیر می گوید : «پرداخت دیون بر اجرای وصیت مقدم تر است، و بعد از آن وصیت متوفی اجرا می شود، و آنگاه نوبت به تقسیم میراث است، و این بین علماء مورد اجماع واقع شده است» "تفسیر ابن کثیر" (2/201).

و برای اجرای وصیت متوفی شرط نشده که دادگاه آنرا تایید کند، و یا بر آن گواه گرفته شده باشد، و یا در جایی نوشته شده باشد، بلکه هرگاه وارث به وصیت موروث آگاه شدند – چه از طریق شنیدن از خود موروث باشد یا سایر طرق – بر آنان واجب است وصیت وی را اجراء کنند. 

بنابراین بر ورثه واجب است که وصیت پدر خود را اجراء کنند، اگر از آن امتناع کنند همه گناه کارند، و اگر ماترک وی را قبل از تنفیذ وصیت بین خود تقسیم کنند، آنچه از ماترک او دریافت می کنند بر آنها حرام است، الله متعال در شأن اینگونه افراد می فرماید : «فَمَن بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَی الَّذِینَ یُبَدِّلُونَهُ» (بقره 181). یعنی : «پس کسانی که بعد از شنیدن (وصیت) آنرا تغییر دهند، گناه آن، تنها بر کسانی است که آن (وصیّت) را تغییر می‏دهند».

پس شما – سوال کننده – که جزو ورثه متوفی هستید، بایستی باقی ورثه را نصیحت کنید تا اموال به ارث رسیده را بازگردانند و بوسیله آن وصیت پدرشان را اجراء کنند و بعد از آن تقسیم ارث کنند، اگر آنها نصیحت شما را پذیرفتند که الحمد لله، در غیر اینصورت شما بایستی آنچه بعنوان سهم خود دریافت کردید بازگردانید و در راستای اجرای وصیت پدرتان خرج کنید. البته لازم نیست کل سهم دریافتی خود را بازگردانید، بلکه به میزان سهم تان در وصیت بازگردانید، یعنی سهم شما در وصیت پدر چقدر می شود آن مقدار را صرف کنید، بعد از آن می توانید به حج بروید.

امام نووی رحمه الله می گوید : هرگاه عزم سفر حج یا جهاد و غیره نمود، بایستی از تمامی گناهان و مکروهات توبه کند، و مظالم مردم را از مالش بیرون کند، و دیون کسانی که در دسترس بودند را بپردازد، و امانات را بازگرداند، و با هرکس که در چیزی معامله و برخورد داشته طلب حلالیت کند، و وصیتش را بنویسد و بر آن شاهد بگیرد، و شخصی را وکیل خود کند تا بدهی افرادی که در دسترس نبودند را – بعد از سفرش – بپردازد، و به اندازه نیاز و کافی برای خانواده اش نفقه بگذارد..» "المجموع" (4/265).

و اگر یکی از ورثه قبل از تنفیذ وصیت متوفی حج کرده باشند، در آنصورت :

1- اگر سهم او در وصیت متوفی مشخص باشد، و حج را با همان سهم بجا آورده باشد، در آنصورت بر طبق قول راجح حجش صحیح است، اما به دلیل غصب و حرام خواری مرتکب حرام شده است.

2- اما اگر مخارج حج را از سهمش در وصیت متوفی تامین نکرده باشد، بلکه از دیگر اموالش تامین کرده و یا مخلوطی از هر دو باشد، در اینحالت صحت حج او نسبت به حالت اول اولاتر است.

منبع : سایت (الإسلام سؤال وجواب).

 

    منبع: سایت جامع فتاوی اهل سنت (IslamPP.Com)

 

نصیحت و حکمت

قال أحمد رحمه الله : «الناس محتاجون إلی مداراة ورفق فی الأمر بالمعروف بلا غلظة إلا رجل معلن بالفسق فلا حرمة له». "جامع العلوم والحکم " (ص : 342).

امام احمد رحمه الله فرمودند: «مردم در هنگام امر به معروف به مدارا و نرمی نیاز دارند نه شدت و تندی، مگر برای مردی که علناً گناه و فسق می کند که دیگر حرمتی برایش نیست».

نظر سنجی

شما به کدام بخش سایت بیشتر مراجعه میکنید؟









      

گالری تصاویر
  • قرآن

    قرآن

  • حدیث

    حدیث

  • دعا

    دعا

Close

برای دریافت مطالب جدید سایت لطفا ایمیل خود را وارد نمایید.