اگر زنان پیامبر مشمول آیه تطهیر می شوند، پس چرا عایشه با علی جنگ کرد؟ مگر دو معصوم با هم جنگ می کنند؟! موضوع: مادران مومنان تاریخ انتشار: 2013-07-30 | بازدید: 967

اگر آیه ی تطهیر شامل زنان پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) نیز می شود، پس چرا عایشه با علی بن ابیطالب جنگ کرد؟

مگر دو معصوم که هدفشان فقط خداست با هم جنگ می کنند؟!!

 

الحمدلله،

اولا: هیچ انسانی بجز انبیای الهی معصوم نیستند، حال چه آن شخص صحابه باشد یا خلیفه راشده باشد یا همسران و یا فرزندان پیامبر صلی الله علیه وسلم باشند.

 

دوما: آیه تطهیر که در مورد زنان پیامبر صلی الله علیه وسلم وارد شده، دلیل بر عصمت آنها نیست و دلیل بر عصمت هیچ یک از اهل بیت نیست.

بنابراین عایشه رضی الله عنها و سایر ازواج پیامبر رضی الله عنهن معصوم نبودند، همانگونه که فاطمه و علی و فرزندانش رضی الله عنهم معصوم نبودند.

 

سوما: برای آنکه پی ببریم که آیه تطهیر در مورد چه کسانی نازل شده، کافیست تا به قرآن مراجعه نمائیم و تعصب را کنار بگذاریم؛ خیلی راحت و آسان برای هر انسان عاقلی فهمیده می شود که منظور از آیه تطهیر در باره چه کسانی است:

« یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُل لِّأَزْوَاجِکَ إِن کُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا وَزِینَتَهَا فَتَعَالَیْنَ أُمَتِّعْکُنَّ وَأُسَرِّحْکُنَّ سَرَاحًا جَمِیلًا * وَإِن کُنتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنکُنَّ أَجْرًا عَظِیمًا * یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ مَن یَأْتِ مِنکُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَیِّنَةٍ یُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَیْنِ وَکَانَ ذَلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیرًا * وَمَن یَقْنُتْ مِنکُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَا أَجْرَهَا مَرَّتَیْنِ وَأَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا کَرِیمًا * یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا * وَقَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَی وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّکَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا * وَاذْکُرْنَ مَا یُتْلَی فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ وَالْحِکْمَةِ إِنَّ اللَّهَ کَانَ لَطِیفًا خَبِیرًا * إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِینَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِینَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِینَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِینَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِینَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِینَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیرًا وَالذَّاکِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِیمًا» (احزاب 28-35).

یعنی: ای پیامبر! به همسرانت بگو: «اگر شما زندگی دنیا و زرق و برق آن را می‏خواهید بیایید با هدیه‏ای شما را بهره‏مند سازم و شما را بطرز نیکویی رها سازم! و اگر شما خدا و پیامبرش و سرای آخرت را می‏خواهید، خداوند برای نیکوکاران شما پاداش عظیمی آماده ساخته است.»

ای همسران پیامبر! هر کدام از شما گناه آشکار و فاحشی مرتکب شود، عذاب او دوچندان خواهد بود؛ و این برای خدا آسان است. و هر کس از شما برای خدا و پیامبرش خضوع کند و عمل صالح انجام دهد، پاداش او را دو چندان خواهیم ساخت، و روزی پرارزشی برای او آماده کرده‏ایم.

ای همسران پیامبر! شما همچون یکی از زنان معمولی نیستید اگر تقوا پیشه کنید؛ پس به گونه‏ای هوس‏انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند، و سخن شایسته بگویید!

و در خانه‏های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیّت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت کنید چراکه خداوند می‏خواهد (دوست دارد) پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و شما را پاک سازد. آنچه را در خانه‏های شما از آیات خداوند و حکمت و دانش خوانده می‏شود یاد کنید؛ خداوند لطیف و خبیر است!

به یقین، مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان با ایمان و زنان با ایمان، مردان مطیع فرمان خدا و زنان مطیع فرمان خدا، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان صابر و شکیبا و زنان صابر و شکیبا، مردان با خشوع و زنان با خشوع، مردان انفاق کننده و زنان انفاق کننده، مردان روزه‏دار و زنان روزه‏دار، مردان پاکدامن و زنان پاکدامن و مردانی که بسیار به یاد خدا هستند و زنانی که بسیار یاد خدا می‏کنند، خداوند برای همه آنان مغفرت و پاداش عظیمی فراهم ساخته است.

 

اگر یک مسلمان منصف و فهیم به آین آیات نظر کند – و نخواهد که مانند شیعه آیات قبل و بعد آنرا قیچی نماید – بروشنی درمی یابد که این آیات همگی در مورد ازواج رسول خدا صلی الله علیه وسلم نازل شده اند، و اینکه می فرماید: « إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا» یعنی: چراکه خداوند می‏خواهد (دوست دارد) پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و شما را پاک سازد.

هدف الله تعالی در اینجا این نبوده که اظهار دارد ازواج نبی صلی الله علیه وسلم معصوم هستند! بلکه الله تعالی بیان داشته اند که (دوست دارم که شما پاک شوید و از گناه دور شوید) یعنی در اینجا اراده ی الله تعالی اراده ی شرعیه بوده، همانگونه که خدای متعال می فرمایند بعد از ذکر نحوه وضو گرفتن خطاب به مومنان می فرماید: «مَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ وَلَکِنْ یُرِیدُ لِیُطَهِّرَکُمْ» مائده آیه (6).

یعنی: خداوند نمی‏خواهد مشکلی برای شما (مومنان) ایجاد کند؛ بلکه می‏خواهد شما را پاک سازد و نعمتش را بر شما تمام نماید؛ شاید شکر او را بجا آورید!

بنابراین الله تعالی در این آیات می خواهد این مطلب را یاداور شود که چه چیزی را می پسندند؟ برای ازواج نبی صلی الله علیه وسلم چنین اراده و پسندیده اند که بیشتر از دیگر زنان مومنه مراقب باشند و از گناه دور شوند تا از آن پاک شوند، نه اینکه آنها را بصورت مادرزادی معصوم کرده باشند!

خلاصه اینکه آیه مشهور به تطهیر ربطی به عصمت عایشه رضی الله عنها یا همسران پیامبر صلی الله علیه وسلم یا اهل بیت رضی الله عنهم ندارد.

برای توضیحات بیشتر در خصوص آیه تطهیر و رد شبهات شیعه در مورد آن به فتوای (4675) و (5936) مراجعه فرمائید.

 

چهارم: اگر علی رضی الله عنه و عایشه رضی الله عنها در معرکه جمل با هم پیکار کردند؛ برای این بود چون کسانی که عثمان رضی الله عنه را به قتل رساندند نمی خواستند عایشه و علی رضی الله عنه با هم متحد شوند و آنها را قصاص کنند لذا آنها را با یک توطئه به جان هم انداختند.

 در ابتدا باید گفت که رویارویی عایشه و علی رضی الله عنهما فقط بخاطر اجتهاد و نحوه برداشت دو طرف بر سر چگونگی قصاص قاتلین عثمان رضی الله عنه بود نه بر سر عقیده یا اصول ایمان یا کینه و دشمنی و یا ریاست ومال و قدرت..

بعد از آنکه عایشه رضی الله عنها آگاه شد که عده ای شورشی از اهالی بصره و کوفه به مدینه یورش برده و خلیفه را شهید کردند، او خواستار قصاص شد، اما علی رضی الله عنه به دلیل شرایط پیچیده و اوضاع حاکم بر مدینه قدرت کافی برای قصاص نداشت زیرا قاتلین لشکر بزرگی بودند که در سپاه علی رضی الله عنه رخنه کرده بودند، از اینرو علی رضی الله عنه چنین باور داشت که تا تثبیت قدرت نباید قصاص کند تا مبادا آشوبگران و شورشیان بخواهند بیشتر از این آشوب بپا کنند، اما عایشه و طلحه و زبیر رضی الله عنهم چنین می پنداشتند قبل از هر چیز ابتدا قاتلین عثمان قصاص شوند تا مبادا شورشیان جسور شوند و بخواهند آزادانه هر وقت خواستند خلیفه را بردارند یا بکشند.

لذا عایشه و طلحه و زبیر رضی الله عنهم تصمیم گرفتند خود تنهایی اقدام به قصاص کنند و لذا به سمت بصره رفته و شورشیان زیادی را که مدینه را اشغال کرده بودند را به سزای اعمالشان رسانیدند، علی رضی الله عنه با مشاهده این وضعیت ناچار شد خود به سمت بصره برود ولی حسن رضی الله عنه با پدرش مخالف بود چرا که حسن رضی الله عنه چنین باور داشت که حرکت علی رضی الله عنه به سمت بصره اوضاع را پیچیده تر خواهد نمود، ولی علی رضی الله عنه به نظر حسن رضی الله عنه توجه نکرد و تا نزدیکی اردوی عایشه رضی الله عنه آمد، آنگاه علی رضی الله عنه چند نماینده را نزد عایشه فرستاد و به آنها گفت که دست بردارند و بعدا همه آن قاتلین را قصاص خواهیم کرد، عایشه و طلحه و زبیر با این تضمین علی رضی الله عنه قانع شدند و تصمیم گرفتند به منازل خود بازگردند، اما شورشیانی که در سپاه علی رضی الله عنه رخنه کرده بودند از این توافق طرفین هراسان شدند و ترسیدند این اتحاد به زیان آنها بیانجامد، لذا با یک توطئه، شبانه به سمت لشکر دو طرف تیراندازی کردند تا سربازان دو طرف گمان کنند که طرف مقابل جنگ را شروع کرده، بدین ترتیب آتش جنگ شعله ور شد و از کنترل همه خارج گشت و حتی عایشه رضی الله عنها بارها خواست تا همه را از ادامه جنگ بازدارد ولی به دلیل همهمه و پیچیدگی اوضاع موفق نشد و همینطور در صف مقابل علی رضی الله عنه بارها تلاش نمود ولی کسی صدایش را نشنید!

بدین ترتیب معرکه جمل ناخواسته روی داد، درحالیکه هیچ کینه و دشمنی با هم نداشتند و تنها اختلافات و سلایق شخصی موجب این رویداد گردید، همانگونه که امروزه گاها در کشوری بین دو جناح – که هردو همسو و هم عقیده هستند – بخاطر نحوه اداره کشور گاها اختلافاتی بین آنها ایجاد می گردد، ولی با این وجود همه یک عقیده و منهج رادارند..

بنابراین، این یک کینه و دشمنی یا اختلاف در اصول عقاید دو طرف نبود که موجب این معرکه شد، بلکه اولا اختلاف برداشت و سلیقه بود، دوما دستهای دشمنان و شورشیان درکار بود..

و بعدها هر دو طرف هم علی رضی الله عنه و هم عایشه رضی الله عنها پشیمان و نادم بودند و از این اتفاق و مصیبت بزرگ افسوس می خوردند، حتی زبیر رضی الله عنه در وسط میدان از کار خود پشیمان گشت و از جنگ دست کشید و میدان را رها کرد ولی یک شخص او را تعقیب نمود و به شهادت رسانید که بعدها علی رضی الله عنه به آن قاتل وعده جهنم داد..

اکنون ما مسلمانان نیز نباید جز خیر و احسان در مورد هر دو طرف چیزی بگوئیم چرا که هر دوی آنها قصدی جز اجرای احکام الهی و تثبیت شریعت نداشتند، هرچند که ممکن است یکی از دو طرف در خطا و اشتباه باشد ولی ما نباید بعنوان یک قاضی بجای الله تعالی داوری نمائیم و یکی را به شدت محکوم و بدگویی کنیم و در مورد دیگری غلو و زیاده روی نمائیم، بلکه حکم آنها را به الله تعالی واگذار می کنیم و برای هر دو طرف دعای خیر می کنیم، چنانکه خداند عزوجل ما مومنان را اینگونه آموزش می دهد که: « وَالَّذِینَ جَاؤُوا مِن بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّکَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ»(حش 10)

یعنی: (همچنین) کسانی که بعد از آنها آمدند و می‏گویند: «پروردگارا! ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دلهایمان حسد و کینه‏ای نسبت به مؤمنان قرار مده! پروردگارا، تو مهربان و رحیمی!»

پس ما نیز برای آنها دعا کرده و امید داریم که خدای متعال از اشتباهات طرفین بگذرد، چرا که او خود وعده داده است که از گناهان مومنان برای هرکس که شایستگی داشته باشد درخواهد گذشت:

« إِنَّ اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء» (نساء 48).

یعنی: خداوند (هرگز) شرک را نمی‏بخشد! ولی پایین‏تر از آن را برای هر کس (بخواهد و شایسته بداند) می‏بخشد.

و ما نیز بجای آنکه به اختلافات سیاسی و سلیقه ای گذشتگان دامن بزنیم، بهتر است در فکر اعمال خود باشیم: « تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا کَسَبَتْ وَلَکُم مَّا کَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّا کَانُوا یَعْمَلُونَ» .(بقره 134)

یعنی: آنها امتی بودند که درگذشتند. اعمال آنان، مربوط به خودشان بود و اعمال شما نیز مربوط به خود شماست؛ و شما هیچ‏گاه مسئول اعمال آنها نخواهید بود.

بنابراین شایسته نیست که ما بعد از چندین قرن یکی از دو طایفه را ناسزا گوییم.

 

والله اعلم

وصلی الله وسلم علی محمد وعلی آله وأصحابه والتابعین لهم بإحسان إلی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

 

    منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت (IslamPP.Com)